﻿भजनमैं.
129.
कैंडो क्रेबै त्हेर्बै क्वे “ङ कोलो मुँब् ओंनोन् चमैंइ ङए फिर ल्हें खे दुःख पिंइमुँ!” 
“ङ कोलो मुँब् ओंनोन् चमैंइ ङए फिर ल्हें खे दुःख पिंइमुँ। दिलेया चमैंइ ङलाइ ट्होल् आखाँइमुँ। 
क्ल्याछैंमैंइ ङए क्होर क्ल्योइ; चमैंइ खेंमैंए क्होरए फलिइ ङए क्हो तिगोंन् क्ल्योइ। 
दिलेया याहवेहजी ठिक निसाफ लमुँ; छतसि खीजी दुष्‍टमैंए योउँइँले ङ फ्रेमिंइमुँ।” 
सियोन म्रोंसि छेरब्मैं ताँन् फापिल् त्हुरिगे धै लिग्याँइ स्योयारिगे! 
धिं फिर्बै छि धोंन् चमैं तब्मुँ! फारब् भन्दा ओंसोंन् च ङ्योंलोंयाब्मुँ। 
छि खैंमा च मुठ्ठि घ्रि या तल् आखाँ, धै प्हैं फैमा च आङ्लो घ्रि या तल् आखाँ। 
“याहवेहए आशिक क्हिए फिर तरिगे! याहवेहए मिंर ङिइ क्हिलाइ आशिक पिंम्!” बिसि च घ्याँ तसि ह्‍याब्मैंइ आबि। 
