﻿પ્રેષિતાહા કામ.
2.
જોવે યહૂદી લોકહા પચાસમા દિહા સણ યેનો, તોવે ચ્યા બોદા યોક જાગે યોકઠા જાયલા આતા. 
એને અચાનક હોરગામાઅને મોઠા તુફાન રોકો ગોંગારના આવાજ ઓઅયો, એને ચ્યા બોઠલા આતા તી બોદા ગુઉ ચ્યા આવાજા કોય ગાજી ઉઠયા. 
તોવે ચ્યાહા હોમ્મે ઓહડી આગ દેખાયી, જ્યેં આકાર જીબ્યે રોકો આતો, જીં આલાગ ઓઇન ચ્યાહામાઅને બોદહાવોય થોબતી ગીયી. 
એને ચ્યા બોદા પવિત્ર આત્માકોય બાઆઈ ગીયા, એને જેહેકેન પવિત્ર આત્માય ચ્યાહાન બોલના તાકાત દેની, ચ્ચે રીતે જુદી-જુદી ભાષામાય બોલા લાગ્યા. 
ચ્ચે સમયે, પોરમેહેરા દાક રાખનારા કોલહાક યહૂદી લોક આતા, જ્યા આકાશા નિચે દુનિયા બોદા દેશામાઅને સણ મોનાવાહાટી યેરૂસાલેમ શેહેરામાય યેનલા આતા એને યેરૂસાલેમ શેહેરામાય રોતા આતા. 
જોવે ગોંગારના આવાજ ઓઅયો, તોવે ગીરદી ઓઈ ગીયી એને લોક ગાબરાય ગીયા, કાહાકા બોદા આપહે-આપહે ભાષામાય બોલતા વોનાય રીઅલા આતા. 
ચ્યા બોદાજ ચોમકાયન એને નોવાય પામીન આખા લાગ્યા, “એઆ, યા જીં બોલી રીઅલા હેય કાય બોદા ગાલીલ ભાગા માઅહે નાંય હેય? 
તે ઈ કાય ઓઈ રીયહા જીં આમહે માઅને બોદા જાંઆ આપહે-આપહે બોલી ભાષામાય વાતો કોઅતા વોનાય રીયલા હેય. 
આપહે માઅને કોલહાક લોક પારથી વિસ્તારામાઅને હેય એને કોલહાક લોક મેદી વિસ્તારામાઅને એને કોલહાક લોક એલામી વિસ્તારામાઅને એને કોલહાક લોક મેસોપોટેમિયા વિસ્તારામાઅને એને કોલહાક લોક યહૂદીયા વિસ્તારામાઅને એને કોલહાક લોક કાપાદોકિયા વિસ્તારામાઅને એને કોલહાક લોક પુન્તસ વિસ્તારામાઅને એને કોલહાક લોક આસિયા વિસ્તારામાઅને હેય, 
એને ફ્રુગીયા એને પંફૂલિયા વિસ્તારામાઅને હેય એને મિસર દેશ એને કુરેન શેહેરા પાહીને લિબિયા દેશા કોલહાક લોક, એને રોમમાઅને યેરૂસાલેમમાય યેનલા યહૂદી મુસાફીર, 
એટલે કાય યહૂદી, એને કાય ગેર યહૂદી જ્યાહાય યહૂદી ધર્મ માની લેદલો, ક્રેતે બેટવોય રોનારા લોક એને અરબી દેશાબી લોક હેતા, બાકી આપહે-આપહે ભાષામાય ચ્યાહાપાઅને પોરમેહેરા મોઠા-મોઠા ચમત્કારહા બારામાય બોલતા વોનાય રીઅલા હેય.” 
એને ચ્યા બોદા નોવાય પામ્યા, એને ગાબરાય જાયને યોકબિજાલ આખા લાગ્યા, “ઈ કાય ઓઈ રીઅલા હેય?” 
બાકી બીજહાંય ચ્યાહા મશ્કરી કોઇન આખ્યાં, “ચ્યા તે દારવા પીયને સાકી ગીઅલા હેતા.” 
તોવે પિત્તર ચ્યા અગ્યાર પ્રેષિતાહા આરે ઉબો રિયો એને મોઠેરે બોંબલીન આખા લાગ્યો, ઓ યહૂદીયા વિસ્તારા બાહાહાય, એને ઓ યેરૂસાલેમ શેહેરમાય રોનારા બોદા લોકહાય, ઈ જાઈલા, એને દિયાન દિન મા વાત વોનાય લા. 
જેહેકેન તુમા હોમજી રીયહા, યા લોક સાકલા નાંય હેય, કાહાકા આમીતે હાકાળેહે નોઉં વાગ્યહે. 
બાકી જીં આમહે આરે જાયા ઈ ચ્યો વાતો પુરાં ઓઅના હેય, જીં યોયેલ ભવિષ્યવક્તાકોય પવિત્રશાસ્ત્રામાય પોરમેહેરાય આખલા આતા. 
પોરમેહેર આખહે, કા છેલ્લા દિહાહામાય એહેકેન ઓઅરી, કા આંય મા આત્મા બોદા માઅહાલ દિહી, એને તુમહે પોહા એને તુમહે પોહયો ભવિષ્યવાણી કોઅરી, એને તુમહે જુવાન્યે દર્શન એઅરી, એને તુમહે ડાયા હોપને એઅરી. 
ચ્ચા દિહાહામાય આંય મા સેવાક એને સેવાક્યે બાયહેનબી મા આત્મા દિહી, એને ચ્યે બી ભવિષ્યવાણી કોઅરી. 
એને આંય ઉચે આકાશ માય પરાક્રમ, એને નિચે દોરત્યેવોય ચિન્હે એટલે લોય, એને આગ એને દુમાડા વાદળાં દેખાડીહી. 
પ્રભુ યેયના પેલ્લા દિહી કાળો પોડી એને આંદારાં ઓઈ જાઅરી એને ચાંદ લોય રોકો ઓઈ જાઅરી, તો દિહી બોજ મહાન એને ચોમકનારો દિહી ઓઅરી. 
એને ચ્યા સમયા પેલ્લા જો કાદો પ્રભુવા નાંવ લેઅરી, તોજ તારણ મેળવી. 
“ઓ ઈસરાયેલ લોકહાય, યો વાતો વોનાયા, નાજરેત ગાવામાઅને ઈસુ યોક ઓહડો માઅહું આતો, ચ્યા ચમત્કારા કામ એને નોવાયે કામ એને ચિન્હા કોય ચ્યાલ પોરમેહેરાય તુમહે હોમ્મે સાબિત કોઅલો આતો, તુમા પોતે ઈ જાંઅતાહા કા ઈ હાચ્ચાં હેય.” 
પોરમેહેરાકોય ઠરાવલી યોજના એને પેલ્લા જ્ઞાનાનુસાર, તો તુમહે આથામાય હોપાય ગીયો, તુમહાય ચ્યાલ ખારાબ માઅહા મોદાત લેયને ખીલા ઠોકીન હુળીખાંબાવોય ચોડવીન માઆઇ ટાક્યો. 
બાકી ચ્યાલ પોરમેહેરે ચ્યા મોરણા બંધન માઅને છોડાવીન ચ્યાલ પાછો જીવતો કોઅયો, કાહાકા ઈસુલ મોરણા તાબામાંય નાંય રાખી હોકતા આતા. 
કાહાકા દાઉદ રાજા ઈસુ બારામાય એહેકોય આખહે, “આંય મા પોરમેહેરાલ કાયામ મા આગલા દેખતો રિયો, કાહાકા તો મા જમણા આથા એછે હેય, યાહાટી કા આંય ચ્યા લોકહાન નાંય બીઅયુ, જ્યા મા નુકસાન કોઅરા માગતાહા. 
યાહાટી આંય આનંદાકોય બાઆય ગીયો, એને આંય આનંદાકોય તો સ્તુતિ કોઅતાહાંવ, એને મા શરીરબી આશામાય બોની રોહે. 
કાહાકા તું મા જીવાલ અધોલોકમાય નાંય જાં દેહે એને પવિત્ર માઅહા કુડીલ હોડી નાંય જાં દેહે. 
તુયે માન જીવના વાટ દેખાડીહી; તું માન દર્શન થી તો હજર્યેમાય આનંદાકોય બોઅઇ દેહે.” 
“ઓ બાહાહાય, આંય ડાયા દાઉદ રાજા બારામાય તુમહાન ઈંમાતકોય આખી હોકતાહાવ કા તો તે મોઅઇ ગીયો એને દાટી બી દેનો એને ચ્યા કોબાર આજ લોગુ આપહે ઈહીં હેય. 
તો ભવિષ્યવક્તો આતો, તો જાંઅતો આતો કા પોરમેહેરાય કોસામ ખાયન ચ્યાઆરે વાયદો કોઅયેલ, કા આંય તો પીડી માઅને યોકા માઅહાલ તો રાજગાદ્યેવોય બોહાડિહી. 
દાઉદ રાજાય ઈ જાઇન કા ભવિષ્યમાય કાય ઓઅનારા આતા, એને યાહાટી ચ્યે ઈસુ ખ્રિસ્તા મોઅલા માઅને પાછા જીવતા ઓઅના વાત કોઅયી, કાહાકા તું મા જીવાલ અધોલોકમાય નાંય જાં દેહે એને પવિત્ર માઅહા કુડીલ હોડી નાંય જાં દેહે. 
યાજ ઈસુવાલ પોરમેહેરે મોઅલા માઅને પાછો જીવતો કોઅયો, જ્યા આમા બોદા સાક્ષી હેજે. 
આમી તો હોરગામાય પોરમેહેરા જમણા આથા મોઠા માનાપાના જાગાવોય બોઠલો હેય, એને આબહાય ઈસુલ પવિત્ર આત્મા દેના જેહેકેન ચ્યાય વાયદો કોઅલો આતો, એને ઈસુય પવિત્ર આત્મા આમહાન દેનલા હેય, જેહેકેન કા આજે તુમા એઅતેહે એને વોનાતેહે. 
કાહાકા દાઉદ તે હોરગામાય નાંય ચોડયો, બાકી તો પોતે આખહે, ‘પ્રભુ પોરમેહેરાય મા પ્રભુવાલ આખ્યાં, તું મા જમણા આથા એછે બોહો.’ 
પ્રભુ પોરમેહેરાય મા પ્રભુવાલ આખ્યાં, ‘તું મા જમણે આથે બોહો, જાવ લોગુ આંય તુમહે દુશ્માનાહાન તુમહે તાબામાંય કોઇ દાવ.’ 
યાહાટી, ઈસરાયેલા બોદાજ લોકહાન યે વાતહેબારામાય ખાત્રી ઓઈ જાય કા, પોરમેહેર ચ્યાજ ઈસુવાલ, જ્યાલ તુમહાય હુળીખાંબાવોય ચોડવ્યેલ પ્રભુ એને ખ્રિસ્તબી બેની ઠોરવ્યો.” 
જોવે લોક ઈ વોનાયા, તોવે આપા બોજ દોષી હેજે એહેકેન જાંઅયા, તોવે ચ્યા પિત્તરાલ એને બિજા પ્રેષિતાહાલ પુછા લાગ્યા, “ઓ બાહાહાય આમા કાય કોઅજે?” 
પિત્તરે ચ્યાહાન આખ્યાં કા, “પાપ કોઅના બંદ કોઆ, એને તુમહેમાઅને બોદા જાંઆ તુમહે પાપહા માફી મેળવાહાટી ઈસુ ખ્રિસ્તા નાંવે બાપતિસ્મા લાં, તોવે તુમહાન પવિત્ર આત્મા દાન મિળી. 
કાહાકા ઓ વાયદો તુમહેહાટી, એને તુમહે પોહહાહાટી, એને ચ્યા બોદા દુઉ-દુઉને લોકાહાહાટી બી હેય, જ્યાહાલ પ્રભુ આમહે પોરમેહેર ચ્યા પાહી હાદી.” 
પિત્તરે આજુ બોજ વાતો પાછી-પાછી આખીન ચ્યાહાન વિનાંતી કોઅયી કા તુમા પોતે યા આડી પેડયે થી બોચી જાં. 
જીં કાય પિત્તરે આખ્યાં, જ્યાહાય ચ્યાવોય બોરહો કોઅયો ચ્યાહાય બાપતિસ્મા લેદા, એને ચ્યેજ દિહી બોરહો કોઅનારા ટોળામાય લગભગ તીન ઓજાર માઅહે જોડાય ગીયે. 
એને ચ્યે પ્રેષિતાહા પાયને હિકના, ચ્યાહાઆરે મિળીન રોઅના એને ચ્યે પ્રભુભોજમાય ભાગી ઓઅતે આતેં એને પ્રાર્થના કોઅરા દૃડતાથી લાગી રિયે. 
એને યેરૂસાલેમમાય બોદા લોક ધાકાય ગીયા, કાહાકા બોજ નોવાયે કામે એને ચમત્કાર પ્રેષિતાહાકોય ઓઅતે આતેં. 
એને બોદાજ બોરહો થોવનારા લોક યોકઠા રોતા આતા, એને જીં કાયબી ચ્યાહાપાય આતા તી બોદાંજ યોખઠા કોઅતે આતેં. 
એને ચ્યે ચ્યાહા મિલકાત એને કાયબી સામાન વેચિન જ્યાહાલ જીં ગોરાજ પોડતી આતી ચ્યાહાન વાટી દેતા આતા. 
એને ચ્યે દિનેરોજ યોક મોનાકોય દેવાળામાય બેગે ઓએત એને ગોઅહે-ગોઅહે પ્રભુભોજમાય ભાગી ઓએ એને ઉદાર મોનાકોય આનંદાકોય ચ્યે ઈળી-મિળીન ખાઅના ખાતે આતેં. 
એને પોરમેહેરા સ્તુતિ કોઅતે આતેં, એને બોદા લોક ચ્યાહાથી ખુશ આતા; એને જ્યા તારણ મિળવેત, ચ્યાહાન પ્રભુ દિનેરોજ ચ્યાહામાય મેળવી દેતો આતો. 
