﻿भजनमैं.
77.
क्वे प्रिंब्मैंए चिब यदूतूनए ल्हागिर, आसापए भजन घ्रि। थेबै कैले ङइ परमेश्‍वरने ग्वार ह्रिम्, खीजी थेरिगे बिसि ङइ थेबै कैले ओरम्। 
दुःख योंबै त्हेर ङइ प्रभु म्हैम्; ङइ आनारल्‍ले म्हुँइँस तिमिंन् ङए यो स्योंइ; परमेश्‍वरजी आल्होमिंन् समा ङ छिं आङ्हाँ। 
परमेश्‍वर मैंमा ङइ न्हुँ लसि सो खुइ लम्; खीलाइ मैंमा ङए सैं च्योंब् तम्। तिस्याँदे मैंन् 
क्हिजी ङए मि च्युँ ललै आपिं; ङलाइ थेबै दुःख लमा पोंलै आखाँ। 
ह्‍याबै त्हिंइमैं, ओंसों ओंनोंबै बर्षमैं, ङइ मैंम्। 
म्हुँइँसर ङइ ह्रोंसए क्वेमैं मैंइ; तले जा बिसि ङइ सैंर मैंल। धै ङए सैंइ चु ताँमैं ङ्योलु-च्युलु लइ: 
“प्रभुजी ङ्योलाइ युगुर्लै वाथेंम् रो वा? खीजी धबै खोंयोंइ ङ्योए फिर ल्हयो आख रो वा? 
खीए खोंयोंइ आनुबै म्हाँया युगुर्लै खाँयाँइ वा? खीए बाछा युगुर्लै नुयाइ वा? 
परमेश्‍वरजी दयाम्हाँया लब म्‍लेयाइ वा? ह्रिस खसि तारे खीजी म्हाँया आल रो वा?” बिसि ङइ ङ्योएल। तिस्याँदे मैंन् 
झाइले ताँन् भन्दा थेबै परमेश्‍वरए क्योलो योर भों आरेन उ? बिब ङइ मैंइ। चु ताँर ङए सैं च्योंब् तइ। 
दिलेया याहवेहजी लबै केमैं ङ मैंब्मुँ; क्ह्रोंसेंन्ले क्हिजी ओंसों ओंनोंन् लबै औदिबै केमैं ङ मैंब्मुँ। 
क्हिजी लबै ताँन् केमैंए बारेर ङइ सैंर मैंब्मुँ, धै क्हिजी लबै ताँन् शक्‍तिए केमैंए बारेर ङ बिचार लब्मुँ। 
ओ परमेश्‍वर, क्हिजी लबै ताँन् केमैं पबित्र मुँ। ङिए परमेश्‍वर धों तबै थेबै देवता अरू खाब् मुँ? 
क्हि औदिबै केमैं लबै परमेश्‍वर ग; क्हिजी ह्रोंसए शक्ति ह्रें-ह्रेंमैंए म्हाँजोर उँइँमिंइमुँ। 
ह्रोंसए योए भोंइ क्हिजी ह्रोंसए म्हिमैं, अथवा याकूब नेरो योसेफए सन्तानमैं जोगेमिंइ। तिस्याँदे मैंन् 
ओ परमेश्‍वर, मा ङ्युँइर्बै क्युइ क्हि म्रोंइ, क्युइ क्हि म्रोंमा चमैं ङ्हिंयाँइ, धै थेबै मा ङ्युँइ त्हारइ। 
न्हाम्स्योंमैंइ नाँ युमिंइ; मु बेल्‍ले ङ्हेबर होंइ; मेमैं धोंले क्हिए काम्‍लि-तिम्‍लि खोन्तोदोंन् चारबर होंइ। 
नाँ-खैंर मु ङ्हेब् धोंले क्हिए कै तेइ; क्हिए कम्‍लि-तिम्‍लिइ ताँन् ह्‍युल चारइ; पृथ्‍बी ङ्हिंसि त्हारइ। 
क्हिजी डोरेबै घ्याँ मा ङ्युँइए महाँजोर मुँल, क्हि प्रबै घ्याँ थेबै क्युए महाँजोर मुँल; दिलेया क्हिए प्हलेए म्है आम्रोंल। 
मोशा नेरो हारूनए योउँइँले क्हिजी ह्रोंसए म्हिमैं क्युमैंए बगल धोंले डोरेइ। 
