﻿भजनमैं.
132.
कैंडो क्रेबै त्हेर्बै क्वे ओ याहवेह, दाऊदलाइ मैंमिंन्, चइ योंबै ताँन् दुःखमैं मैंमिंन्। 
चइ याहवेहए मिंर कसम चइमुँ; धै तोन्दोंरि सै लल् खाँबै याकूबइ म्हाँदिबै परमेश्‍वरए मिंर भकल लइ: 
“याहवेहए ल्हागिर क्‍ल्‍ह्‍यो घ्रि तौदु लल् आखाँन् समा, याकूबइ म्हाँदिबै तोन्दोंरि सै लल् खाँबै परमेश्‍वरए ल्हागिर टिबै क्‍ल्‍ह्‍यो घ्रि ङइ आयोंन् समा, 
ङ ह्रोंसए धिं न्होंर होंरिब् आरे, ह्रोंसए खाडरै या क्रेरिब् आरे, 
ङए मिर न्हरु या खल् पिंरिब् आरे, धै ङए मि तिस्याँ या च्युँ लल् पिंरिब् आरे।” 
बाछा प्ह्रिथेंबै बाकसए बारेर ङिइ एप्राता बिबै नाँसर थेल; याआरर्बै चेप्ला तबै क्ल्ह्‍योर ङिइ च बाकस स्याइ। 
“खी टिबै क्‍ल्‍ह्‍योर ङ्यो ह्‍याले; खीए प्हले म्हैबै क्ल्‍ह्‍योर ह्‍यासि खीए मिं क्वेले!” 
ओ याहवेह रेत्ति, क्हिए शक्तिए बाकस बालु क्हिए भों न्हबै क्‍ल्‍ह्‍योर युमिंन्। 
क्वें खिब् धोंले क्हिए खेगिमैंइ खोंयोंन् बिलै ठिक के लरिगे, धै क्हिए म्हिमैं सैं तोंदै क्हिए जयजय लरिगे। 
क्हिजी ह्रोंसए के लबै म्हि दाऊदने फैबै बाछा मैंसि क्हिजी त्हाँबै म्रुँउँइँले क्हिए लि आलोमिंन्। 
याहवेहजी दाऊदने बाछा घ्रि फैइमुँ; चु बाछाउँइँले खी स्योयारिब् आरे: “क्हिए च्हमैंए न्होंर्बै घ्रिलाइ ङइ क्हिए राजगद्दिर थेंमिंब्मुँ। 
क्हिए च्हमैंइ ङइ फैबै बाछा नेरो ङइ चमैंने लोमिंबै ताँमैं ङिंइ बिस्याँ, चमैंए च्हमैं या खोंयोंन् बिलै क्हिए राजगद्दिर टिब्मुँ।” 
याहवेहजी सियोनलाइ त्हाँइमुँ; खीजी चलाइ ह्रोंस टिबै क्‍ल्‍ह्‍यो बनेदा ङ्हाँइमुँ: 
“खोंयोंन् बिलै ङए भों न्हबै क्‍ल्‍ह्‍यो चु ग; चु राजगद्दिर ङ टिब्मुँ, तलेबिस्याँ चुर्न ङ टिदा ङ्हाँइमुँ। 
चु सहरलाइ चैदिबै तोन्दोंरि सैर ङइ आशिक पिंब्मुँ; चर्बै ङ्हाँदुमैंलाइ ङइ क्हेंइ म्रेंल् पिंब्मुँ। 
चर्बै खेगिमैंलाइ ङइ मुक्ति पिंब्मुँ, धै चर्बै ङए म्हिमैं सैं तोंदै कै तेसि ओरब्मुँ। 
दाऊदए ल्हागिर चर ङइ थेबै म्रुँ घ्रि बनेब्मुँ; ङइ त्हाँबै म्रुँए ल्हागिर बत्ति घ्रि तयार लब्मुँ। 
चए शत्तुरमैंलाइ ङइ फापिल् लवाब्मुँ, दिलेया चए क्रर मुकुट चारब्मुँ।” 
