﻿યાકૂબા પત્ર.
5.
ઓ મિલકાતવાળહાય વોનાયત લા, તુમા આપહે યેનારા દુ:ખાવોય બોંબલી-બોંબલીન રોડા. 
તુમહે મિલકાત નાશ ઓઅય ગીયહી એને તુમહે ફાડકે ઉદાડાય ખારાબ કોઅય દેનહે. 
તુમહે હોના ચાંદિલ કાટ લાગી ગીયોહો, એને તી કાટ તુમહે વિરુદ યોક સાક્ષીદાર ઓઅરી, ઈ તુમહે શરીરાલ આગાડા હારકા હોલગાડી દેએરી. તુમહાય છેલ્લા દિહાહામાય મિલકાત બેગી કોઅયીહી. 
એઆ, જ્યા મોજર્યાહાય તુમહે રાનામાય પાક વાડયા, ચ્ચાહા મજરી જીં તુમહાય ચ્ચાહાન નાંય દેનહી, ચ્ચે તુમહે વિરુદ પોરમેહેરા હામ્મે બોંબલી રીયહે. ચ્ચા મજર્યાહા વિનાંતી, સૈન્યાહા પ્રભુવાય વોનાય લેદલી હેય. 
તુમા દોરતીવોય મોજ-મોજ્યામાય લાગી રિયા એને મોઠોજ સુખ બગવ્યો, તુમા ફક્ત આપહે મોજ-મોજ્યાહાટી જીવ્યાહા, એને યા પ્રકારથી, તુમહાય પોત-પોતાલ પોરમેહેરાથી ન્યાય ઓઅરાહાટી માતીને તિયાર કોઅયાહાં. 
તુમાહાય ન્યાયી માઅહાલ દોષી ઠોરવીન માઆઇ ટાક્યોહો, તો તુમહે વિરુદ નાંય કોએ. 
યાહાટી ઓ બાહાબોઅયેહેય, પ્રભુ પાછા યેયના લોગુ ધીર રાખા, જેહેકોય, ખેડુત દોરત્યેવોયને બોજ હારાં ફળા આશા રાખતા પેલ્લા એને છેલ્લા વોરહાદ પોડના લોગુ ધીર રાખહે. યાહાટી કા પાક વાદે એને વાડાહાટી તિયાર ઓએ. 
ચ્ચા હારકા તુમાબી ધીર રાખા એને આશા મા સોડહા કાહાકા પ્રભુ માહારુજ યેય રીયોહો. 
ઓ બાહાબોઅયેહેય, યોકા બિજાવોય દોષ મા લાવહા, યાહાટી કા તુમાહાવોય બી દોષ નાંય લાવલો જાય, ન્યાય કોઅનારા બોજ પાહી હેય એને યેયના તિયાર હેય. 
ઓ બાહાબોઅયેહેય, જ્યા ભવિષ્યવક્તાહાય પ્રભુ નાવામાય વાતો કોઅયો, ચ્ચાહાન દુઃખ વેઠાડા એને ધીર રાખનામાય યોક નમુના હુમજા. 
એઆ, આમા ધીર રાખનારાહાલ ધન્ય આખજેહે, તુમહાય અયુબા ધીરજા બારામાય તે વોનાલાજ હેય, એને પ્રભુવા પાઅને જીં ચ્ચા ઇનામ મિળ્યાં ચ્ચાકોય બી જાય લેદાહા, જ્યાલ પ્રભુવા બોજ કરૂણા એને દયા પ્રગટ કોઅહે. 
બાકી ઓ મા બાહાબોઅયેહેય, બોદહાથી ઉત્તમ વાત ઈ હેય, કા કસમ નાંય ખાઅના, નાંય હોરગા કા દોરત્યે નાંય કાદ્યે બિજ્યે વસ્તુહુ, બાકી તુમહે વાત કોઅના હાં તે હાં, એને નાંય તે નાંય ઓએ, યાહાટી કા તુમા પોરમેહેરાથી ગુનેગાર નાંય ઠોરાવલા જાય. 
જો તુમહેમાય યોકતો દુઃખી ઓએ તે તો પ્રાર્થના કોએ, બાકી આનંદમાય ઓએ, તે તો સ્તુતિગીતે આખે. 
જો તુમહેમાય યોકતો રોગી ઓએ, તે મંડળી વડીલાહાન હાદે, એને ચ્ચા પ્રભુવા નાવામાય ચ્ચાવોય તેલ ચોળીન ચ્ચાહાટી પ્રાર્થના કોએ. 
એને બોરહા પ્રાર્થનાથી રોગી બોચી જાઅરી એને પ્રભુ ચ્ચાલ હારો કોઅરી, જો ચ્ચાય પાપ બી કોઅયે ઓરી, તે પોરમેહેર ચ્ચાલ માફ કોઅરી. 
યાહાટી તુમા આપસમાય યોક બિજા હામ્મે આપહે-આપહે પાપાહા કોબુલ કોઆ, એને યોકા બિજા હાટી પ્રાર્થના કોઆ, જ્યાકોય હારાં ઓઅય જાહા, ન્યાયી માઅહા પ્રાર્થનાયે બો બોદી અસર ઓઅય હોકહે. 
એલીયા ભવિષ્યવકતાબી તે આમહે હારકો દુઃખ-સુખ બોગાવનારો માઅહું આતો, એને ચ્ચાય પોતે પુરાં મોનાકોય પ્રાર્થના કોઅયી, કા વરહાદ નાંય પોડે, એને સાડે તીન વોરહે લોગુ દોરત્યેવોય વરહાદ નાંય પોડયો. 
પાછી ચ્ચાય પ્રાર્થના કોઅયી, તે આકાશામાઅને વરહાદ પોડયો, એને જમીનમાઅને પાક ઉસબાડ્યો. 
ઓ મા બાહાબોઅયેહેય, જો તુમાહામાય યોકતો માઅહું હાચ્ચાયે વાટ છોડી દેય, એને જો કાદો ચ્ચાલ પાછા ફેરવી લી યેય. 
તે તુમહાન ઈ માલુમ રા જોજે, કા જો કાદો ચ્ચા હાચ્ચાયે વાટ છોડી દેનલા માઅહાલ પાછા ફેરવી લેય યેય, તે તો ચ્ચા જીવ મોરણાથી બોચાડી, એને પોરમેહેર ચ્ચા બોજ પાપાહાલ માફ કોય દેઅરી.
