﻿भजनमैंए कितब.
1.
दुष्‍टमैंए सल्‍लार आप्रब, नेरो पापिमैंइ लब् धोंले आलब, धै परमेश्‍वर स्यारब्मैंने बालु आटिबै म्हिइ आशिक योंम्। 
दिलेया याहवेहए ठिमर्न (नियमर्न) च सैं तोंरिमुँ, धै त्हिंयाँ म्हुँइँस खीए ठिम सैंर थेंरिम्। 
च स्योंए रेर रुँइँबै सिंधुँ धोंन् तम्। चइ रो रोल् त्हुबै त्हेर रो पिंम्, धै चए प्हो खोंयोंइ आङ्योंलों। चइ तो के ललेया छ्याँब तम्। 
दुष्‍ट के लब्मैं बिस्याँ छाब आत! चमैं खैंइ नोइ बोयाबै पुइ धोंन् तम्। 
छतसि दुष्‍ट के लब्मैं निसाफ लबै त्हेर राल् खाँरिब् आरे, धै पापिमैं ठिक के लब्मैंने बालु टिल् योंरिब् आरे। 
छलेन याहवेहजी ठिक के लब्मैं प्रल् त्हुबै घ्याँर रक्षा लमिंम्, दिलेया दुष्‍ट म्हिमैं बिस्याँ नास तबै घ्याँर प्रम्। 
