﻿भजनमैं.
47.
क्वे प्रिंब्मैंए चिबए ल्हागिर कोरहए च्हमैंए भजन घ्रि। ओ ताँन् ह्रेंमैं, योप्ल्ह ह्राद्! सैं तोंदै थेबै कै तेसि परमेश्‍वरए जय-जय लद्! 
तलेबिस्याँ ताँन् भन्दा थेबै याहवेहने बेल्‍ले ङ्हिंल् त्हुब मुँ, पृथ्बी तिगोंर्बै थेबै म्रुँ खीन् ग। 
खीजी ह्रें-ह्रेंर्बै म्हिमैं ङिए न्होंर पखइ, धै म्हिमैंलाइ ङिए प्हले न्होंर लमिंइ। 
खीजी ङि याकूबए सन्तानमैं खोइमुँ, खीजी ङिए ल्हागिर टिबै ह्‍युल त्हाँइ, धै च ह्‍युल योंसि ङि सैं तोंइ। तिस्याँदे मैंन् 
परमेश्‍वर कैंडो ह्‍यारिमा म्हिमैंइ बेल्‍ले सैं तोंदै खीए मिं क्वेइमुँ, छले याहवेह कैंडो ह्‍यामा चमैंइ थुतुरु या ह्राइ। 
परमेश्‍वरए मिं थेब् लदै क्वे प्रिंन्, ङ्योए म्रुँलाइ थेब् लदै क्वे प्रिंन्, खीए मिंर क्वे प्रिंन्! 
तलेबिस्याँ ह्‍युल तिगोंर्बै म्रुँ परमेश्‍वरन् ग; छतसि खीए मिं थेब् लबै भजन प्रिंन्। 
ह्रें-ह्रेंमैंए फिर परमेश्‍वरजी ग्याल्स लमुँ; परमेश्‍वर ह्रोंसए पबित्र राजगद्दिर टिमुँ। 
अब्राहामए परमेश्‍वरए म्हिमैंने बालु अरू ह्रेंमैंए क्रथे मिंथेमैं खागु तइमुँ। तलेबिस्याँ पृथ्बीर्बै म्रुँमैं परमेश्‍वरए योर्न मुँ; खी बेल्‍ले थेब मुँ! 
