﻿प्रस्थान.
2.
च त्हेर लेबीए कुलर्बै म्हि घ्रिइ खेमैंए कुलर्बन च्हमिरि घ्रिने ब्ह्‍या लइ। 
च च्हमिरिइ प्हसे नोसि च्ह घ्रि फिइ। च कोलो बेल्‍ले छ्याँब म्रोंसि चइ म्हैंन सौंल् समा लोथेंइ। 
झाइले च कोलो अझै लोल् आखाँबइले च कोलोए ल्हागिर कूशए टोक्रि घ्रि पखसि चलाइ तारपिन नेरो अलकत्राइ स्यालइ। धै कोलो टोक्रि न्होंर थेंसि चइ नील स्योंए रेर काँसए घारिर थेंमिंइ। 
च कोलोए आना बिस्याँ चलाइ खै तब् ङ्‍हे बिसि ह्रेंगोर रासि ङ्‍ह्‍योरिल। 
च त्हेर्न फारो म्रुँए च्हमि नील स्योंर ख्रुबर खल। चए केब्स्योमैं च स्योंए तिरर स्युररिल। छतमा चइ काँसए घारिर च टोक्रि म्रोंसि ह्रोंसए केब्स्योलाइ टोक्रि किंबर कुलइ। 
धै चइ टोक्रि फैमा क्रोरिबै कोलो म्रोंइ। चइ ल्हयो खसि कोलोलाइ ङ्‍ह्‍योसि बिइ, “चुम् हिब्रूमैंए कोलो घ्रि मुँन!” 
धै च कोलोए आनाइ फारो म्रुँए च्हमिने बिइ, “चु कोलोलाइ ङ्‍हे थुँमिंबर ङइ खाब् मुँले हिब्रूस्यो घ्रि हुइ पखले वा?” 
छबिमा फारोए च्हमिइ चने “तम् तम् ह्‍याद्।” बिमा च च्हमिरि ह्‍यासि कोलोए आमा हुइसि पखइ। 
झाइले फारोए च्हमिइ चने बिइ, “चु कोलो बोसि ङ्‍हे थुँमिंब्रें लद्। ङइ क्हिए नों सै पिंब्मुँ।” छबिमा च च्हमिरिइ कोलो बोसि ङ्‍हे थुँमिंब्रें लइ। 
कोलो थेब् तबै लिउँइँ कोलोए आमाइ च कोलो फारोए च्हमि ङाँर बोइ। धै चइ च कोलोलाइ च्ह धोंलेन् न्हरिमा “चुलाइ ङइ क्युउँइँले तेब् ग। छतसि ङइ चुए मिं मोशा थेंम्,” बिइ। 
मोशा फ्रेंसि तबै लिउँइँ ह्रोंसए म्हिमैं हिब्रूमैं ङाँर ह्‍याइ। चर चमैंइ ल्हें ल्हें दुःख योंरिब् म्रोंइ। च्हमन ह्रोंसए हिब्रू म्हि घ्रिलाइ मिश्रीइ धोंरिबै या चइ म्रोंइ। 
झाइले चइ छाइ-छुइ ङ्‍ह्‍योमा चर खाबै आम्रोंमा च मिश्री सैसि बलुवार पाइ। 
धबै प्हँन्हाँग्धों मोशा चर ह्‍यामा हिब्रूमैं ङ्हिं नेरिब म्रोंइ। धै चइ खैच्हिजी लबै म्हिने “क्हिइ ह्रोंसए म्हिलाइ तले प्रिंल?” बिइ। 
छबिमा चइ बिइ, “क्हि ङिए क्रथे नेरो निसाफ लबै म्हि खाबइ लमिंइ? च मिश्रीने सैब् धोंले ङलाज्यै या सैल् म्हैल् वा?” छबिमा मोशाइ सैं न्हों-न्हों ङ्हिंसि बिइ, “क्ह्रोंसेंन चु ताँ खन्तोंदोंन् थेबर होंना।” 
फारोइ चु ताँ था सेसि मोशालाइ सैबै सैं लइ। दिलेया मोशा फारो ङाँइले भौदिसि मिद्यान ह्‍युलर ह्‍यासि टिइ। तिगैं च क्यु खादुँ ङाँर टिरिमा 
मिद्यानर्बै खेगिला (पुजारिला) च्हमि ङिग्लो ह्रोंसए आबाए र-क्युमैं क्यु थुँमिंबै ल्हागिर क्यु खासि डुँडर झोंबर होंल। 
च त्हेर्न कोइ प्ह्रोंछैंमैं खसि च च्हमिरिमैं ल्हाबर होंइ। दिलेया मोशा रेसि चमैंलाइ ल्होमिंसि चमैंए र-क्युमैं क्यु थुँल् पिंइ। 
झाइले चमैं ह्रोंसए आबा रूएल ङाँर खमा चमैंए आबाइ “क्हेमैं तिंयाँ तले च्हौ युनन् खल?” बिसि ङ्योएइ। 
चमैंइ बिइ, “मिश्री घ्रिइ ङिलाइ प्ह्रोंछैंमैंए योउँइँले जोगेमिंइ। च्हौ मत्‍त्रे आङिंना, चइ ङिए ल्हागिर क्यु खासि ङिए र-क्युमैं थुँल् पिंइ।” 
छबिमा चइ ह्रोंसए च्हमिमैंने बिइ, “च खनिर मुँ? क्हेमैंइ च म्हिलाइ तले वाथेंसि खल? ह्‍याद्, ङ्योने बालु चब् चबर हुइ पखो।” 
हुइ पखमा मोशा च म्हिने बालु टिल् ङिंइ। धै चइ ह्रोंसए च्हमि सिप्पोरा मोशाने ब्ह्‍या लमिंइ। 
सिप्पोराइ च्ह घ्रि फिइ, धै मोशाइ बिइ, “चु ह्‍युलर ङ टिल् योंसेरो ङइ चु च्हए मिं गेर्शोम थेंइमुँ।” 
ल्हें त्हिंइ लिउँइँ मिश्रर्बै म्रुँ सियाइ। इस्राएलीथेंमैं केब्छैं तसि टिल् त्हुबइले प्ल्हाबै सो हेंसि ल्होमिन् बिसि प्राथना लइ। चमैंइ लबै प्राथना परमेश्‍वर ङाँर फेनेइ। 
परमेश्‍वरजी चमैंए प्ल्हाबै सो हेंबै प्राथना थेइ, धै अब्राहाम, इसहाक नेरो याकूबने ह्रोंसइ फैबै बाछा मैंइ। 
छतसि परमेश्‍वरजी इस्राएलीमैं फिर ङ्ह्‍योइ धै चमैंए फिर न्हुँ लइ। 
