﻿भजनमैं.
116.
ङ याहवेहने म्हाँया लम्, तलेबिस्याँ ङइ ग्वार ह्रिमा खीजी थेमिंइ। 
खीजी ह्रोंसए न्ह ङ ङाँइ तोइ, छतसि ङ सोन् समा खीनेन् ग्वार ह्रिब्मुँ। 
कालए छोइ ङलाइ फैइ; क्रोंर्बै दुःख ङ फिर खइ; दुःख नेरो शोक ङलाइ प्लेइ। 
“ओ याहवेह, ङए सो जोगेमिंन्!” बिसि ङइ याहवेहए मिंर प्राथना लइ। 
याहवेहजी ताँनए फिर दयाम्हाँया लसि ठिक के लम्; ङ्योए परमेश्‍वरजी ल्हयो खम्। 
याहवेहजी आह्र आसेब्मैंलाइ रक्षा लम्; ङए भों नुयाबै त्हेरैया खीजी ङ जोगेमिंइ। 
ओ ङए सो, याहवेहजी क्हि छ्याँब लमिंइमुँ, छतसि धबै तिखे छिं तद्। 
ओ याहवेह, क्हिजी ङए सो कालाउँइँले फ्रेमिंइमुँ, ङए मिर मिग्लि युल् आपिंइमुँ, धै ङए प्हले थुरल् आपिंइमुँ। 
छतसि ङ सोगोंमैंए ह्‍युलर मुँन् समा याहवेहए घ्याँर प्रब् टिब् लल् खाँम्। 
“ङए फिर ल्हें दुःख तइमुँ,” बिबै त्हेर खीए फिर ङइ पक्‍का बिश्‍वास लइ। 
धै “ताँन् म्हिमैं स्युर्गु ग!” बिसि ङ आदेबै त्हेर बिइ। 
याहवेहजी ङए फिर लबै छ्याँबै केमैंए खि ङइ खैले फोब् ङ्‍हे? 
याहवेहजी ङलाइ जोगेमिंइ, छतसि खीलाइ धन्यबाद पिंबर ङ अँगुरए प्हा खीए मिंर पिंब्मुँ। 
याहवेहए ताँन् म्हिमैंए उँइँर खीने लबै ङए भकलमैं ङ पूरा लब्मुँ। 
याहवेहए म्हिमैं सिमा खी बेल्‍ले न्हुँ लम्। 
ओ याहवेह, क्ह्रोंसेंन्ले ङ क्हिए केब्छैं ग; ङ क्हिए केब्छैं ग, क्हिए केब्स्योए च्ह। क्हिजी ङ सिबउँइँले जोगेमिंइमुँ। 
ङ क्हिए ल्हागिर धन्यबादए ख्रो पिंब्मुँ धै याहवेहए मिंर ग्वार ह्रिब्मुँ। 
याहवेहए ताँन् म्हिमैंए उँइँर, खीए मन्दिरर्बै ह्‍युमैंर, 
ओ यरूशलेम, क्हिए म्हाँजोर, याहवेहने लबै ङए भकलमैं ङ पूरा लब्मुँ। याहवेहए मिं थेब् लद्!! 
