﻿उत्पत्ति.
2.
छले मु नेरो पृथ्बी चर मुँबै तोन्दोंरि सै बनेल् खाँइ। 
ह्रोंसजी लबै के परमेश्‍वरजी टुरोर खाँइ। धै ह्रोंसजी लबै ताँन् केउँइँले खीजी ङिरोर भों न्हइ। 
झाइले परमेश्‍वरजी ङिरोबै त्हिंइलाइ आशिक पिंसि च त्हिंइ पबित्र लमिंइ। तलेबिस्याँ ह्रोंसजी लबै ताँन् केउँइँले ङिरोर भों न्हइ। 
मु नेरो पृथ्बी बनेबै ताँमैं चुन् ग। याहवेह परमेश्‍वरजी मु नेरो पृथ्बी बनेबै त्हेर 
सर प्याँ पिंमैं घ्रि या आरेल, धै छिमैं तोइ आम्‍लोल। तलेबिस्याँ याहवेह परमेश्‍वरजी पृथ्बीर नाँ आकुलल। धै स ताब क्योब लबै म्हि या खाबै आरेल। 
दिलेया पृथ्बीउँइँले स्योंमैं त्‍होंसि ताँन् स प्हाँमिंमल। 
झाइले याहवेह परमेश्‍वरजी सउँइँले म्हि बनेसि चए नखुँरि सो फुइमिंमा म्हि सोगों तइ। 
परमेश्‍वरजी स्यारउँइँ अदन बिबै क्ल्ह्‍योरि बगैंचा घ्रि बनेसि खीजी बनेबै म्हि चर थेंमिंइ। 
झाइले ङ्ह्‍योबर छ्याँब, चबर लिंबै रो रोबै ल्‍हें सिंधुँमैं याहवेह परमेश्‍वरजी सउँइँले म्‍लोमिंइ। धै बगैंचाए म्हाँजोर खोंयोंइ आखाँबै छ्‍ह योंबै सिधुँ नेरो छ्याँब आछ्याँब फेलल् खाँबै ज्ञान पिंबै सिंधुँ या रुँइँइ। 
बगैंचा प्हाँबर अदनउँइँले स्‍यों घ्रि त्‍होंल, च फ्रेसि स्‍यों प्लि तल। 
स्‍यों घ्रिए मिं पिशोन ग। चु स्‍यों हबीलाए ताँन् ह्‍युलर बग्दिम्। चर मारा योंम्। 
(च ह्‍युलर्बै मारा छ्याँब तम्। चर बेल्‍ले लिंबै थाँ खबै गोकुल बिबै सिंधुँमैं नेरो छ्याँब तुथु प्ह्‍युरुमैं या योंम्।) 
झाइले अर्को स्‍योंए मिं गीहोन ग। कूशए ह्‍युलजरे बग्दिबै स्‍यों चुन् ग। 
झाइले अर्को स्‍योंए मिं टाइग्रिस ग। चु स्‍यों अश्‍शुरए स्यारउँइँ बग्दिम्। धै अर्को स्‍योंए मिं यूफ्रेटिस ग। 
याहवेह परमेश्‍वरजी अदनए बगैंचा ङ्ह्‍योबर नेरो ताब स्युइब लबै ल्हागिर म्हि चर बोसि थेंमिंइ। 
झाइले खीजी म्हिने बिइ, “बगैंचार्बै ताँन् सिंधुँर्बै रो क्हिइ तोइ आमैंन्ले चस्याँ तम्। 
दिलेया छ्याँब नेरो आछ्याँब सेल् लमिंबै ज्ञान पिंबै रो बिस्याँ क्हिइ आचद्। तलेबिस्याँ च रो चबै तोदोंन् क्हि सियाब्मुँ।” 
याहवेह परमेश्‍वरजी बिइ, “म्हि घ्रिन् टिब छ्याँब आरे। छतसि ङइ चए ल्हागिर चने ङ्‍हेंब चलाइ ल्होब थु घ्रि बनेब्मुँ।” 
याहवेह परमेश्‍वरजी सउँइँले क्ह्‍योंर्बै ताँन् खेदो नेरो मुर प्हुरर्बै ताँन् नमेमैं बनेसि म्हिइ चमैंए मिं तोतो थेंमन बिसि था सेबर च ङाँर पखइ। धै म्हिइ सो प्ह्‍याबै सैमैंल तो तो मिं पिंइ चमैंए मिं चन् तइ। 
छले म्हिइ न्‍हबै खेदोमैं, मुर प्हुरबै नमेमैं नेरो ताँन् क्ह्‍योंर्बै खेदोमैंए मिं थेंइ। दिलेया आदमए ल्हागिर ङ्‍हेंब नेरो ल्होब खाबै आयोंल। 
छतसि याहवेह परमेश्‍वरजी म्हिलाइ थेबै न्हरु च्हुइमिंसि चए रेसिं घ्रि ट्हुइसि चर सेइ प्लिंमिंइ। 
याहवेह परमेश्‍वरजी म्हिउँइँले ट्हुइबै रेसिंउँइँले च्हमिरि घ्रि बनेसि म्हि ङाँर पखइ। 
च च्हमिरि म्रोंसि म्हिइ बिइ, “चुम् ङए ह्रुइबए ह्रुइब, नेरो ङए सेए सेन् ग! चुने च्हमिरि बिब्मुँ, तलेबिस्याँ चु मुँयुँउँइँले ट्हुइब् ग।” 
छतसि मुँयुँइ ह्रोंसए आबा-आमालाइ पिसि ह्रोंसए प्ह्रेंस्योने क्ह्रिरिमुँ। धै चमैंए ज्यु घ्रिन् तमुँ। 
मुँयुँ नेरो चए प्ह्रेंस्यो ङ्हिंना-ङ्हिंन् क्लुँनन् मुँल। दिलेया फा आपिमल। 
