﻿हितोपदेश.
13.
बुद्धि मुँबै च्हइ आबाइ लोदा सैदा लमा छेनाले थेम्, दिलेया सुँ सुँर्न छैबै म्हिइ लोदा सैंदाए ताँ आथे 
छ्याँबै ताँ पोंबै म्हिइ छ्याँबै सैमैं योंम्, दिलेया छलु म्हिलु लब्मैंइ सैब् म्‍लुब् लदा ङ्‍हाँम्। 
खैच्हिजिले आपोंबै म्हिए छ्हर बिब् धों तम्, सुँर तो खमुँ चन् पोंबै म्हि नास तयाम्। 
प्ल्हेगु म्हिइ ल्हें सै म्हैलेया चइ तोइ आयों, दिलेया भोंन्ले के लबै म्हिइ तोन्दोंरि योम्। 
ठिक के लबै म्हिइ स्योर ताँ आपों, दिलेया दुष्‍ट म्हिइ फापिन् तबै ताँ पोंसि इजेत वाम्। 
भर लल् खाँबै म्हिइ ठिक के लमुँ, छतसि चइ लबै ठिक केइन चलाइ जोगेम्, दिलेया दुष्‍ट म्हिमैं बिस्याँ चमैंइ लबै आछ्याँबै केइन पापर च्होयाम्। 
कोइ म्हि ह्रोंसने तोइ आरेलैया प्लब् प्हैंम्; कोइ म्हि प्लब् मुँलेया तोइ आरेब् धोंले प्रम्, 
सै न्होरइ म्हिलाइ शत्तुरमैंए योउँइँले जोगेल् खाँम्, दिलेया ङ्‍हाँदुमैंलाइ बिस्याँ खाबज्यै आहौदि। 
ठिक के लबै म्हि चारबै बत्ति धों तब् ग, दिलेया दुष्‍ट म्हिमैंए बत्ति बिस्याँ सैवाब्मुँ। 
थेब् प्हैंस्याँ प्होंगि मत्‍त्रे तम्, दिलेया सल्‍ला किंस्याँ ह्रब्-सेब् तम्। 
छलु म्हिलु लसि खुबै सै न्होर तिस्यार्न नुयाम्, च्युगु-च्युगु लसि खुबै सै न्होर ल्हें ततै ह्‍याम्। 
आशा थेंबै सै आयोंमा सैं सिम्, दिलेया सैर मैंब् धों तमा भों खम्। 
सल्‍ला आकिंबै म्हिइ नौसन् ब्येहोर्दिल् त्हुँम्, दिलेया बिब् ङिंबै म्हिइ इनाम योंम्। 
बुद्धि मुँबै म्हिइ लोमिंबै ताँ छ्ह योंब मुल् ग, चइ लमा च कालाए ङोउँइँले स्योरखम्। 
बुद्धि मुँबै म्हिलाइ ताँनइ म्हाँदिम्, दिलेया छलु म्हुलु लबै म्हिए फिर दु:ख खम्। 
बुद्धि मुँबै म्हिइ च्हैंसि मैंसि के लम्, दिलेया आमादुमैंइ तोइ आच्हैंन्ले के लम्। 
स्योलिबै ताँ बिप्रबै म्हिए फिर दु:ख खम्, दिलेया भर लल् खाँबै ताँ पोंबै म्हिइ प्ल्होंरिबै सैं छि ङ्‍हाँन् लम्। 
लोदा-सैंदाए ताँ आङिंबै म्हि फापिल् त्हुब्मुँ धै दुःख खब्मुँ, दिलेया लोदा सैंदाए ताँ थेबै म्हिइ मान योंब्मुँ। 
ह्रोंसल् बिब् धों तमा सैं तोंमुँ, दिलेया आछ्याँबै केमैं पिब आमादुमैंलाइ छ्याँब आङ्हाँ। 
बुद्धि मुँबै म्हिने प्रबै म्हि बुद्धि मुँबन् तम्, आमादुमैंने प्रस्याँ नास तम्। 
पापिमैं खना ह्‍याले दुःखन् योंमुँ, ठिक के लबै म्हिइ आशिक योंम्। 
छ्याँबै म्हिइ ह्रोंसए क्वें-क्वेंमिमैंए ल्हागिर सै न्होर पिंथेंम्, दिलेया पापिमैंए सै न्होर ठिक के लब्मैंए योर फेनेम्। 
ङ्‍हाँदुमैंइ दु:ख लसि ल्हें रा-रोमैं खुमुँ, दिलेया अनिया लबै म्हिइ च प्हेंसि बोवाम्। 
च्हलाइ तार आझोंबै आबाइ च्हलाइ हेल लम्, दिलेया च्हलाइ खोबै आबाइ छेनाले तार झोंम्। 
ठिक के लबै म्हिइ म्रेंन्ले चल् योंम्, दिलेया दुष्‍ट‍ म्हिमैं बिस्याँ फोत्तेन् तम्। 
