﻿भजनमैं.
96.
‍‍एयाहवेहए मिंर छारा क्वे घ्रि प्रिंन्; पृथ्बी तिगोंर्बै म्हिमैंइ याहवेहए ल्हागिर क्वे प्रिंन्। 
याहवेहए ल्हागिर क्वे प्रिंन्, खीए मिं क्वेद्; खीजी ङ्योलाइ जोगेमिंइमुँ बिसि त्हिंइ ह्रोंसे बिप्रद्! 
खी बेल्‍ले थेब मुँ बिसि अरू ह्रेंमैंए म्हाँजोर बिप्रद्, ताँन् म्हिमैंए म्हाँजोर खीजी लबै औदिबै केमैंए बयन लद्! 
तलेबिस्याँ याहवेह बेल्‍ले थेब मुँ, धै खीए मिं बेल्‍ले नुल्‍ले क्वेल् त्हुब मुँ; ताँन् देवतामैंल् भन्दा खीए मिं बेल्‍ले क्वेल् त्हुम्। 
तलेबिस्याँ अरू ह्रेंमैंइ म्हाँदिबै देवतामैं कु मत्‍त्रे ग, दिलेया याहवेहजीम् मु बनेइ। 
खीए उँइँर इजेत नेरो मान मुँ; खीए पबित्र क्‍ल्‍ह्‍यो म्रोंमा खी कति भोंब मुँ, कति छ्याँब् मुँ बिसि सेल् खाँम्। 
ओ ह्रें-ह्रेंमैंए परवा, याहवेहए बयन लद्! याहवेहए मिं बेल्‍ले थेब् मुँ, खी बेल्‍ले भोंब् मुँ बिसि बयन लद्! 
खीए मिंलाइ ङ्‍हेंबै मान याहवेहलाइ पिंन्; भेटि किंसि खीए ह्‍युमैंर खो! 
खी पबित्र नेरो छ्याँब तब् सेसि याहवेहलाइ फ्योद्; पृथ्बी तिगोंर्बै म्हिमैं खीए उँइँर थरथरले त्हारद्। 
“याहवेहजी ग्याल्स लम्! खीजीम् पृथ्‍बी भोंब् लसि थेंमिंइमुँ, छतसि चलाइ लाल् आखाँ; खीजी खाबलाज्यै आफेलल्‍ले ताँन् म्हिमैंए निसाफ लब्मुँ,” बिसि अरू ह्रेंमैंए म्हाँजोर बिद्! 
मु आनन्द तरिगे, पृथ्बी सैं तोंरिगे; मा ङ्युँइ नेरो चर मुँबै तोन्दोंरि सैं बेल्‍ले तोंरिगे; 
म्रों नेरो चर मुँबै तोन्दोंरि सै बेल्‍ले तोंरिगे! छलेन क्ह्‍योंर्बै ताँन् सिंधुँमैं आनन्दले याहवेहए उँइँर क्वे प्रिंब्मुँ; 
तलेबिस्याँ खी युसिन् मुँ, पृथ्बीर मुँबै म्हिमैंए निसाफ लबर खी युसिन् मुँ। ह्‍युलर्बै म्हिमैंए निसाफ खीजी ठिकले लब्मुँ; धै खीजी ह्रेंमैंए निसाफ भर लल् खाँल्‍ले लब्मुँ। 
