﻿2 તિમોથી.
2.
યાહાટી મા પાહા હારકા તિમોથી, તુલ ઈસુ ખ્રિસ્તાપાઅને જીં સદા મોયા મિળહે ચ્યામાય વળગી રોજે. 
તું માન બોજ લોકહાન ખ્રિસ્તા બારામાય હિકાડતા વોનાયોહો, યાહાટી, મા ઇચ્છા હેય કા તુંબી બિજા વિસ્વાસી લોકહાન ઓજ સંદેશ હિકાડ જ્યેં હાચ્ચો બોરહો કોઅનારે માઅહે હેય, એને બીજહાનબી હિકાડાં લાયકે હેય. 
ઈસુ ખ્રિસ્તા હાચ્ચાં સૈનિકા હારકો તું મા આરે દુઃખ વેઠીલે. 
યોક લોડાઈ કોઅનારો સૈનિક જો સૈનીકામાય ભરતી હેય, યોકાજ સમાયામાય બિજા કામ નાંય કોએ, કાહાકા તો ચ્યા ઓદિકાર્યાલ ખુશ કોઅરા માગહે. 
યેજ રીતે, કાદાબી ખેલાડ્યાલ તાંવ લોગુ ઇનામ નાંય મીળે, જાવ લોગુ તો રોવના નિયમાહા પાલન નાંય કોએ. 
મેઅનાત કોઅનારા ખેડુતાલ બોદહા પેલ્લા અનાજા હિસ્સો મિળાં જોજે. 
તું યા બારામાય હોમજાંહાટી હારેકોય વિચાર કોઅજે કા ઓ દાખલો કાય હિકાડાં માગહે, એને પ્રભુ બોદા હોમજાંહાટી તો મોદાત કોઅરી. 
સાદા યાદ કોઆ કા ઈસુ ખ્રિસ્ત કું હેય, તો દાઉદ રાજા કુળામાઅને હેય, પોરમેહેરાય ચ્યાલ મોઅલા માઅને પાછો જીવતો કોઅયો, ઈંજ હારી ખોબાર હેય જીં માયે લોકહાન પ્રચાર કોઅયો. 
આંય હારી ખોબાર પ્રચાર કોઅતાહાંવ યાહાટી ગુનેગારા હારકો જેલેમાય દુઃખ વેઠતાહાવ, બાકી કાદાબી પોરમેહેરા હારી ખોબાર ફેલાવાહાટી રોકી નાંય હોકે. 
યાહાટી, આંય પોરમેહેરા નિવાડલા લોકહા ફાયદાહાટી બોદા દુઃખ સહન કોઅતાહાંવ, જેથીચ્યેબી ઈસુ ખ્રિસ્તાવોય બોરહો કોએ, એને બોચાવલા જાય, એને ચ્યાહાન તી મહિમા મીળે, જીં સાદા બોની રોહે. 
ઈ વાત હાચ્ચી હેય, જોવે આપા ખ્રિસ્તાઆરે મોઅઇ ગીયા તોવે ચ્યાઆરે પાછા જીવીબી ઉઠહું. 
જોવે આપા ચ્યાહાટી દુઃખ સહન કોઅતેહે, તે ચ્યાઆરે રાજા હારકા રાજ્યબી કોઅહુ. જોવે આપા ચ્યાલ નાકાર કોઅજેહે, તે તોબી આપહાન નાકાર કોઅરી. 
જોવે આપા ખ્રિસ્તાઆરે હાચ્ચાં બોરહાવાળા નાંય હેય, તેરુંબી તો આપહેઆરે હાચ્ચાં બોરહાવાળો રોહે, કાહાકા તો ચ્યા સ્વભાવા પ્રતિ જુઠો નાંય ઓઅય હોકે. 
યો બોદ્યો વાતો વિસ્વાસ્યાહાન ગેડી-ગેડી હિકાડ, પોરમેહેરાલ સાક્ષીદાર હોમજીન ઈ ચેતાવણી દાહાંવ, કા ચ્યા શબ્દાહા મોતલબા બારામાય બોલાબોલી નાંય કોએ, જ્યાથી કાયજ ફાયદો નાંય ઓએ, ઉલટાં ચ્યા વિસ્વાસી લોકહા બોરહાલ નુકસાન કોઅહે જ્યેં યાલ વોનાતેહે. 
તું જોલા મેઅનાત કોઇ હોકે તોલા મેઅનાત કોઅરા જોજે, જેથી પોરમેહેર તુલ યોક હારાં કામ કોઅનારા કારાગીરા હારકા માની હોકે, જો કારાગીર ચ્યા કામહા લીદે શરમિંદા નાંય ઓએ, એને તો હાચ્ચાં સંદેશાલ હારેકોય હિકાડેહે. 
બાકી દુનિયા એને નોકામ્યે વાત કોઅનાથી દુઉ રો, કાહાકા ઓહડી વાત કોઅના લોકહાન પોરમેહેરાપાઅને દુઉ લેય જાહે. 
એને ચ્યાહા શિક્ષણ એહેકેન ફેલાય જાહે જેહેકેન હોડલા ચાંદા ફેલાય જાહે, હુમનાયુસ એને ફિલેતુસ ચ્યાહા માઅનેજ હેય. 
ચ્યાહાય હાચ્ચાયેવોય બોરહો કોઅના બંદ કોઅય દેનલા હેય, એને ચ્યા આખતાહા કા પોરમેહેરાય પેલ્લાજ મોઅઇ ગીઅલા લોકહાન લેય લેદલા હેય, એને એહેકેન કોલહાક વિસ્વાસી લોકહાન ખ્રિસ્તાવોય બોરહો કોઅના રોકી રીઅલા હેય. 
તેરુંબી પોરમેહેરાય જો પાક્કો પાયો ટાકલો હેય, તો મજબુત હેય, એને ચ્યાવોય યા શબ્દા સિક્કો છાપલો હેય, “પ્રભુ ચ્યા પોતે લોકહાન જાંઅહે,” એને “જીં કાદાબી પ્રભુ ભક્તિ કોઅહે ચ્યાલ ખારાબ કામ નાંય કોઅરા જોજે.” 
મોઠા ગોઅહામાય નાંય કેવળ હોના એને ચાંદ્યે વાહણે રોતેહેં, બાકી લાકડા એને કાદવાબી વાહણે રોતેહેં, કોલહેક વાહણે ખાસ કામાહાટી વાપારતેહે, એને કોલહેક વાહણે સાદારણ કામાહાટી વાપારતેહે. 
યાહાટી જોવે વિસ્વાસી માઅહું બોદા ખારાબ કામ કોઅના બંદ કોએ તોવે ચ્યા જીવન પવિત્ર ઓઅરી, એને તો કિમતી વાહણા હારકો બોની જો ખાસ કામહાહાટી વાપારતેહે, એને ચ્યાલ ચ્યા દોણી વાપર કોઅરી, એને તી બોદા હારા કામહાહાટી તિયાર રોય. 
યાહાટી ચ્યે ખારાબ ઇચ્છાહા પાઅને દુઉ રો, જ્યો જુવાન લોક કોઅરાહાટી આકર્ષિત કોઅત્યોહો, એને જ્યેં ચોખ્ખાં મોનાકોય પ્રભુ આરાધના કોઅતેહે, ચ્યાહાઆરે તું ન્યાયપણા એને બોરહો એને પ્રેમ એને મેળમિલાપા પીછો કોઓ. 
બાકી મૂર્ખતા એને અજ્ઞાનાં વાદવિવાદ કોઅનાથી દુઉ રો, કાહાકા તુલ ખોબાર હેય, કા ચ્યાથી જગડા ઓઅતાહા. 
પ્રભુ સેવાકાલ જગડો કોઅનારો નાંય રા જોજે, બાકી ચ્યાલ બોદહાઆરે નમ્ર સ્વભાવાકોય વ્યવહાર કોઅરા જોજે, એને પોરમેહેરા વચન હારેકોય હિકાડાંહાટી લાયકે ઓઅરા જોજે, એને વિરુદ કોઅનારા લોકહાઆરે સહન કોઅના રા જોજે. 
એને યે આશેકોય વિરુદ કોઅનારા લોકહાન નમ્ર બોનીન હોમજાડ કા ચ્યા લોક પોરમેહેરા દયાકોય પોસ્તાવો કોએ એને ખ્રિસ્તા બારામાય હાચ્ચાયેલ જાંઆય લે. 
જેથી ચ્યાહાન હોમાજ યી જાય એને ચ્યે સૈતાના તાબામાઅને બોચી જાય, જ્યામાય ચ્યે સૈતાના ઇચ્છા પુરી કોઅરાહાટી ફસાયન ચ્યા ગુલામ બોની ગીઅલે હેય. 
