﻿भजनमैं.
53.
क्वे प्रिंब्मैंए चिबए ल्हागिर दाऊदए मस्किल घ्रि। माहालत बिबै भाकार प्रिंल् त्हुम्। आमादुमैंइ ह्रोंसए सैंर “परमेश्‍वर आरे!” बिमुँ। चमैंइ आछ्याँबै केमैं लमुँ, चमैं छेरन् ङ्हाँन् तब्मैं मुँ; छ्याँबै के लब्मैं खाबै आरे। 
ताँ क्होब्मैं नेरो परमेश्‍वर म्हैब्मैं खाबै मुँ उ बिसि परमेश्‍वरजी स्वर्गउँइँले म्हिमैंलाइ ङ्ह्‍योम्। 
चमैं ताँन् आछ्याँबै घ्याउँइँ प्रयाइ, धै चमैं ताँन् छेरन् ङ्हाँन् तयाइमुँ। खाबज्यै छ्याँबै के आल, छ्याँबै के लब्मैं घ्रि या आरे। 
चु आछ्याँबै के लब्मैंइ तोइ आसे वा? ह्‍योइ लुडिब् धोंले चुमैंइ ङए म्हिमैं लुडिसि ह्रोंसए फो न्हम्, चुमैंइ परमेश्‍वरए मिं खोंयोंइ आकिं। 
ङ्हिंलन् आत्हुबै क्ल्ह्‍योरै या चमैं ङ्हिंसि त्हारब्मुँ, क्हेमैंए बिरोधर राब्मैंलाइ परमेश्‍वरजी चमैंए ह्रुबि या सग्याँ-प्हुग्याँ लवाब्मुँ। तलेबिस्याँ परमेश्‍वरजी चमैं आखो; छतसि क्हेमैंइन चमैंलाइ फापिल् लल् खाँम्। 
इस्राएलए मुक्‍ति पिंबै म्हि सियोनउँइँले युस्याँ कति छ्याँब् तमल! धै परमेश्‍वरजी ह्रोंसए म्हिमैंलाइ धबै सुख पिंमा याकूब निस्योरिगे, इस्राएल सैं तोंरिगे! 
