﻿भजनमैं.
75.
क्वे प्रिंब्मैंए चिबए ल्हागिर “नास आलद्” बिबै भाकार प्रिंबै आसापए भजन घ्रि, क्वे घ्रि। ओ परमेश्‍वर, ङिइ क्हिलाइन धन्यबाद पिंम्, क्हि ङिए चेंदो मुँ, छतसि ङिइ क्हिलाइ धन्यबाद पिंम्। क्हिजी लबै औदिबै केमैंए बयन् म्हिमैंइ लम्। 
“ङजी ठिक त्हे तोक्दिइमुँ,” बिसि परमेश्‍वरजी बिइमुँ। “च त्हेर खाबै आफेलल्‍ले ङइ निसाफ लब्मुँ, 
पृथ्बी नेरो चर मुँबै ताँन् सैमैं त्हारलेया पृथ्बीए त्होमैं थाम्दिसि थेंब ङन् ग। तिस्याँदे मैंन् 
थेब् प्हैंब्मैंने ङजी बिमुँ, ‘थेब् आप्हैंन्’, धै दुष्‍टमैंने बिमुँ, ‘क्हेमैं थेब प्हैंसि ओक्रों आतद्; 
क्हेमैं स्वर्गए बिरोधर पोंसि ओक्रों आतद्; थेब् प्हैंसि आपोंन्।’” 
स्याराउँइँले (पुर्वाउँइँले) मुँलेया न्हुँरउँइँले (पश्‍चिमउँइँले) मुँलेया क्यु आयोंबै क्‍ल्‍ह्‍योउँइँले मुँलेया खाबज्यै या म्हिलाइ थेब् लल् आखाँ। 
दिलेया परमेश्‍वरजीन् निसाफ लमा घ्रिलाइ च्योंब लमुँ, घ्रिलाइ थेब लमुँ। 
याहवेहए योर प्हेल घ्रि मुँ, खीए ह्रिसइ च प्हेलर प्लिंइमुँ। पृथ्बीर्बै दुष्‍टमैं ताँनइ दण्ड योंम्, प्हेलर मुँबै सै तोइ आचैल्‍ले चमैं थुँल् खाँल् त्हुम्। 
दिलेया खीजी लबै थे-थेबै केमैंए बयन ङ खोंयोंन् बिले लब्मुँ; याकूबए परमेश्‍वरए मिं क्वेसि ङ क्वे प्रिंब्मुँ, 
तलेबिस्याँ परमेश्‍वरजी बिइ, “ताँन् दुष्‍टमैंए भों ङइ नास लवाब्मुँ, दिलेया ठिक के लब्मैंए भों थेब लमिंब्मुँ।” 
