﻿प्रस्थान.
20.
परमेश्‍वरजी चु ताँन् ताँमैं बिइ: 
“ङ याहवेह क्हेमैंए परमेश्‍वर ग, क्हेमैं केब्छैंमैं तसि टिबै मिश्र ह्‍युलउँइँले ङइन तेसि पखइ। 
“छतसि ङलाइ मत्‍त्रे म्हाँदिद् अरू देवतामैं आम्हाँदिद्। 
“क्हेमैंइ ह्रोंसए ल्हागिर मु, पृथ्‍बी नेरो क्यु न्होंर मुँबै सैमैंला कु (मूर्ति) आबनेद्। 
चमैंए ओंसों आकुरद्, चमैंए पूजा आलद्, तलेबिस्याँ क्हेमैंए याहवेह परमेश्‍वर ङ ह्रिस लबै परमेश्‍वर ग। ङलाइ छेरब्मैंए पुस्ता सों, प्लि समा दण्ड पिंब्मुँ, 
दिलेया ङलाइ म्हाँया लब्मैं नेरो ङइ बिबै ताँ ङिंब्मैंए हजार-हजार पुस्ताए फिर ङ ल्हयो खब्मुँ। 
“ह्रोंसए याहवेह परमेश्‍‍वरए मिं फाकर्र्न आकिंन्, तलेबिस्याँ ङए मिं फाक्‍कर्न किंब्मैंलाइ ङइ छ्याब् ल्हैदिब्मुँ। 
“प्रिबै त्हिंइ पबित्र ङ्हाँल् त्हुम् बिसि सैंर मैंन्। 
ट्हुगैं समा ह्रोंसए लल् त्हुबै केमैं ताँन् लद्, 
दिलेया क्हेमैंए याहवेह परमेश्‍वरए ल्हागिर ङिगैं ‘प्रिबै त्हिंइ’ ग। च त्हिंइर क्हेमैंए च्ह च्हमि, केब्छैं-केब्स्योमैं, खेदोमैं नेरो आगुए ह्‍युलर्बै म्हिमैं खाबज्यै तो के या आलद्। 
तलेबिस्याँ टुगैंर ङ याहवेहजी मु, पृथ्‍बी, मा ङ्युँइ (समुन्द्र) नेरो चर मुँबै तोन्दोंरि सैमैं बनेइ, धै ङिगैंर भों न्हइ। छतसि प्रिबै त्हिंइलाइ याहवेहजी आशिक पिंसि पबित्र लइ। 
“ह्रोंसए आबा-आमाए मान लद्, छलस्याँ ङइ पिंबै ह्‍युलर क्हेमैं ह्रिंग्यो छ्ह योंब्मुँ। 
“म्हि आसैद्। 
“ब्यभिचार आलद्। 
“आह्‍योद्। 
“ह्रोंसए ङ्‍हेब्टुमैंए बिरोधर स्योर तेसि छ्याब् आल्हैदिद्। 
“ह्रोंसए ङ्‍हेब्मैंए धिं-नाँ, प्ह्रेंस्यो, केब्छैं-केब्स्योमैं, क्ल्या, गदा चए तो सै म्रोंलेया आम्रोद्।” 
च त्हेर काम्‍लि तिम्‍लि रासि मु ङ्‍हेब नेरो थुतुरिए कै थेइ धै कोंउँइँले मिखु खब म्रोंसि चमैं थरथरले त्हारसि ह्रेंगोन् रारिइ। 
चमैंइ मोशाने बिइ, “क्हि ङिने पोंइ बिस्याँ ङिइ क्हिए ताँ थेब्मुँ, दिलेया परमेश्‍वर ङिने आपोंरिगे। खी ङिने पोंस्याँ ङि सिब्मुँ।” 
मोशाइ म्हिमैंने बिइ, “क्हेमैं आङ्हिंन्, तलेबिस्याँ क्हेमैंए जाँच लबर, क्हेमैंइ पाप आलरिगे धै खीने ङ्हिंरिगे बिसि परमेश्‍वर युइमु।” 
दिलेया म्हिमैं ह्रेंगोन् रारिइ। परमेश्‍वर मुँबै रुँदो न्हाँम्स्योर खीए ङाँर मोशा ह्‍याइ। 
छले ह्‍यामा याहवेहजी मोशाने बिइ, “ङ स्वर्गउँइँले क्हेमैंने पोंब क्हेमैंइ म्रोंइमुँ बिसि क्हिइ इस्राएलीमैंने बिद्। 
क्हेमैंइ ह्रोंसए ल्हागिर चाँदि नेरो माराए देवतामैं बनेसि आफ्योद्। 
“क्हेमैंइ ङए ल्हागिर सए ख्रो पिंबै क्ल्ह्‍यो बनेसि मिइ ख्रोंबै ख्रोमैं, क्ह्रिमिंबै ख्रोमैं, क्युमैं नेरो खेदोए ख्रोमैं पिंन्। ङए मिंए मान लबै क्ल्ह्‍योजरे ङ युसि क्हेमैंलाइ आशिक पिंब्मुँ। 
ङए ल्हागिरि क्हेमैंइ युँमाए ख्रो पिंबै क्ल्ह्‍यो बनेमा कुन्दिबै युँमाए ख्रो पिंबै क्ल्ह्‍यो आबनेद्। तलेबिस्याँ छिनइ युँमार कुन्दिमा क्हेमैंइ ख्रो पिंबै क्ल्ह्‍यो अशुद्ध लब्मुँ। 
छलेन क्हेमैंए म्रोंल् आतबै सै आम्रोंरिगे बिसि लिउँइँले ङए मिंर ख्रो पिंबै क्ल्ह्‍योर आक्रेद्। 
