﻿भजनमैं.
104.
ओ ङए सो, याहवेहए मिं क्वेद्! ओ ङए याहवेह परमेश्‍वर, क्हि बेल्‍ले थेब मुँ! क्वें खिब् धोंले क्हिजी मान नेरो इजेत पैरेइमुँ। 
क्हिजी क्वें खिब् धोंले चारबै ह्‍वे पैरेइमुँ, क्हिजी तम्बु धोंले मु टौंदिइमुँ। 
खीजी ह्रोंसए नुबै कोठार्बै दलिनमैं क्युमैंए फिर थेंम्; खीजी न्हाँमस्योमैं ह्रोंसए रथ बनेम्; खी खैंए प्ह्‍यामैंर प्ररिम्। 
खीजी खैंलाइ ह्रोंसए दूत, धै मिए राब ह्रोंसए के लब्मैं बनेम्। 
पृथ्बी खोंयोंन् बिलै भोंब तरिगे बिसि खीजी चलाइ जगए फिर थेंइ। 
क्हिजी चलाइ क्वेंइ धोंले गैरु क्युइ हुमिंइ; धै कोंमैए फिफि क्यु फेनेइ। 
दिलेया क्हिजी हौदिमा क्यु न्हेयाइ, क्हिए कै थेबै तोदोंन् च क्यु स्योयाइ। 
धै कोंमैंए फिफिउँइँले ब्याँसि तदै च क्यु क्हिजी तयार लथेंबै क्‍ल्‍ह्‍योर तेयाइ। 
क्युइ धबै पृथ्‍बी आप्ल्हुँरिगे बिसि क्युइ ङ्वेल् आखाँबै साँद क्हिजी थेंमिंइ। 
खीजी खोल्सजरे क्युए धरु कुलमुँ; कोंमैंए म्हाँजोउँइँले च क्यु बग्दिम्। 
चेर्बै ताँन् सो प्ह्‍याबै सैमैंलाइ चमैंइ क्यु पिंम्; क्ह्‍योंर्बै गधामैंज्यै चर्बै क्युन् थुँम्। 
चमैंए रेजरे मुर्बै नमेमैंइ च्हों थाम्; हाँगमैंए म्हाँजोर चमैंइ क्वे प्रिंम्। 
ह्रोंसए नुबै कोठामैंउँइँले खीजी कोंजरे नाँ कुल्मिंम्; खीजी नाँ कुल्मिंबइले पृथ्बीर रा-रोमैंइ प्लिंमुँ। 
खेदोमैंए ल्हागिर छि नेरो म्हिमैंए ल्हागिर ट्हा ट्हुमैं खीजी म्‍लोमिंम्। धै सउँइँले म्हिमैंइ चबै सैमैं रोब्मुँ, 
अँगुरए प्हाइ म्हिमैंए सैं तोंन् लब्मुँ, छ्युगुइ म्हिमैंए लि वाँ-वाँ ब्योंल् लब्मुँ धै म्हिमैंए खों भोंब् लबर खीजी क्हें पिंम्। 
लेबनान कोंर्बै देबदारुमैंलाइ याहवेहजी ल्हें क्यु पिंइमुँ, चमैं खीजी रुँइँबै सिंधुँमैं ग। 
चर नमेमैंइ च्हों थामुँ; चर बकुलइ धिं बनेम्। 
नुब्-नुबै कोंमैं क्ह्‍योंर्बै रमैं टिबै ल्हागिर ग; पारामैं क्ह्‍योंर्बै भइँकोदलेमैंए ल्हागिर ग्वार योंबै क्‍ल्‍ह्‍यो ग। 
लयाँइ औंसि-पूर्णि फेलम्; त्हिंयाँइ ह्रोंस लिबै त्हे था सेम्। 
क्हिजी मिछु खैल् लम्, धै म्हुँइँस तम्, झाइले क्ह्‍योंर्बै ताँन् सो प्ह्‍याबै सैमैं त्होंखम्। 
चेंमैंइ ह्रोंसए चबै सै म्हैबर ङ्हेम्, चइ परमेश्‍वरउँइँले ह्रोंसए चबै सैमैं म्हैम्। 
त्हिंयाँ खमा सिंहमैं ह्रोंसए रोर ह्‍यासि रोम्। 
झाइले म्हिमैं ह्रोंसए के लबर त्होंम् धै ङेस समा के लरिम्। 
ओ याहवेह, क्हिजी लबै केमैं कति ल्हें मुँ! चु ताँन् सैं क्हिजी ह्रोंसए बुद्धिइ बनेइ; क्हिजी बनेबै तोन्दोंरि सैइ पृथ्बी प्लिंइमुँ। 
चर बेल्‍ले थेबै मा ङ्युँइ मुँ, चर च्योलै आखाँबै थेब च्योंब सो प्ह्‍याबै सैमैं मुँ। 
चर क्यु झाजमैं प्रम्, धै चर लिव्यातन या मुँ, क्हिजी चलाइ चर क्ल्योंबै ल्हागिर बनेइ। 
फो ख्रेंबै त्हेर क्हिजी चमैंलाइ चबै सै पिंब्मुँ बिसि चमैं ताँनइ क्हिए घ्याँ ङ्ह्‍योरिम्। 
क्हिजी चमैंलाइ चबै सै पिंमा चमैंइ खुम्; क्हिजी ह्रोंसए यो प्ल्हमा चमैं लिंबै सैमैं चसि म्रेंम्। 
क्हिजी ह्रोंसए लि लोमा चमैं ङ्हिंम्; क्हिजी चमैंए सो किंमा चमैं सियाम् धै धबै सर्न कोंयाम्। 
क्हिजी ह्रोंसए प्ल्ह कुलमुँ, धै चमैंलाइ बनेमुँ, धै क्हिजी पृथ्बीलाइ छार लमिंम्। 
याहवेहए मिं खोंयोंन् बिलै थेब् तरिगे; ह्रोंसइ लबै केमैंर याहवेह सैं तोंरिगे, 
खीजी पृथ्बीर ङ्ह्‍योमा च त्हारम्, खीजी छुइमा कोंमैंउँइँले मिखु त्होंम्! 
ङए छ्ह तिगोंन् याहवेहए मिंर ङ क्वे प्रिंरिब्मुँ; ङ सोन् समा ङए परमेश्‍वरए क्वे प्रिंब्मुँ। 
ङइ खीए बारेर मैंबै ताँमैं खीजी खोरिगे, तलेबिस्याँ ङ याहवेहर सैं तोंरिम्। 
पापिमैं बिस्याँ पृथ्बीउँइँले मेटियारिगे, धै दुष्‍टमैं धबै खोंयोंइ आचैरिगे! ओ ङए सो, याहवेहलाइ धन्यबाद पिंन्! याहवेहए मिं थेब लद्! 
