﻿हितोपदेश.
15.
च्योंने तइ पोंमा खरिबै ह्रिस या म्हम्, दिलेया ठस-ठसले पोंमा झन ह्रिस खम्। 
बुद्धि मुँबै म्हिइ ठिक ताँमैं पोंम्, दिलेया आमादुमैंइ बुद्धि आरेबै ताँमैं लम्। 
याहवेहजी खन्तोदोंन् ङ्ह्‍योरिम्, दुष्‍ट म्हि नेरो छ्याँबै म्हिमैं ङ्हिंन-ङ्हिंए फिर मि छरिम्। 
छ्याँबै सुँइ पोंमा नरिबै सैं या सम्, दिलेया स्योलिबै ताँ पोंबै लेइ सैं नल् लम्। 
आबाइ लोमिंबै ताँमैं आमादुइ आङिं, दिलेया बुद्धि मुँबै म्हिइ लोदा सैंदाए ताँमैं ङिंम्। 
ठिक के लबै म्हिए धिंर सै न्होर ल्हें तम्, दिलेया दुष्‍ट म्हिइ कमैंबै सै न्होरइ चमैंए फिर्न दु:ख पम्। 
बुद्धि मुँबै म्हिइ खन्तोदोंन् ज्ञानए ताँ बिप्रम्, आछ्याँबै सैं मुँबै म्हिइ बिस्याँ छ आल। 
दुष्‍ट म्हिइ पिंबै ख्रो याहवेहजी आखो, दिलेया सोजो म्हिइ लबै प्राथना थेसि खी सैं तोंम्। 
दुष्‍ट म्हिमैंइ लबै के याहवेहजी आखो, दिलेया छ्याँबै के लब्मैंलाइ खीजी म्हाँया लम्। 
आछ्याँबै के लब्मैंइ थेबै दण्ड योंब्मुँ; धै लोदा सैंदाए ताँ आङिंबै म्हि सियाब्मुँ। 
क्रों नेरो नर्ग खैतब मुँ बिसि याहवेहजी सेइमुँ बिस्याँ झन् म्हिमैंए खोंर्बै तोन्दोंरि ताँ खीजी था सेम्! 
खैच्हिजिले पोंबै म्हिइ लोदा सैंदा लबै म्हिलाइ आखो; बुद्धि मुँबै म्हिइ पिंबै सल्‍ला चइ आम्है। 
सैं तोंस्याँ म्हिए लि वाँ-वाँ ब्योंम्, दिलेया न्हुँ तमा सैं आतों। 
ताँ क्होबै म्हिइ ज्ञानए ताँ म्हैम्, दिलेया आमादुमैंए सुँइ आछ्याँबै ताँमैं पोंम्। 
आगुइ ह्रुगुदिब्मैं खोंयोंन् बिलै दुःखन् योंरिल् त्हुम्, दिलेया सैं तोंरिल् योंब्मैं खोंयोंन् बिलै छिं ङ्‍हाँल् योंब्मुँ। 
प्लबन् तलेया सैं खैता-खैता तब् भन्दा ङ्‍हाँदु तलेया याहवेहलाइ म्हाँदिब छ्याँब् ग। 
हेल तसि छोबै से चब् भन्दा पिंग्या ट्हा-ट्हुमैं चसि म्हाँयार ठिब छ्याँब् ग। 
युनन् ह्रिस खबै म्हिइ प्होंगि तल् लम्, दिलेया युनन् ह्रिस आखबै म्हिइ प्होंरिबै म्हिमैं क्ह्रिल् लम्। 
प्ल्हेगुए घ्याँ पुजुए बार मुँब् धों तम्, दिलेया सोजो म्हि प्रबै घ्याँ छ्याँबै मुल घ्याँ तम्। 
बुद्धि मुँबै च्हइ आबालाइ सैं तोंन् लम्, दिलेया आमादुमैंइ ह्रोंसए आमालाइ तो धोंइ आङ्हाँ। 
ताँ आक्होबै म्हि आछ्याँबै के लल् योंमा सैं तोंम्, दिलेया ताँ क्होबै म्हिइ छ्याँबै केमैं लम्। 
सल्‍ला आलल्‍ले लबै चाँजोमैं न्होंयाम्, दिलेया ल्हें सल्‍ला किंसि लबै केमैं छ्याँब् तम्। 
छ्याँबै जवाफ पिंल् योंमा म्हि सैं तोंम्, धै ठिक त्हेर पोंबै ताँ कति छ्याँब तम्। 
बुद्धि मुँबै म्हि छ्याँबै घ्याँर प्रसि कैंडो कैंडो ह्‍याम्, बुद्धिइ चलाइ नर्गर ह्‍याबउँइँले जोगेम्। 
थेब् प्हैंबै म्हिए धिं याहवेहजी फुवाम्, दिलेया म्हरेस्योमैंए साँद खीजी जोगेमिंम्। 
दुष्‍ट म्हिमैंइ मैंबै आछ्याँबै ताँमैं याहवेहजी आखो, दिलेया ठिक के लबै म्हिमैंइ मैंबै ताँमैंर खी सैं तोंम्। 
लोबि म्हिइ ह्रोंसए परवार दु:ख पखम्, दिलेया घुस आकिंबै म्हि सोब्मुँ। 
ठिक के लबै म्हिइ च्हैंसि मैंसि जवाफ पिंम्, दिलेया दुष्‍ट म्हिए सुँउँइँले आछ्याँबै ताँमैं ल्हें त्होंम्। 
दुष्‍ट म्हिमैंउँइँले याहवेह ह्रेंगो टिम्, दिलेया ठिक के लब्मैंए प्राथना खीजी थेम्। 
लिथों ङ्‍होथो तब्मैं म्रोंमा सैं तोंम्, धै छ्याँबै सँउँसर थेल् योंमा भों खम्। 
लोदा सैंदाए ताँ थेबै म्हि बुद्धि मुँब्मैंए थु ग। 
लोदा सैंदाए ताँ आथेबै म्हिइ ह्रोंसल्न न्होह्रों लम्, दिलेया लोदा सैंदाए ताँ ङिंबै म्हि ह्रब्-सेब् तम्। 
याहवेहए मान लबै म्हिइ बुद्धि योंम्, ह्रोंस च्योंने तस्याँ मान योंब्मुँ। 
