﻿उत्पत्ति.
22.
तिस्याँदे लिउँइँ परमेश्‍वरजी अब्राहामए थेबै जाँच लसि चने बिइ, “ओ अब्राहाम।” चइ बिइ, “होइ, ङ चुर्न मुँ।” 
झाइले परमेश्‍वरजी बिइ, “क्हिइ बेल्‍ले खोबै क्हिए घ्रिदे मुँबै च्ह इसहाक किंसि ङइ तेंबै क्ल्ह्‍यो मोरियाह ह्‍युलर्बै कोंर ह्‍यासि च कोलो ख्रो पिंन्।” 
छबिमा अब्राहाम न्हाँकर्न रेसि ख्रो पिंबै सिं क्लेसि गधाए फिर तेमैं फैइ। धै चए केब्छैं ङ्हिं नेरो च्ह इसहाक किंसि परमेश्‍वरजी चने बिबै क्ल्ह्‍योउँइँ ह्‍याइ। 
छले ह्‍यारिमा सोंरोर अब्राहामइ च क्ल्ह्‍यो ह्रेंगोर म्रोंइ। 
धै अब्राहामइ चए केब्छैंमैंने बिइ, “क्हेमैं चुर गधा ङाँर टिरिद्। ङ नेरो चु कोलो ताइ ह्‍यासि ख्रो पिंसि क्हेमैं ङाँर्न एयुम्।” 
अब्राहामइ ख्रो पिंबै सिं ह्रोंसए च्ह इसहाकलाइ नोमिंइ, झाइले मि नेरो छुरि चए योर किंसि चमैं ङ्हिंना-ङ्हिंन् ह्‍याइ। 
छले ह्‍यारिमा इसहाकइ ह्रोंसए आबाने बिइ, “ओ आबा।” आबाइ बिइ, “तो बिल, च्हेज्यों?” चइ बिइ, “ङ्योने मि नेरो सिंमैं मुँ, दिलेया ख्रो पिंबै क्यु झज खोइ?” 
अब्राहामइ बिइ, “च्हेज्यों, ख्रो पिंबै क्यु झज परमेश्‍वरजीन् जुरेमिंम्,” बिसि चमैं ङ्हिं बालुन् ह्‍याइ। 
धै परमेश्‍वरजी चने तेंबै क्ल्ह्‍योर फेबै लिउँइँ अब्राहामइ चर ख्रो पिंबै क्ल्ह्‍यो घ्रि बनेसि सिं थेंइ। धै ह्रोंसए च्ह इसहाक फैसि सिंए फिर थेंइ। 
झाइले अब्राहामइ ह्रोंसए च्ह ख्रो पिंब् बिसि छुरि क्वेइ। 
दिलेया याहवेहए दूत घ्रिइ स्वर्गउँइँले चलाइ कै तेसि बिइ, “ओ अब्राहाम, अब्राहाम!” चइ बिइ, “होइ, ङ चुर्न मुँ।” 
दूतजी बिइ, “क्हिइ च कोलोए फिर यो आरेद्, चलाइ तोइ आलद्। तारे क्हि परमेश्‍वरने ङ्हिंमना बिसि ङइ सेइ, तलेबिस्याँ क्हिए च्ह घ्रि, क्हिए घ्रिदे मुँबै च्है या क्हिइ ङ ङाँइले लोइ आथें।” 
झाइले अब्राहामइ कोंउँइँ ङ्‍ह्‍योमा क्यु साँढे घ्रि झ्याडिर रु क्होरिब् म्रोंइ। धै अब्राहाम ह्‍यासि च क्यु साँढे पखसि ह्रोंसए च्हए क्ल्ह्‍योरि च क्युए ख्रो पिंइ। 
छतसि अब्राहामइ च क्ल्ह्‍योए मिं “याहवेहजी जुरेमिंब्मुँ” थेंइ। “याहवेहए कोंर खीजी जुरेमिंब्मुँ” बिसि तिंजरो या म्हिमैंइ बिरिम्। 
याहवेहए दूतजी धबै स्वर्गउँइँले कै तेसि अब्राहामने बिइ, 
“ङ याहवेहजी बिइमुँ, ङइ ह्रोंसए मिंर बाछा फैइमुँ, क्हिए घ्रिदे मुँबै च्है या ङए मिंर ख्रो पिंबै सैं लइ। क्हिइ चु के लबइले ङइ क्हिलाइ आशिक पिंब्मुँ। 
क्हिए प्हसेमैं बडिसि मुर्बै सारमैं नेरो मा ङ्युँइर्बै बालुवा धोंलेन् ल्हें लमिंब्मुँ। क्हिए सन्तानइ खेंमैंए शत्तुरमैंए सहरमैं क्ल्हे लब्मुँ। 
ङए ताँ क्हिइ ङिंइ। छतसि क्हिए सन्तानउँइँले ह्‍युलर्बै ताँन् ह्रेंमैंइ आशिक योंब्मुँ।” 
च लिउँइँ अब्राहाम ह्रोंसए केब्छैंमैं ङाँर एखइ, झाइले चमैं ताँन् बेर्शेबा समा बा-बालुन् एखइ। धै अब्राहाम बेर्शेबार्न टिइ। 
चए दे त्हे लिउँइँ “मिल्काज्यै क्हिए अलि नाहोरउँइँले च्ह प्रेउँलो फिइमुँ” बिबै ताँ अब्राहामइ थेइ। 
थेब ऊज, चए अलि बूज नेरो आरामए आबा कमूएल, 
धै केसेद, हजो, पिलदाश, यिदलाप नेरो बतूएल। 
बतूएल रिबेकाए आबा तइ। चु प्रेउँलो च्हमैं अब्राहामए अलि नाहोरउँइँले मिल्काइ फिब् ग। 
चइ ब्ह्‍या लसि पखबै रुमा मिं लबै प्ह्रेंस्योज्यै तेबह, गहम, तहस नेरो माका फिइ। 
