﻿भजनमैं.
44.
क्वे प्रिंब्मैंए चिबए ल्हागिर कोराए च्हमैंइ प्ह्रिबै मस्किल घ्रि ओ परमेश्‍वर, स्योंमा ङिए खे-मामैंए पलोर क्हिजी बेल्‍ले थेबै केमैं लल बिसि ङिए खे-मामैंइ बिब ङिए न्हइ थेल। 
क्हिजी ह्रोंसए योजीन् अरू ह्रेंमैं ल्हावासि ङिए खेमैं चर टिल् पिंइ; क्हिजी अरू म्हिमैंलाइ कुरवासि ङिए खेमैंलाइ थेब् लमिंइ। 
तलेबिस्याँ चमैंइ सेलाँइ नेसि ह्‍युल ट्होब आङिं, धै चमैंइ ह्रोंसए यो पाख्राए भोंइ नेसि ट्होबै या आङिं, दिलेया क्हिए क्योलो योर्बै भों नेरो क्हिए चारबै मोंडए ह्‍वेइन चमैंइ ट्होब् ग, तलेबिस्याँ क्हिजी चमैंए फिर म्हाँया लमल। 
क्हिन ङए म्रुँ नेरो ङए परमेश्‍वर ग; क्हिजी याकूबलाइ ट्होगों लमिंम्! 
क्हिजी ल्होमिंबइले ङिइ ह्रोंसए शत्तुरमैं ल्हाल् खाँइ। ङिए बिरोधर राब्मैं ङिइ क्हिए मिंए भोंउँइँले प्लेम्। 
ङ ह्रोंसए मेत्हले फिर भर आल, ङए सेलाँइ ङलाइ ट्होल् आपिं, 
दिलेया ङिए शत्तुरमैंए फिर क्हिजी ङिलाइ ट्होल् पिंब्मुँ, धै ङिए बिरोधीमैं फापिल् लवाब्मुँ। 
ङिए सैं खोंयोंइ बिलै परमेश्‍वरर्न तोंरिम्, धै ङि खोंयोंन् बिले क्हिए मिं क्वेरिम्। तिस्याँदे मैंन् 
दिलेया क्हिजी ङिलाइ पिवासि ङिए सेनामैं आल्होमिंबइले ङि कुरल् त्हुइमुँ। 
क्हिजी ङिलाइ शत्तुरमैंए फिर ट्होल् आखाँब् लमिंबइले चमैंइ ङिने मुँबै सैमैं लुडिइमुँ। 
अरू ह्रेंमैंए म्हाँजोर क्हिजी ङि खन्तोंदोंन् प्हुँवाइ। र-क्युमैं सैबर पिंवाब् धोंलेन् क्हिजी ङिलाज्यै या सैबर पिंवाइ। 
ह्रोंसए म्हिमैंलाइ तो धोंइ आङ्हाँन्ले क्हिजी चुँवाइ; चमैं चुँवासि क्हिलाइ तोइ फायद आतइमुँ। 
ङिए ङ्‍हेब्मैंए ओंसों क्हिजी ङिलाइ आगुइ प्ह्रन् छेब लवाइ, म्हिमैंए उँइँर क्हिजी ङिलाइ चमैंइ आक्वेंब नेरो म्हि आच्हिब लवाइ। 
अरू ह्रेंमैंए म्हाँजोर क्हिजी ङि आउ निस्योबै घ्याँ तल् पिंइमुँ, छतसि ङि म्रोंसि म्हिमैंइ क्र लाम्। 
छतमा म्हिमैंइ त्हिंइतिमिन् ङए मिं वाम्, छतसि फापिसि ङइ लि उँइँलै आखाँइमुँ। 
ङए बिरोधर राबै शत्तुरमैंइ लमा फापिसि ङइ क्र ओलै आखाँइमुँ। 
क्हिइ ल्हैदिबै केमैं ङिइ लरिइमुँ, क्हिलाइन मैंसि ङि टिरिइमुँ, दिलेया चु ताँन् दुःख ङिए फिर्न तइमुँ। 
दुःखन् तनाबिलेया ङिए सैं क्हि ङाँइन मुँ, क्हिइ तेंबै घ्याँउँइँले ङि छाइ-छुइ आतइमुँ। 
दिलेया क्हिजी ङिलाइ त्हुल भुँ लवासि सेलमैं टिबै क्ल्ह्‍योर मिछु खैबर भ्योंवाइ। 
खनिज्यै ङिइ ह्रोंसए परमेश्‍वरए मिं म्‍लेयासि अरू देवतामैं फ्योनेस्याँ 
खीजी चु आसेमल् रो वा? तलेबिस्याँ खीजी खों न्होंर्बै ताँमैं सेम्। 
छले सैबर बोबै क्यु धोंन् ङि तइमुँ, क्हिए ल्हागिर ङि खोंयोंन् बिलै सिब् धोंन् तल् त्हुइमुँ। 
छतसि ओ प्रभु, तले रोल? रेद्! छोरद्! खोंयोंइ ङिलाइ आपिद्। 
ङि ङाँइले तले ह्रेंगो तल? ङि फिर तबै दुःख नेरो कष्‍ट तले म्‍लेल? 
ङि त्हुलर कोंयाइमुँ; ङिए ज्यु सर्न ह्रेंयाइमुँ। 
रेद्, ङिलाइ ल्होमिंन्! क्हिए खोंयोंइ आनुबै म्हाँयाजी ङिलाइ जोगेमिंन्! 
