﻿भजनमैं.
2.
अरू ह्रेंमैंइ तले जाल रोमुँ? धै म्हिमैंइ तोन् तोर्बै ताँमैं तले मैंम्? 
याहवेह नेरो खीजी छ्युगु फोसि त्हाँबै म्रुँए बिरोधर ह्‍युलर्बै म्रुँमैं राम्, धै चर्बै चिब्मैं खागु तसि खेंमैंए न्होंर मदो लसि 
“चमैंइ फैबै सँउँलिमैं ङ्योइ टोंवाले धै चमैंइ फैबै छोमैं प्लवाले,” बिसि चमैंइ बिम्। 
चमैं म्रोंसि स्वर्गर्बै राजगद्दिर टिबै याहवेह निस्योम्; खीजी चमैंलाइ प्ह्रम्। 
झाइले याहवेह ह्रिस खसि चमैंलाइ हौदिब्मुँ, धै ह्रोंसए थेबै ह्रिसर खीजी चमैंलाइ ङ्हिंन् लब्मुँ। 
“सियोन बिबै ङए पबित्र कोंर ङइ ह्रोंसए म्रुँ थेंइमुँ,” बिसि खीजी बिम्। 
“याहवेहजी बिद् बिबै ताँ ङइ बिब्मुँ: खीजी ङने बिइ, ‘क्हि ङए च्ह ग; तिंयाँ ङ क्हिए आबा तइमुँ। 
ङने बालु ह्रिद्, धै ङइ ताँन् ह्रेंमैंए फिर क्हिलाइ क्ल्हे लमिंब्मुँ, झाइले पृथ्‍बीर्बै ताँन् साँदर टिबै ह्रेंमैंए फिर क्हिलाइ क्ल्हे लमिंब्मुँ। 
पैए प्हरे छेसि क्हि चमैंए म्रुँ तब्मुँ, सए भाँडो तिब् धोंले क्हिइ चमैं त्हुल भुँ लवाब्मुँ।’” 
छतसि ओ म्रुँमैं! बुद्धि मुँब् तद्; ओ ह्‍युलर्बै क्रथे मिंथेमैं, न्हक्रों मिक्रों तद्। 
ङ्हिंसि त्हारदै याहवेहए सेवा लद्, धै सैं तोंन्। 
च्हलाइ मान लसि फ्योद्, छ आलस्याँ खी ह्रिस खब्मुँ, धै क्हेमैं घ्याँर्न सिब्मुँ, तलेबिस्याँ खी युनन् ह्रिस खम्। खीए प्हलेर ग्वार ह्रिबर ह्‍याब्मैंइ आशिक योंब्मुँ। 
