﻿भजनमैं.
4.
क्वे प्रिंब्मैंए चिबए ल्हागिर बीणा-सारङ्गींमैं ह्रादै दाऊदइ भजन घ्रि प्रिंब। ओ ङलाइ ठिक ठर्दिमिंबै परमेश्‍वर, ङइ ग्वार ह्रिमा ङलाइ ज्वाफ पिंन्। ङए फिर दुःख तमा क्हिजी ल्होमिंइ। ङए फिर दयाम्हाँया लमिंसि ङए प्राथना थेमिंन्! 
ओ म्हिमैं, खोंयों समा क्हेमैंइ ङए थेबै मिं वासि ङ फाफिन् लरिम्? खोंयों समा क्हेमैं केर आफेबै सैंमैं खोरिम् धै स्योलिबै देवतामैंए लिलि प्ररिम्? तिस्याँदे मैंन् 
दिलेया याहवेहजी खीजी बिब् ङिंब्मैंलाइ ह्रोंसए ल्हागिर स्यो लथेंइमुँ बिब क्हेमैंइ सेद्; ङइ ग्वार ह्रिमा याहवेहजी थेब्मुँ। 
ङ्हिंसि त्हारद् धै पाप आलद्; क्ल्ह्‍योर रोमा ह्रों-ह्रोंसए खोंर चु ताँ मैंन्, धै च्याँ तद्। तिस्याँदे मैंन् 
याहवेहजी खोबै ख्रो पिंन्, धै खीए फिर्न भर थेंन्। 
“ङिलाइ छ्याँबै सैमैं खाबइ उँइँल् खाँमुँ?” बिसि ल्हें म्हिइ ङ्योएरिइमुँ। ओ याहवेह, ङइ ग्वार ह्रिमा क्हिए लिर्बै ह्‍वे ङिए फिर चारमिंसि आशिक पिंन्। 
ल्हें रा-रोमैं नेरो अँगुरए लिंबै प्हा योंसि चमैं सैं तोंब् भन्दा क्हिजी ङए सैं ल्हें तोंन् लमिंइमुँ। 
ङ रोमा तोइ न्हुँ आलल्‍ले न्हरु च्हुइब्मुँ; तलेबिस्याँ ओ याहवेह, क्हिजी मत्‍त्रे ङ जोगेमिंब्मुँ। 
