﻿उत्पत्ति.
29.
च लिउँइँ याकूब रेसि ह्रोंसए घ्याँ क्हाइ, धै स्यारइ टिबै म्हिमैंए ह्‍युलर फेनेइ। 
छले ह्‍यारिमा चइ म्रोंए म्हाँजोर क्यु खादु म्रोंइ। चए कारग्युले क्युए बगाल सों मुँल। च क्यु खादुउँइँले म्हिमैंइ क्यु बगालमैं क्यु थुँल् पिंमल। क्यु खादुए सुँ हुथेंबै थेबै युँमा घ्रि मुँल। 
ताँन् बगालमैं चर बालु तबै त्हेर प्ह्रोंछैंमैंइ क्यु खादुए सुँर्बै युँमा स्योवासि क्युमैं क्यु थुँल् पिंमल। क्यु थुल् पिंल् खाँबै लिउँइँ धबै चमैंइ क्यु खादुए सुँ च युँमाइन हुथेंमल। 
याकूबइ चमैंने “ओ अलिमैं, क्हेमैं खनिर्बै जा?” बिसि ङ्योएमा चमैंइ बिइ, “ङि हरानथेंमैं ग।” 
चइ बिइ, “क्हेमैंइ नाहोरए क्वें लाबान बिब ङो सेम्मा।” चमैंइ बिइ, “अँ, ङिइ ङो सेम्।” 
याकूबइ चमैंने “च सबन् मुँ वा?” बिसि ङ्योएमा चमैंइ बिइ, “च सबन् मुँ। ङ्ह्‍योत्ति, चए च्हमि राहेल क्युमैं पखसि खसिन् मुँ।” 
याकूबइ चमैंने बिइ, “ङेस आतइमुँ। र-क्युमैं खुबै त्हे आतइमुँ। छतसि र-क्युमैं क्यु थुँल् पिंसि धबै छबर बोद्।” 
चमैंइ बिइ, “ताँन् बगालमैं खागु आतन् समा धै क्यु खादुए सुँउँइँले युँमा आस्योन् समा ङिंइ र-क्युमैं क्यु थुँल् पिंल् आखाँ। युँमा स्योबै लिउँइँ ङिइ र-क्युमैं क्यु थुँल् पिंब्मुँ।” 
याकूब चमैंने छले ताँ सेरिमा राहेल ह्रोंसए आबाए क्युमैं पखसि चर फेखइ, तलेबिस्याँ चइ क्यु छब्ब्रें लमल। 
याकूबइ ह्रोंसए मामा लाबानए च्हमि राहेल नेरो मामाए क्युमैं म्रोंसि क्यु खादुए सुँर्बै युँमा स्योमिंइ, धै चइ मामाए क्युमैं क्यु थुँल् पिंइ। 
च लिउँइँ याकूबइ राहेल म्वें लसि क्रोबर होंइ। 
याकूबइ चने बिइ, “ङ क्हिए ङोंलो ग, क्हिए आबाए अङाँ रिबेकाए च्ह ग।” छबिमा राहेल धिंर न्हेह्‍यासि ह्रोंसए आबाने चु ताँ बिइ। 
ह्रोंसए भान्जा याकूब खबै ताँ था सेसि लाबान चने त्होबर न्हेखइ। धै चने अँखलो ख्वेसि म्वें लसि ह्रोंसए धिंर पखइ। च लिउँइँ याकूबइ लाबानने ताँन् ताँ बिबै लिउँइँ 
लाबानइ चने बिइ, “क्ह्रोंसेंन क्हि ङए ह्रुइब नेरो से ग।” याकूब चने बालु म्हैंन घ्रि टिबै लिउँइँ। 
लाबानइ याकूबने बिइ, “ङ्यो ह्रोंसए नातो न्होंर्बै तबर्न क्हिइ छलेन् ङए के लब् आ? क्हिए नों सै कति तल् त्हुमुँ ङने बिद्।” 
लाबानल च्हमि ङ्हिं मुँल। थेब्स्योए मिं लेआ धै च्योंब्स्योए मिं राहेल मुँल। 
लेआए मि दे क्ह्रिस्यु मुँल। दिलेया राहेल बिस्याँ ज्यु क्ह्रिब नेरो छ्याँब मुँल। 
याकूबइ राहेल खोइ। छतसि चइ मामाने बिइ, “क्हिए च्हमि च्योंब्स्यो राहेल ब्ह्‍या लबै ल्हागिर ङ ङिदिं समा क्हिए के लब्मुँ।” 
लाबानइ बिइ, “चलाइ अरूमैंने बालु ब्ह्‍या लमिंब् भन्दा क्हिने पिंब छ्याँब तम् छतसि ङने बालुन् टिद्।” 
झाइले याकूबइ राहेल योंबै ल्हागिर ङिदिं समा के लइ। चइ राहेल बेल्‍ले खोमल छतसि ङिदिं या चइ च्युगुदे धोंन् ङ्हाँइ। 
च लिउँइँ याकूबइ लाबानने बिइ, “ङइ क्हिए के लल् खाँइ। तारे ङए प्ह्रेंस्यो तबर राहेल ङलाइ पिंन्।” 
छबिमा लाबानइ च क्ल्ह्‍योर्बै ताँन् म्हिमैं हुइसि भत्येर पिंइ। 
दिलेया म्हुँइँसर चए च्हमि थेब्स्यो लेआ याकूब ङाँर पखमिंइ, धै याकूब चने बालु तइ। 
(लाबानइ ह्रोंसए केब्स्यो जिल्पा बिब ह्रोंसए च्हमि लेआए केब्स्यो तबर पिंइ।) 
याकूबइ न्हाँगर ङ्ह्‍योमा लेआ ग मुँन। छतमा चइ लाबानने बिइ, “क्हिइ ङने तले छ लल? ङइ राहेल ब्ह्‍या लबर क्हिए के लब आङिं वा? क्हिइ तले ङने छले स्योर तेल?” 
लाबानइ बिइ, “ङिए ह्‍युलर थेब्स्योए ब्ह्‍या आलमन् च्योंब्स्योए ब्ह्‍या लल् आत। 
छतसि लेआने बालु ब्ह्‍या लसि ङिरो टिद्। धै क्हिइ धबै ङिदिं ङए के लइ बिस्याँ ङइ च्योंब्स्यो च्हमि या क्हिलाइ पिंस्यो।” 
याकूबइ छान् लइ। लेआने सद् घ्रि टिबै लिउँइँ लाबानइ ह्रोंसए च्हमि च्योंब्स्यो राहेलै या याकूबए प्ह्रेंस्यो तबर पिंइ। 
(लाबानइ ह्रोंसए केब्स्यो बिल्हा बिब ह्रोंसए च्हमि राहेलए केब्स्यो तबर पिंइ।) 
याकूब राहेलने बालु तइ। लेआ नेरो राहेलए न्होंरि चइ राहेलने ल्हें म्हाँया लमल। छले याकूबइ धबै ङिदिं लाबानए के लइ। 
याकूबइ लेआ आखोब् म्रोंसि याहवेहजी चए कोख थोंमिंइ। दिलेया राहेल थरि तइ। 
लेआइ प्हसे नोसि च्ह घ्रि फिइ। “क्ह्रोंसेंन याहवेहजी ङए दुःख म्रोंइमुँ। तारे ङए प्युँज्यै ङने म्हाँया लब्मुँ।” छ बिसि चइ च च्हए मिं रूबेन थेंइ। 
चइ धबै प्हसे नोसि म्हैल च्ह फिइ। “‘ङलाइ आखोइमुँ’ बिब याहवेहजी सेसि खीजी ङलाइ चु च्है या पिंइमुँ।” बिसि चइ बिइ। छतसि चइ म्हैल च्हए मिं शिमियोन थेंइ। 
च धबै प्हसे नोसि सैंला च्ह फिसि बिइ, “तारे ङए प्युँइ ङलाइ म्हाँया लब्मुँ। तलेबिस्याँ ङइ चल च्ह सों फिल् खाँइ।” छतसि चए मिं लेबी थेंइ। 
च धबै प्हसे नोसि च्ह च्योंब फिइ। “चु लार ङ याहवेहए मिं क्वेब्मुँ बिइ।” छतसि चए मिं यहूदा थेंइ। च लिउँइँ चइ प्हसे आफि। 
