﻿हितोपदेश.
29.
कतिन् हौदिसेया पोथाँइ आनबै म्हि थाइ आसेल्‍ले नास तयाम्। 
ठिक के लब्मैं बडिमा म्हिमैं सैं तोंम्, दिलेया दुष्‍ट म्हिमैंइ ग्याल्स लमा म्हिमैंइ दुःख योंम्। 
बुद्धि मुँबै च्हइ आबालाइ सैं तोंन् लम्, दिलेया रण्डिबाजी लप्रबै च्हइ ह्रोंसए सै न्होर ताँन् नुवाम्। 
ठिक निसाफ बनेबै म्रुँइ ह्‍युल भोंब् लम्, दिलेया मुइए फिर मि ङ्ह्‍योब्मैंइ ह्‍युल न्होंवाम्। 
ह्रोंसए ङ्‍हेब्मैंने स्युइट्टले पोंबै म्हिइ ह्रोंसए प्हलेर्न जाल तिम्। 
दुष्‍ट म्हि ह्रोंसए पापइ लमा ह्रोंसन् ङोर फेम्, दिलेया ठिक के लबै म्हि बिस्याँ, सैं तोंदै क्वे प्रिंम्। 
ङ्हाँदुमैंइ योंल् त्हुबै हगए ल्हागिर ठिक के लब्मैंइ छेनाले निसाफ लम्; दिलेया दुष्‍ट म्हिइ चमैंए वास्तै आल। 
खैच्हिजिले पोंबै म्हिइ खन्तोदोंन् हल्‍ला लप्रम्, दिलेया बुद्धि मुँबै म्हिइ ह्रिस खब म्हल् लम्। 
बुद्धि मुँबै म्हि आमादुने अदालतर ह्‍याइ बिस्याँ आमादु सुँ-सुँर्न छैसि ह्रिस खमुँ; धै चमैं क्ह्रिल् आखाँ। 
म्हिसैमैंइ सोजो म्हि आखो, दिलेया ठिक के लब्मैंइ सोजो म्हिए रक्षा लम्। 
ह्रिस आम्हन् समा आमादुमैं पोंबै पोंब् तम्; दिलेया बुद्धि मुँबै म्हिइ ह्रिस थाउदिम्। 
चिबइ स्योर्गु ताँमैं ङेंस्याँ चए के लब्मैं ताँन दुष्‍ट तब्मुँ। 
ङ्हाँदु नेरो ङ्हाँदुमैंलाइ हेल् लबै म्हि बराबर मुँ; चमैं ङ्हिंन-ङ्हिनलाइ याहवेहजी मि म्रोंल् पिंइमुँ। 
ङ्हाँदुमैंए ल्हागिर छेनाले निसाफ लमिंबै म्रुँए ग्याल्स खोंयोंइन भोंब् तरिम्। 
तार झोंबै प्हसेमैंने बुद्धि तम्, दिलेया तार आझोंबै प्हसेमैंइ आमा फापिन् लम्। 
दुष्‍टमैं ल्हें तमा पापै केया ल्हें ततै ह्‍याम्, दिलेया ठिक के लब्मैंइ चमैं नास तयाब् म्रोंब्मुँ। 
च्ह-च्हमिमैंलाइ तार झोंन्, छलस्याँ चमैंउँइँले क्हि सन्तोक तब्मुँ; चमैंइ क्हिए सैं तोंन् लब्मुँ। 
परमेश्‍वरए ताँ आङिंबै म्हिमैं प्हुँयाम्, परमेश्‍वरए ठिम म्हाँदिबै म्हिइ आशिक योंब्मुँ। 
ताँइ मत्‍त्रे केब्छैंइ आच्यो, चइ ताँ क्होलै या ओर-छ्योर आफे। 
च्हैंब् मैंब् आलल्‍ले पोंबै म्हि क्हिइ म्रोंइमुँ वा? चने भन्दा आमादुए फिर ल्हें आशा तम्। 
ह्रोंसए केब्छैंलाइ ओंसों ओंनोंन् चइ तो बिमुँ चन् लमिंइ बिस्याँ; लिउँइँ चइ क्हिने मुँबै ताँन् सैमैं किंब्मुँ। 
दुष्‍ट म्हिइ प्होंगि लम्, धै युनन् ह्रिस खबै म्हिइ ल्हें पाप लम्। 
तोन् तोर्न थेब् प्हैंबै म्हि कुरल् त्हुम्; दिलेया कुरबै म्हिइ मान योंब्मुँ। 
ह्‍योने बालु त्हुँबै म्हि ह्रोंसए ल्हागिर्न शत्तुर ग; तलेबिस्याँ अड्‍डारि क्ह्रोसेंन्बै ताँमैं पोंस्याँ चइ सजैं योंब्मुँ, दिलेया आपोंस्याँ परमेश्‍वरउँइँले सराप योंब्मुँ। 
म्हि म्रोंसि ङ्हिंब्मैं ङोर फेम्, दिलेया याहवेहए फिर भर लब्मैं तोइ सैने ङ्हिंल् आत्हु। 
ल्हें म्हिमैं क्रथे मिथेमैंने प्रब् टिब् लदा ङ्हाँम्, दिलेया याहवेहजीन् म्हिमैंए ल्हागिर ठिक निसाफ लम्। 
ठिक के लबै म्हिमैंइ छलु म्हिलु लब्मैंलाइ आखो, छलु म्हिलु लब्मैंइ ठिक के लब्मैं आखो। 
