﻿भजनमैं.
5.
क्वे प्रिंब्मैंए चिबए ल्हागिर मुरलि ह्रादै दाऊदइ भजन घ्रि प्रिंब। ओ याहवेह, ङए ताँमैंर न्ह तोमिंन्; ङइ दुःख तबै सो हेंमा क्हिजी थेमिंन्। 
ओ ङए म्रुँ, ङए परमेश्‍वर, ङ क्हिनेन् प्राथना लम्, छतसि ङइ ग्वार ह्रिमा थेमिंन्। 
ओ याहवेह, न्हाँगर्न क्हिजी ङए कै थेम्; ङइ न्हाँग फोर्न क्हिने प्राथना लसि क्हि ङाँइँले योंबै ज्वाफ ह्रेरिम्। 
क्हि आछ्याँबै केर सैं तोंबै परमेश्‍वर आङिं; धै आछ्याँबै सैमैं क्हिने टिल् आखाँ। 
थेब् प्हैंब्मैं क्हिए ओंसों रालन् आखाँ; आछयाँबै के लब्मैं ताँन् क्हिजी हेल लम्। 
स्योर तेसि पोंब्मैं क्हिजी नास लम्; म्हि सैब्मैं नेरो लुब्मैंने याहवेह छेरम्। 
दिलेया ङ बिस्याँ क्हिए खोंयोंइ आनुबै म्हाँयाइ लमा क्हिए धिं न्होंर होंल् योंब्मुँ। मान लदै ङ पबित्र क्ल्ह्‍योउँइँ तोसि क्हिलाइ फ्योब्मुँ। 
ओ याहवेह, ङए शत्तुरमैं ल्हें मुँ छतसि क्हिए ठिक घ्याँर ङ डोरेमिंन्; क्हिए घ्याँ ङए ओंसों सोजो लमिंन्। 
चमैंए सुँइ क्ह्रोंसेंन्बै ताँ आपों; चमैंए खों आछ्याँबै सैमैंइ प्लिंइमुँ; चमैंए म्‍लोगो थोंथेंबै छगों ग; छतसि चमैंइ फिब्लो पार्दिसि पोंम्। 
ओ परमेश्‍वर, चमैंए दोष उँइँमिंन्; ह्रोंसइ चुबै ङोर चमैं खेंमैंन् फेरिगे; चमैंइ ल्हें अपराधमैं लइमुँ, छतसि चमैं पिवाद्, तलेबिस्याँ चमैं क्हिए बिरोधर राइमुँ। 
दिलेया क्हि ङाँइँले ग्वार योंब्मैं सैं तोंरिगे, धै चमैं खोंयोंइन सैं तोंदै क्वे प्रिंरिगे। धै क्हिए मिंलाइ म्हाँया लब्मैं क्हिनेन् सैं तोंरिगे बिसि चमैं जोगेमिंन्। 
तलेबिस्याँ ओ याहवेह, ठिक के लब्मैंलाइ क्हिजी आशिक पिंम्, ढालइ धोंले क्हिए म्हाँयाजी चमैं जोगेमिंब्मुँ। 
