﻿भजनमैं.
69.
क्वे प्रिंब्मैंए चिबलाइ, “लिलि ट” बिबै भाकार प्रिंबै दाऊदए भजन। ओ परमेश्‍वर, ङ जोगेमिंन् तलेबिस्याँ स्योंर्बै क्यु ङए खरि समा फेखइमुँ। 
ङ हिलर प्ल्हुँबि छेइमुँ, चर ङए प्हले म्हैबै क्‍ल्‍ह्‍यो आरे; गैरु क्युर ङ प्ल्हुँबि छेइमुँ, बाढि ङए फिर प्ल्होंखइमुँ। 
ल्होमिंन् बिसि ओरन-ओरन ङ नारइमुँ; ङए म्‍लोंगो कारयाइमुँ। ङए परमेश्‍वरए घ्याँ ङ्ह्‍योन-ङ्ह्‍योन् ङ‍ए मि छेनाले म्रोंल् आखाँब् तइमुँ। 
तोन् तोर्न ङलाइ आखोब्मैं ङए क्रप्होमैं भन्दा ल्हें मुँ; तोन् तोर्न ङए शत्तुरमैं ल्हें मुँ; चमैंइ ङ सैल् म्हैम्। ङइ आलुडिबै सैमैं या चमैंइ खैले बिलेया पिंन् बिम्। 
ओ परमेश्‍वर, ङ आमादु मुँ बिब क्हिजी सेइमुँ; ङइ लबै आछ्याँबै केमैं क्हिजी म्रोंइमुँ। 
ओ याहवेह, ताँन् भन्दा थेबै प्रभु, ङइ लमा क्हिने आशा थेंब्मैं फापिल् आत्हुरिगे। ओ इस्राएलए परमेश्‍वर ङइ लमा क्हिलाइ म्हैब्मैं फापिल् आत्हुरिगे। 
तलेबिस्याँ क्हिए फिर ङइ भर लबइले आगुइ आखो, धै ङ फापिन् तसि लि उँइँल् आखाँ। 
छतसि ङए अलिमैंए म्हाँजोर ङ ङो आसेब् धोंन् तइमुँ, ङए त्येमैंए ङाँर ङ स्याँ तइमुँ, 
तलेबिस्याँ क्‍हिए धिं ङलाइ बेल्‍ले म्हाँया खम्, क्हिलाइ गाल् केब्‍मैंए गाल् ङए फिर तइमुँ। 
ङ थेब् आप्हैंनले क्रोदै बर्त टिमा म्हिमैंइ ङ प्ह्रम्। 
छले शोक लसि ङइ नइँए ह्रेंग खिमा म्हिमैंइ ङ प्ह्रम्। 
मुल म्रार खागु तब्मैंइ ङ स्यारम्, धै प्हाइ म्हेरब्मैंइ ङए बारेर क्वे प्रिंम्! 
दिलेया, ओ याहवेह, ङ क्हिनेन् प्राथना लम्। क्हिजी तोक्दिबै त्हेर, ओ परमेश्‍वर, क्हिए खोंयोंइ आनुबै म्हाँयाइ लमा क्हिजी खैलेबिलै ङलाइ जोगेमिंम् बिसि ज्वाफ् पिंन्। 
ङ हिलर प्ल्हुँबउँइँले जोगेमिंन्; ङलाइ आखोब्मैं नेरो गैरु क्युउँइँले ङ जोगेमिंन्। 
नाँ बाढिमैंइ ङ आउरिगे, धै क्युइ ङ आप्ल्हुँरिगे, झाइले क्रोंइ ह्रोंसए सुँ ङए फिर आम्रुरिगे। 
ओ याहवेह, क्हिए खोंयोंइ आनुबै म्हाँया थेब मुँ, छतसि ङ ज्वाफ पिंनु; क्हिजी थेबै ल्हयो खसि ङए वास्ता लमिंन्। 
क्हिए लि ह्रोंसए केब्छैंउँइँले आलोमिंनु; तलेबिस्याँ ङए फिर थेबै दुःख तइ। छतसि युनन् ज्वाफ पिंन्। 
ङए चेंदोले खमिंनु धै ङलाइ जोगेमिंनु; ङए शत्तुरमैंउँइँले ङलाइ खामिंन्! 
ङलाइ प्ह्रब, ङ फापिल् लब, नेरो ङए मिं ह्‍याब क्हिजी सेम्; ङए ताँन् शत्तुरमैं क्हिजी सेम्। 
म्हिमैंइ प्ह्रमा ङए सैं चोयाइमुँ, धै ङए सैं बेल्‍ले नइमुँ। ङए फिर ल्हयो खब्मैं खाबै मुँ उ बिसि म्हैइ, दिलेया खाबै आरेल, धै सैं क्होल् लमिंब्मैं या खाबै मुँ उ बिसि ङइ म्हैइ, दिलेया खाबै आयों। 
ङए चबै सैर चमैंइ काँ झोंइ, धै ङ क्यु पिमा चमैंइ ङलाइ प्हा क्युँ पिंइ। 
चमैंए ल्हागिर थेंबै चबै सैमैं चमैंलाइ ङो चुब् धों तरिगे; धै ख्रो पिंसि चबै सैमैं चमा चमैं नास तयारिगे। 
छेनाले म्रोंल् आखाँरिगे बिसि चमैंए मि मिछु तरिगे, धै चमैंए क्रे खोंयोंन् बिलै कुदुँ तरिगे। 
चमैंए फिर क्हिए ह्रिस ङेमिंन्, धै लुँबै मि धोंले क्हिए ह्रिसइ चमैंए फिर सजैं पिंरिगे। 
चमैं टिबै क्‍ल्‍ह्‍यो नास तयारिगे; चमैंए धिंर खाबै सोगों आतरिगे। 
तलेबिस्याँ क्हिजी सजैं पिंबै म्हिलाइ चमैंइ ह्रुगुदिम्, धै क्हिजी घाइते लब्मैंलाइ चमैंइ बेल्‍ले स्यारम्। 
चमैंइ लबै पापए हिसाब थेंन्; धै क्हिजी म्हिमैं जोगेमिंमा चमैं जोगेल् आयोंरिगे। 
छ्ह योंब्‍मैंए मिं प्‍ह्रिथेंबै कितबउँइँले चमैंए मिं मेटियारिगे; धै ठिक के लब्मैंने बालु चमैंए मिं आप्ह्रिरिगे। 
दिलेया ङलाइ दुःख नेरो न्हुँ तइमुँ; ओ परमेश्‍वर, क्हिजी म्हिमैंलाइ जोगेमिंमा ङए रक्षा लमिंन्! 
धै ङ क्वे प्रिंसि परमेश्‍वरए मिं थेब् लब्मुँ; धन्यबाद पिंसि ङ खीए मिं क्वेब्मुँ। 
क्ल्या भार ख्रो पिंब् भन्दा, रु नेरो खुर मुँबै क्ल्या ख्रो पिंब् भन्दा खीए मिं क्वेस्याँ याहवेह बेल्‍ले सैं तोंब्मुँ। 
छलब् म्रोंसि आगुइ क्र ओलै आपिंब्मैं सैं तोंब्मुँ। ओ परमेश्‍वर म्हैब्मैं, क्हेमैंए सैं भोंब तरिगे। 
तलेबिस्याँ याहवेहजी दुःख योंब्मैंए ताँ थेम्, धै झेलर च्युवाबै ह्रोंसए म्हिमैंलाइ खीजी वास्ता लम्। 
स्वर्ग नेरो पृथ्बीइ खीए मिं थेब् लरिगे, मा ङ्युँइ नेरो चर मुँबै सो प्ह्‍याबै तोन्दोंरि सैमैंइ खीए मिं थेब् लरिगे। 
तलेबिस्याँ परमेश्‍वरजी यरूशलेमलाइ जोगेमिंब्मुँ धै यहूदाए सन्तानमैं टिबै सहरमैं धबै बनेब्मुँ, झाइले म्हिमैं चर टिब्मुँ धै च क्‍ल्‍ह्‍योए क्ल्हे चमैं तब्मुँ; 
च क्‍ल्‍ह्‍योर्बै हग खीए के लबै म्हिमैंए प्हसेमैंइ योंब्मुँ, धै खीलाइ म्हाँया लब्मैं चर टिब्मुँ। 
