﻿उत्पत्ति.
12.
याहवेहजी अब्रामने बिइ, “क्हिए ह्‍युल, क्हिए ङ्‍हेब्-ट्हु नेरो क्हिए आबाए धिंउँइँले त्होंसि ङइ तेंबै ह्‍युलर ह्‍याद्। 
ङइ क्हिउँइँले थेबै ह्रें लमिंब्मुँ, धै क्हिलाइ आशिक पिंसि। क्हिए मिं कालिदिब् लमिंब्मुँ, झाइले क्हि आशिकए मुल तब्मुँ। 
क्हिए फिर आशिक पिंब्मैंलाइ ङइ आशिक पिंब्मुँ, क्हिए फिर सराप पिंब्मैंलाइ ङइ सराप पिंब्मुँ। क्हिउँइँलेन् पृथ्‍बीर्बै ताँन् म्हिमैंइ आशिक योंब्मुँ।” 
छतसि याहवेहजी बिब् धोंलेन् अब्राम च क्ल्ह्‍योउँइँले त्होंइ। धै चए अलिए च्ह लोतै या चने बालु ह्‍याइ। हरानउँइँले त्होंह्‍यामा अब्राम ङिच्युसे ङ्‍हदिंर्बै मुँल। 
अब्राम ह्रोंसए प्ह्रेंस्यो साराई, ह्रोंसए अलिए च्ह लोत नेरो खेंमैंइ हरानर खागु लबै सै न्होर नेरो केब्-केब्स्योमैं किंसि कनान ह्‍युलउँइँ ह्‍याइ धै चमैं कनानर फेनेइ। 
अब्राम च ह्‍युलर फेसि च ह्‍युलजरे प्र-प्रइ ह्‍यामा शकेमर मुँबै मोरेए चोखो सिंधुँ मुँबै क्ल्ह्‍योर फेइ। च त्हेर च क्ल्ह्‍योर कनानीमैं टिमल। 
च लिउँइँ याहवेह अब्राम ङाँर म्रोंयुसि चने बिइ, “ङइ क्हिए सन्तानमैं चु ह्‍युल पिंब्मुँ।” छ बिबै लिउँइँ याहवेहए ल्हागिर चइ ख्रो पिंबै क्ल्ह्‍यो घ्रि चर बनेइ। 
च क्ल्ह्‍योउँइँले ह्‍यासि च बेथेलए स्यारउँइँ मुँबै कोंर टिइ। धै बेथेललाइ पश्‍चिमउँइँ नेरो ऐ सहरलाइ स्यारउँइँ लसि ह्रोंसए तम्बु टौंदिइ। चर चइ याहवेहए ल्हागिर ख्रो पिंबै क्ल्ह्‍यो घ्रि बनेसि याहवेहए मिं किंइ। 
झाइले अब्राम अझै प्र-प्रइ नेगेब बिबै न्हुउँइँ ह्‍याइ। 
झाइले च कनान ह्‍युलर थेबै अँङ्गल तसि अब्राम मिश्र ह्‍युलर टिबर ह्‍याइ। 
च मिश्र ह्‍युलर फेबि छेमा अब्रहामइ ह्रोंसए प्ह्रेंस्यो साराईने बिइ, “क्हि ङ्ह्‍योबर बेल्‍ले छ्याँब मुँ बिसि ङइ सेइमुँ। 
तारे मिश्रीमैंइ क्हिलाइ म्रोंसि ‘चुम् चए प्ह्रेंस्यो मुँन,’ बिब्मुँ। धै चमैंइ ङलाइ सैवासि क्हि सोगों थेंब्मुँ। 
छतसि क्हिइ ‘ङ चए अङाँ ग’ बिमिंन्। क्हिइ छ बिमिंस्याँ ङ सोल् योंब्मुँ।” 
झाइले अब्राम मिश्र ह्‍युलर फेनेमा चर्बै म्हिमैंइ च च्हमिरि बेल्‍ले छ्याँब म्रोंइ। 
झाइले फारो म्रुँए सिपाइमैंइ च च्हमिरिलाइ म्रोंमा “च बेल्‍ले छ्याँब मुँ!” बिसि फारो ङाँर बिनेइ। छतसि चमैंइ साराईलाइ म्रुँए दरबारर बोइ। 
साराई बेल्‍ले छ्याँब म्रोंसि फारो म्रुँइ अब्रामलाइ छेन् लसि र-क्युमैं, म्येमैं, केब्-केब्स्योमैं, गधामैं नेरो सलुमैं पिंइ। 
दिलेया म्रुँइ अब्रामए प्ह्रेंस्यो साराई बोबइले याहवेहजी फारो नेरो चए परवारए फिर ङ्हिंन्-ङ्हाँबै दुःखमैं कुल्मिंइ। 
छतमा फारो म्रुँइ अब्रामलाइ हुँइसि बिइ, “क्हिइ ङने चु तो लल? चु च्हमिरि क्हिए प्ह्रेंस्यो ग बिसि क्हिइ ङने तले आबिल? 
‘चु ङए अङाँ ग’ बिसि क्हिइ तले बिल? छतसि ङए प्ह्रेंस्यो लबर चलाइ ङइ बोल। ङ्‍ह्‍योद्! क्हिए प्ह्रेंस्यो चुर्न मुँ बोइ ह्‍याद्!” 
च लिउँइँ फारो म्रुँइ ह्रोंसए म्हिमैंने अब्रामलाइ ह्‍याल् पिंन् बिइ। धै अब्राम, चए प्ह्रेंस्यो नेरो चने मुँबै तोन्दोंरि सैमैं बोसि मिश्र ह्‍युलउँइँले कुल्मिंइ। 
