﻿भजनमैं.
40.
क्वे प्रिंब्मैंए चिबए ल्हागिर दाऊदए भजन घ्रि। ङइ आआदेनाले याहवेहलाइन पैंरिइ, धै खीजी ङ ङाँइ न्ह तोसि ङइ ग्वार ह्रिब थेमिंइ। 
खीजी ङलाइ नास तबै होंल्दोउँइँले नेरो हिलए ढाबउँइँले तेसि पखइ, खीजी ङए प्हले पाराए फिर थेंमिंइ, धै ङ राबर भोंबै क्‍ल्‍ह्‍यो पिंइ। 
खीजी खीए मिंलाइ थेब् लबै ल्हागिर छारा क्वे घ्रि ङए सुँर थेंमिंइ, छतसि ङ्योए परमेश्‍वरए मिं थेब् लबै क्वे ङइ प्रिंइ, छाब् म्रोंसि म्हिमैं हार म्हाँदिसि ङ्हिंब्मुँ, धै याहवेहए फिर्न चमैंइ भर थेंब्मुँ। 
थेब् प्हैंब्मैं ङाँइ आङ्ह्‍योब, धै स्योलिबै देवतामैं ङाँइ ल्हैदिब्मैंने आत्हुँब, याहवेहए फिर्न भर थेंब, छाबै म्हिइ आशिक योंब्मुँ। 1 
ओ याहवेह, ङए परमेश्‍वर, क्हिजी लबै औदिबै केमैं नेरो क्हिजी ङिए ल्हागिर लबै चाँजोमैं ल्हेंन् मुँ। क्हिजी लबै औदिबै केमैं ल्हेंन् मुँ, छतसि ङइ च केमैंए बयन लल् आखाँ। क्हि धों तब अरू खाबै आरे! 
ख्रो नेरो भेटि क्हिजी आम्है, मिर ख्रोंसि पिंबै ख्रो नेरो पाप ख्रुबै ल्हागिर्बै ख्रो क्हिजी आह्रि। बरु क्हिए ताँ थेबै ल्हागिर क्हिजी ङए न्हमैं थोमिंइमुँ। 
छतसि ङइ बिइ, “ङ चुर्न खइमुँ! ङइ तो-तो लल् त्हुडम् बिसि काउदए प्हैंर प्ह्रिथेंइमुँ। 
ओ ङए परमेश्‍वर, क्हिजी ङने ल्हैदिबै के ङइ सैं तोंन्ले लम्, तलेबिस्याँ क्हिए ठिम ङए सैंर मुँ।” 
ओ याहवेह, क्हिजी ङिलाइ जोगेमिंम् बिबै ताँ ङइ थेबै म्हि च्होंर बिइमुँ। ङए सुँइ चु ताँ आपोंन्ले टिल् आखाँ बिसि क्हिजी छेनाले सेइमुँ। 
क्हिजी रक्षा लमिंम् बिबै सैं तोंबै ताँ ङइ ह्रोंसए खोंर लोइरि आथेंइमुँ, बरु क्हि जोगेमिंब नेरो भर लल् खाँब मुँ बिसि ङइ पोंइमुँ। क्ह्रोंसेंन्बै खोंयोंइ आनुबै म्हाँया लबै परमेश्‍वर क्हिन् ग बिसि ङइ थेबै म्हि च्होंर बिइमुँ। 
ओ याहवेह, ङए फिर खोंयोंन् बिलै ल्हयो खरिद्! क्हि भर थेंल् खाँबै परमेश्‍वर ग। क्हिजी ङलाइ खोंयोंन् बिलै म्हाँया लरिम्। छतसि ङलाइ जोगेमिंन्। 
तलेबिस्याँ ङए फिर ल्हें दुःख तइमुँ; ङइ लबै आछ्याँबै केमैंइ लमा ङ क्र ओलै आखाँन् तयाइमुँ; क्रप्हो भन्दा ल्हें दु:खमैं ङए फिर तबइले ङइ मि या छेन्ले आम्रों; छतसि ङए सैं बेल्‍ले च्योंयाइमुँ। 
ओ याहवेह, ङलाइ जोगेमिंबै सैं लमिंन्! ओ याहवेह, ङ ल्होबर युनन् युमिंन्! 
ङलाइ सैल् म्हैब्मैं ताँन् अलमल् तसि फा फिन् तरिगे। ङए न्होह्रों तब् म्रोंसि सैं तोंब्मैं लिग्याँ तोसि न्हेयारिगे धै आगुइ चमैंलाइ म्हि आच्हिन् लवारिगे! 
ङलाइ प्ह्रब्मैं फा फिसि लि उँइँल् आखाँरिगे। 
दिलेया क्हिलाइ म्हैब्मैं ताँन् क्हिलाइन मैंसि सैं तोंरिगे धै छिं ङ्हाँरिगे! “क्हिजी जोगेमिंइ!” बिसि धन्यबाद पिंब्मैंइ खोंयोंइन् बिलै “याहवेह बेल्‍ले थेब मुँ!” बिसि बिरिगे! 
ङ बिस्याँ आयोंब् नेरो आख्युब मुँ, दिलेया प्रभुजी ङलाइ मैंम्। क्हिजी ङलाइ ल्होसि ताँन् दुःखउँइँले फ्रेमिंम्। ओ ङए परमेश्‍वर, युनन् यमिंन्। 
