﻿भजनमैं.
94.
ओ याहवेह, क्हिजी आछ्याँबै के लब्मैंलाइ दण्ड पिंम्, ह्रोंसए ह्रिस उँइँन्! 
ओ पृथ्बीर्बै नियाधिश रेत्ति; थेब् प्हैंब्मैंइ लबै केए दण्ड चमैंलाइ पिंन्! 
ओ याहवेह, दुष्‍टमैं खोंयों समा, दुष्‍टमैं खोंयों समा सैं तोंरिल् योंब्मुँ? 
चमैं प्हैंसि ताँ लरिम्; दुष्‍ट म्हिमैं थेब् प्हैंरिमुँ। 
ओ याहवेह, क्हिए म्हिमैंलाइ चमैंइ प्लेम्, धै क्हिजी त्हाँबै म्हिमैंलाइ ह्रुगिदिम्। 
म्हरेस्यो नेरो बिदेशिमैंलाइ चमैंइ सैम्, छलेन आबा आरेब्मैंलाज्यै या सैम्; 
“याहवेहजी आम्रों; याकूबए परमेश्‍वरजी वास्ता आल,” बिसि चमैंइ बिमुँ। 
ओ ङए म्हिमैंए न्होंर्बै च्हैंब् मैंब् लल् आखाँब्मैं, मैंन्दि! ओ मुर्खमैं, क्हेमैं खोंयों च्हैंब् मैंब् लल् खाँब्मैं तमुँ? 
न्ह बनेमिंबै परमेश्‍वरजी ङ्योए ताँ आथे रो वा? मि बनेमिंबै परमेश्‍वरजी आम्रों रो वा? 
अरू ह्रेंमैंलाइ दु:ख पिंबै परमेश्‍वरजी दण्ड आपिं रो वा? म्हिमैंलाइ लोमिंबै परमेश्‍वरने बुद्धिए खाँचो तम् रो वा? 
याहवेहजी म्हिमैंए सैंर्बै ताँमैं क्होम्, चमैं केर आफेब्मैं ग बिसि खीजी सेम्। 
ओ याहवेह, क्हिजी तार झोंबै म्हि नेरो ह्रोंसए ठिमउँइँले क्हिजी लोमिंबै म्हिइ आशिक योंम्। 
दुष्‍टमैंए ल्हागिर होल्दों आतन् समा ठिक के लब्मैंए फिर दुःख तलेया क्हिजी छिं ङ्हाँल् पिंम्। 
तलेबिस्याँ याहवेहजी ह्रोंसए म्हिमैंलाइ भ्योंरिब् आरे; खीजी ह्रोंसजी त्हाँबै म्हिमैं पिरिब् आरे। 
न्याय लब्मैंइ धबै ठिक निसाफ लब्मुँ, धै छ्याँबै सैं प्ह्‍याब्मैं ताँन् च ठिक निसाफए लिलि प्रब्मुँ। 
दुष्‍ट म्हिमैंए बिरोधर ङने बालु खाब् रामुँ? आछ्याँबै के लब्मैंए बिरोधर ङए ख लसि खाब् रामुँ? 
याहवेहजी ङ आल्होस्याँ ङए सो उँयाँनन् तोइ कै आथेबै क्रोंर ह्‍यामल। 
ओ याहवेह, “ङए प्हले प्लेइमुँ” बिसि ङ‌इ बिमा क्हिए खोंयोंइ आनुबै म्हाँयाजी ङ थौंदिमिंइ। 
ङए सैंर बेल्‍ले न्हुँ तमा क्हिजी ङए सैं क्होमिंसि तोंल् लमिंइ। 
दुष्‍ट क्रथे मिंथेमैं क्हिने बालु क्ह्रिल् खाँम्‍मा? ह्रोंसइ बनेबै निसाफमैंउँइँले चमैंइ अनिया लम्। 
ठिक के लब्मैंए बिरोधर चमैं जाल रोम्, धै तोइ छ्याब् आरेबै म्हिलाइ सैवाम्। 
दिलेया याहवेह ङए किल्‍ला तमिंइमुँ, छतसि ङए परमेश्‍वर ङ रक्षा लमिंबै पारा ग। 
चमैंइ लबै पाप खीजी चमैंए फिर्न कुमिंब्मुँ, धै दुष्‍ट केमैं लबइले चमैंलाइ नास लवाब्मुँ; ङ्योए याहवेह परमेश्‍वरजी चमैं नास लवाब्मुँ। 
