﻿हितोपदेश.
12.
लोदा सैंदाए ताँमैं ङिंबै म्हिइ ज्ञान बुद्धिए घ्याँर प्रम्, दिलेया लोदा सैंदा लमा थेल् आङिंबै म्हि आमादु ग। 
स्वाबै म्हिलाइ याहवेहजी ल्हयो खम्, आछयाँबै के लबै म्हिलाइ खीजी दोषि ठर्दिब्मुँ। 
आछ्याँबै के लबै म्हि जोगेल् आखाँ, दिलेया ठिक के लबै म्हिलाइ लाल् खाँरिब् आरे। 
सिर सुबास मुँबै च्हमिरि ह्रोंसए प्युँए ल्हागिर मुकुट ग, दिलेया प्युँलाइ फापिल् लबै प्ह्रेंस्यो प्युँए ह्रिब क्राँयाब धोंन् तब् ग। 
ठिक के लबै म्हिइ ठिक चाँजोमैं लम्, दिलेया दुष्‍टमैंए सल्‍ला बिस्याँ छलु म्हिलुबै तम्। 
म्हिमैंलाइ सैले बिसि दुष्‍ट म्हिमैं ताँ लप्रम्, दिलेया ठिक के लब्मैंइ पोंबै ताँइ चमैंलाइ जोगेमिंम्। 
दुष्‍ट म्हिमैं भ्योंवाब्मुँ, चमैं चैरिब् आरे; ठिक के लबै म्हिमैंए धिं बिस्याँ खोंयोंन् बिलै तरिब्मुँ। 
ज्ञान बुद्धि ङ्ह्‍योसि म्हिमैंए बयन लम्, दिलेया आछ्याँबै सैं मुँबै म्हिलाइ बिस्याँ तो धोंइ आङ्हाँ। 
धिंर चबै सै तोइ आरेलैया ङम् ङन् ग बिइ प्रबै म्हि भन्दा कालिदिबै म्हि आङिंलैया ह्रोंसने के लबै म्हि मुँब छ्याँब ग। 
ठिक के लबै म्हिइ ह्रोंसए खेदोमैं वास्ता लम्, दिलेया दुष्‍ट म्हिमैंइ ह्रोंसए खेदोमैं ल्हयो आख। 
ह्रोंसए म्रों ताब् क्ल्योब लसि रा-रोमैं रुँइँब्मैंने चबै सै ल्हें तम्, दिलेया केर आफेबै म्हिमैंए लिलि प्रब्मैं बुद्धि आरेब्मैं ग। 
दुष्‍ट म्हिमैं ह्‍योमैंइ पखबै सैमैं लोब म्हाँदिम्, दिलेया ठिक के लबै म्हि बिस्याँ छ्याँबै के लसि प्रम्। 
ह्रोंसइ पोंबै आछ्याँबै ताँइ लमा दुष्‍ट म्हि ङोर फेम्, दिलेया ठिक के लबै म्हि बिस्याँ दुःखउँइँले जोगेम्। 
छ्याँबै ताँमैं पोंमा म्हिमैंइ छ्याँ-छ्याँब सैमैंन् योंब्मुँ, धै म्हिमैंइ खैबै के लइमुँ छाबन् इनाम योंब्मुँ। 
आमादुइ ह्रोंस ठिक घ्याँर प्रइमुँ ङ्‍हाँम्, दिलेया ताँ क्होल् खाँबै म्हिइ आगुए सल्‍लामैं थेम्। 
आमादुमैं युनन् ह्रिस खम्, दिलेया ताँ क्होल् खाँबै म्हिइ ह्रोंस फापिन् तमै या तोइ आबिल्‍ले टिरिम्। 
स्योर आतेल्‍ले पोंबै म्हिइ ठिक ग्वाइ पिंम्, दिलेया छलु म्हिलु लबै म्हिइ स्योलिबै ग्वाइ पिंम्। 
खैज्हिजिले पोंमा सेलाँइ धोंले म्हिलाइ म्‍लोम्, दिलेया च्हैंसि मैंसि छेनाले पोंमा नरिबै सैं सल् लम्। 
क्ह्रोंसेंन्बै ताँ पोंबै म्हिलाइ खोंयोंन् बिलै ताँनइ म्हाँदिम्, दिलेया स्योलिबै ताँ पोंबै म्हिलाइ खाबज्यै आक्वें। 
आछ्याँबै चाँजो लब्मैंए सैं छलु म्हिलु तम्, दिलेया आक्ह्रिब्मैंलाइ क्ह्रिमिंबर सल्‍ला पिंब्मैं बिस्याँ बेल्‍ले सैं तोंल् योंब्मुँ। 
ठिक के लबै म्हिलाइ तोइ न्होह्रों आत, दिलेया दुष्‍ट म्हिमैंलाइ बिस्याँ ल्हें दुःख तम्। 
स्योलिबै ताँ पोंबै म्हिलाइ याहवेहजी आखो, दिलेया छलु म्हिलु आलल्‍ले के लबै म्हिने खी सैं तोंम्। 
ताँ क्होबै म्हिइ ह्रोंसइ ह्रब् सेबै ताँ आगुने बिप्रदै आपों, दिलेया आमादुमैंइ बिस्याँ ह्रोंसइ लबै आछ्याँबै ताँ बिप्रम्। 
ह्रोंसइ लल् त्हुबै के लबै म्हिइ तोंन्दोंरि सैंर क्ल्हे तल् योंम्। प्ल्हेगु तइ बिस्याँ आगुए केब्छैं तल् त्हुम्। 
न्हुँ लबै म्हि भों आखन् तम्, दिलेय छ्याँबै ताँइ म्हिलाइ सैं तोंल् लम्। 
ठिक के लबै म्हिइ ह्रोंसए ङ्‍हेब् ट्हुब्मैंलाइ छ्याँबै घ्याँर डोरेम, दिलेया दुष्‍ट म्हिमैं प्रबै घ्याँर प्रमा चमैं आछ्याँबै घ्याँर फेनेम्। 
प्ल्हेगुइ शिखार क्ल्योंमा तोइ स्याल् आखाँ, दिलेया ह्रोंसइ लल् त्हुबै के लबै म्हिइ सै न्होर खुम्। 
ठिक घ्याँर प्रमा छ्ह छ्याँब तम्, च घ्याँर प्रस्याँ खाबै आसि। 
