﻿भजनमैं.
39.
क्वे प्रिंब्मैंए चिब यदूतूनएल्हागिर दाऊदए भजन घ्रि। “ङइ तो के ललेया च्हैंसि मैंसि छेनाले लब्मुँ, धै ङए सुँज्यै या आछ्याँबै ताँमैं पोंरिब् आरे। दुष्‍ट म्हिमैंए उँइँर ङ तोइ ताँ पोंरिब् आरे,” बिसि ङइ बिल। 
छले छ्याँब आछ्याँब तोइ आपोंन्‍ले ङ च्याँले टिलेया ङए सैंर ल्हें दुःख तइ। 
छाइ मैंसे आत छुइ मैंसे आत, ङए सैंर खैता-खैता ङ्हाँइ। छतसि बल्‍ल ङइ पोंइ: 
“ओ याहवेह, ङ खोंयों सिम् बिबै ताँ ङलाइ सेल् पिंन्। ङ कति सोम्? तारे ङ कति ल्हें सोम् बिसि ङइ सेल् योंरिगे! 
क्हिजी तिस्याँदेए ल्हागिर मत्‍त्रे ङ सोल् पिंइमुँ, क्हिए उँइँर ङए छ्ह तोइ आङिं। ताँन् म्हिए छ्ह मुठि घ्रि सोर मत्‍त्रे ह्रेंरिइमुँ! तिस्याँदे मैंन् 
म्हिमैं छरि धोंलेन् म्हयाम्। म्हिमैंइ फाक्‍कर्बै केमैं लप्ररिम्! चइ ल्हें सै न्होर खागु लमुँ दिलेया च खाबल् तनेमुँ चइ आसे! 
“तारे ओ याहवेह, ङइ तोए ल्हागिर पैंले? ङए आशा क्हिनेन् मुँ। 
ङए ताँन् पापउँइँले ङ फ्रेमिंनु! आमादुमैंइ ङ प्ह्रल् आयोंरिगे! 
ङ च्याँले टिइ, ङइ तोइ आपों, तलेबिस्याँ क्हिजीन् ङलाइ छले टिल् पिंइ। 
तारे ङलाइ दण्ड आपिंन्; क्हिजी दण्ड पिंबइले ङ सिबिन् छेइमुँ। 
आछ्याँबै केमैं लबै म्हिलाइ क्हिजी हौदिसि दण्ड पिंमुँ, चइ खोबै सैमैं ताँन् प्हुँलुइ चसि नास लवाब् धोंले क्हिजी नास लवाब्मुँ। म्हिमैं तोइ आङिं, चमैंम् मुठि घ्रि सो मत्‍त्रे ग! तिस्याँदे मैंन् 
“ओ याहवेह, ङए प्राथना थेमिंनु, ङइ क्हिने ग्वार ह्रिमा क्हिजी थेमिंनु; ङ क्रोदै ग्वार ह्रिमा ङलाइ ल्होमिंन्! तलेबिस्याँ ङए खेमैं धोंलेन् ङ आगुए ह्‍युलर्बै म्हि ग, स्याँ म्हि मुँलेया ङ क्हिनेन् टिम्। 
ङ सिसि ङए मिं म्हयाब् भन्दा ओंसोंन्, ङ धबै सैं तोंल् योंबै ल्हागिर क्हिए ह्रिस ङउँइँले स्योमिंन्!” 
