﻿भजनमैं.
38.
याहवेहए मिंरि ख्रो पिंबै ल्हागिर दाऊदए भजन घ्रि। ओ याहवेह, क्हि ह्रिस खमा ङलाइ आहौदिद्, धै क्हिए लल ह्रिसर ङलाइ दण्ड आपिंन्। 
तलेबिस्याँ क्हिए योइ प्रिंबै मे ङए ज्युर क्योयाइमुँ, धै ङ बेल्‍ले नइमुँ। 
क्हि ह्रिस खबइले ङए ताँन् ज्यु नइमुँ। ङइ लबै पाप केमैंइ लमा ङए ह्रिबमैं आभोंब् तइमुँ। 
ङइ लबै आछ्याँबै केमैंइ ङ क्र समा हुवाइमुँ, छले ङइ लबै आछ्याँबै केमैं ल्हें तयाबइले ङ क्र ओलै आखाँन् तयाइमुँ; 
ङ आमादु तसि आछ्याँबै केमैं लबइले, ङए घामैं पौदिसि क्राँथाँ नाँइमुँ। 
ङ कुरयासि त्हुलर्न क्हुरयाल् खाँइमुँ, छतसि शोकइ लमा ङ त्हिंतिमिंन् क्रो प्ररिल् त्हुइमुँ। 
ङए क्रे बेल्‍ले ख्रोंइमुँ, ङए ज्यु ताँन् नइमुँ। 
ङने भों तिफुँइ आरे, ङए ज्यु रगा-रुगु तयाल् खाँइमुँ; छतसि ङए सैंर्बै शोकइ लमा ङ क्रोरिल् त्हुइमुँ। 
ओ याहवेह, ङए सैंर मुँबै ताँन् ताँमैं क्हिजी सेइमुँ; ङए दुःख या क्हिजी म्रोंइमुँ। 
ङए तिं ढुक्-ढुक् तइमुँ; ङने भों आरे, ङए मि या आम्रोंब् तयाल् खाँइमुँ। 
ङए क्राँथाँ नाँबै घाइ लमा ङए थुमैं नेरो ङए ङ्‍हेब् ट्हुब्मैं ङउँइँले ह्रेंगो तम्, धै ङए परवामैं या ङ ङाँर आख। 
ङलाइ सैल् म्हैब्मैंइ ङ सैबै ल्हागिर ङो चुम्; ङए न्होह्रों लल् म्हैब्मैंइ ङलाइ सैबै मत लम्। छले चमैं खोंयोंन् बिलै ङए बिरोधर जाल रोरिम्। 
दिलेया ङ न्ह आथेबै म्हि धोंन् तइमुँ, चमैंइ तो पोंइमुँ ङइ वास्ता आल। ङ लड धोंन् तइमुँ, ङइ तोइ आपों। 
न्ह आथेबै म्हि धोंन् ङ तइमुँ, छतसि ङइ तोइ ज्वाफ पिंल् आखाँ। 
दिलेया, ओ याहवेह, क्हिए फिर्न ङइ आशा थेइमुँ; ओ ङए याहवेह परमेश्‍वर, ङए ताँ क्हिजी थेमिंब्मुँ, 
तलेबिस्याँ “चमैंइ ङए बिरोधर जाल रोल् आयोंरिगे, धै ङए प्हले प्लेयासि ङ क्हुरियामा ङ म्रोंसि चमैं निस्योल् आयोंरिगे,” बिसि ङइ क्हिने बिल। 
दिलेया ङए सैंर खोंयोंन् बिलै शोकन् तरिइमुँ, ङ क्हुरियाबिन् छेइमुँ। 
ङइ छेरन् ङ्हाँबै केमैं लइमुँ बिसि ङइ क्हिने बिइमुँ; ङइ लबै आछ्याँबै केमैंइ लमन् ङइ शोक लइमुँ। 
ङए शत्तुरमैं बेल्‍ले भोंब्मैं मुँ, तोन्-तोर्न ङलाइ हेल लब्मैं ल्हेंन् मुँ। 
ङइ छेन् लना-लन् ङए न्होह्रों लब्मैंइ ङए बिरोधर आछ्याँबै ताँमैं पोंम्। 
ओ याहवेह, ङलाइ आपिद्! ओ ङए परमेश्‍वर, ङउँइँले ह्रेंगो आतमिंन्! 
ओ याहवेह, ङलाइ जोगेमिंबै परमेश्‍वर, ङ ल्होबर युनन् युमिंन्! 
