﻿भजनमैं.
62.
क्वे प्रिंब्मैंए चिब यदूतूनएल्हागिर दाऊदए भजन घ्रि। क्ह्रोंसेंन ङए सोइ परमेश्‍वरर मत्‍त्रे भों न्हल् योंम्; खीजी ङ जोगेमिंम्। 
खी मत्‍त्रे ङ रक्षा लमिंबै पारा, नेरो ङए किल्‍ला ग, छतसि ङ ङ्हिंसि त्हाररिब् आरे। 
खोंयों समा क्हेमैंइ म्हिए न्होह्रों लरिमुँ? फुयाबै गारा नेरो आभोंबै बार धों तबै म्हिलाइ क्हेमैं ताँन् त्हुँसि क्र ओलै आखाँन् लब् वा? 
चए थेबै पदउँइँले चलाइ क्युरु तवाबर चमैंइ मत्‍त्रे आछ्याँबै ताँ मैंरिम्। चमैं स्योलिबै ताँमैंर सैं तोंम्। चमैंए सुँइ आशिक पिंमुँ, सैं न्होंर बिस्याँ सराप पिंम्। तिस्याँदे मैंन् 
छतसि ओ ङए सो, परमेश्‍वरर मत्‍त्रे भों न्हद्; ङए आशा खीजीन् पूरा लमिंम्। 
खी मत्‍त्रे ङ रक्षा लमिंबै पारा नेरो ङए किल्‍ला ग; छतसि ङ ङ्हिंसि त्हाररिब् आरे। 
परमेश्‍वरए फिर बिश्‍वास लसि ङइ मुक्‍ति नेरो मान योंमुँ। ङए भोंबै पारा नेरो ङए ग्वार योंबै क्‍ल्‍ह्‍यो परमेश्‍वरन् ग। 
छतसि ओ म्हिमैं, खोंयोंन् बिलै खीनेन् भर थेंन्; खीए ओंसों ह्रोंसए सैंर्बै ताँ बिद्; तलेबिस्याँ ङ्योए ग्वार ह्रिबै क्‍ल्‍ह्‍यो परमेश्‍वर ग। तिस्याँदे मैंन् 
आयोब् आख्युब्मैं मुट्ठि घ्रि सो मत्‍त्रे ग, प्लब्मैं या तोइ केर आफे, तलेबिस्याँ पारर क्वेमा चमैं योंयाम्, चमैं ङ्हिंना-ङ्हिंन् मुट्ठि घ्रि सो मत्‍त्रे ग। 
धुदिबै केर भर आतद् धै ह्‍योबै सैर थेब् आप्हैंन्; क्हिए सै न्होर ल्हें तलेया चए फिर भर आथेंन्। 
परमेश्‍वरजी ताँ घ्रि पोंइमुँ, ङइ ल्हें खे च ताँ थेइमुँ: ओ परमेश्‍वर, क्हि बेल्‍ले भोंब मुँ, 
ओ याहवेह, क्हिजी खोंयोंइ आनुबै म्हाँया लमुँ। तलेबिस्याँ क्हिजी ताँन् म्हिमैंलाइ ह्रों-ह्रोंसइ लबै के अन्सार्बै नों सै पिंम्। 
