﻿યોહાન.
18.
જોવે ઈસુ પ્રાર્થના કોઇ પાડી, તોવે ચ્યા શિષ્યહાઆરે કેદરોન નાંવા વોઅળા ચ્યેમેરે ગીયો, તાં યોક વાડી આતી, ચ્યે વાડયેમાય ઈસુ એને ચ્યા શિષ્ય ગીયા. 
એને ઈસુલ દોગો દેનારો યહૂદા બી તો જાગો જાંઅતો આતો, કાહાકા ઈસુ એને ચ્યા શિષ્ય તાં જાયા કોઅતા આતા. 
તોવે યહૂદા સિપાડાહા ટોળી એને મુખ્ય યાજક એને પોરૂષીયાહા પાઅને સિપાડાહાન લેયને, દિવા, ચુડા એને આથીયાર લેઈને, તાં યેનો. 
તોવે ઈસુ ચ્યે બોદે વાતહેબારામાય જ્યો ચ્યાઆરે ઓઅનાર્યો આત્યો, તી બોદા જાંઆઈન, આગલા યેનો એને ચ્યાહાન પુછ્યાં, “તુમા કાલ હોદી રીઅલા હેય?” 
ચ્યાહાય ચ્યાલ આખ્યાં, “નાજરેત ગાવામાઅને ઈસુલ” ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “આંય હેતાઉ.” એને ચ્યાલ દોગો દેનારો યહૂદા ચ્યાહાઆરે ઉબો આતો. 
જોવે ઈસુવે આખ્યાં, “આંય હેતાઉ” તોવે ચ્યા બોદા પાહલા હોરક્યા જમીનીવોય પોડ્યા. 
તોવે ઈસુવે પાછા ઈ પુછ્યાં, “તુમા કાલ હોદી રીઅલા હેય?” ચ્યાહાય આખ્યાં, “નાજરેત ગાવામાઅને ઈસુલ.” 
ઈસુવે આખ્યાં, “આંય તે તુમહાન આખી ચુક્યો કા આંય હેતાંવ, જોવે તુમા માન હોદી રીઅલા હેય, તોવે યા લોકહાન જાં દિયા.” 
એહેકેન યાહાટી જાયા, કા ઈસુવે જીં પેલ્લા આખલા આતા તી હાચ્ચાં ઓએ, “જ્યાહાન તુયે માન દેના, ચ્યાહામાઅને કાદા યોકાલબી નાંય ટાક્યો.” 
તોવે સિમોન પિત્તરે તારવાયે કોઇન મહાયાજકા ચાકારાલ ઠોક્યો એને ચ્યા જમણો કાન કાપી ટાક્યો, ચ્યા ચાકારા નાંવ માલખુસ આતા. 
તોવે ઈસુવે પિત્તરાલ આખ્યાં, “તો તારવાય દુઉ કોઓ, જીં દુઃખ બોગવાં પોરમેહેર આબહે માન દોવાડયો કાય આંય તી નાંય બોગવું?” 
તોવે સીપાડા એને જોમાદાર એને યહૂદી આગેવાનહા દેવાળા રાખવાળ્યાહાય ઈસુવાલ દોઇન બાંદ્યો. 
એને પેલ્લા હન્ના પાય લેય ગીયા, કાહાકા તો ચ્યા વોરહા મહાયાજક આતો, કાયફા મહાયાજકા હાઅરોહો આતો. 
ઓ તોજ કાયફા આતો, જ્યેય યહૂદી આગેવાનહાન સલહો દેનેલ કા આમહે લોકહાહાટી યોક માટડા મોઅઇ જાયના હારાં હેય. 
સિમોન પિત્તર એને યોક બિજો શિષ્યબી, ઈસુવા પાહલા ગીયા, ઓ બિજો શિષ્ય મહાયાજકા વોળખાત્યો આતો, એને તો ઈસુવાઆરે મહાયાજકા ગોઆ બાઆપુર ગીયો. 
બાકી પિત્તર બાઆ બાઅણા ઈહીં ઉબો રોય ગીયો, તોવે તો બિજો શિષ્ય જો મહાયાજકા વોળખાત્યો આતો, બાઆ જાયને, બાઆઉ ઉપે રાખવાળીલ આખીન, પિત્તરાલ માજે લેય યેનો. 
તોવે ચ્યે ચાકરાણ્યે જીં ફાટકા રાખવાળી આતી, પિત્તરાલ આખ્યાં, “કાય તું યા માઅહા શિષ્યહા માઅનો હેતો?” પિત્તરે આખ્યાં, “આંય નાંય હેય.” 
ચાકાર એને રાખવાળ્યા હિયાળા લીદે કોળસે બાળીન ઉબા રોયન તાપાયા કોએત; એને પિત્તર બી ચ્યાહાઆરે ઉબો રોયન તાપાયા કોએ. 
તોવે મહાયાજકાય ઈસુવાલ ચ્યા હિકાડના એને ચ્યા શિષ્યહા બારામાય પુછ્યાં. 
ઈસુવે ચ્યાલ જાવાબ દેનો: “માયે બોદહાન જાહેરમાય આખ્યાં, માયે સોબાયે ઠિકાણામાય એને દેવાળામાય જાં બોદા યહૂદી બેગે ઓઅતેહે, માયે કાયામ હિકાડયાં એને ગુપ્તમાય કાય નાંય આખ્યાં. 
તું ઓ સાવાલ માન કાહા પૂછતોહો? માન જ્યા વોનાયા ચ્યાહાન પુછ, કા માયે કાય હિકાડયાં, એએ ચ્યે જાંઅતેહે, કા માયે કાય-કાય આખ્યાં.” 
જોવે ઈસુય એહેકેન આખ્યાં, તોવે ચ્યા પાહાય ઉબા રીઅલા માઅને યોક રાખવાળ્યાય ઈસુવાલ યોક થાપાડ ઠોકી એને આખ્યાં, “તું મહાયાજકાલ એહેકેન જવાબ દેતહો કા?” 
ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં, “માયે કાય જુઠા આખ્યાં ઓરી તોવે તી જુઠા માન દેખાડ, બાકી જો હાચ્ચાં આખ્યાં, તોવે તું માન કાહા ઠોકતોહો?” 
પાછે હન્નાયેં ઈસુવાલ બાંદલોજ કાયફા મહાયાજકાપાય દોવાડયો. 
તોવે સિમોન પિત્તર આગડા પાય ઉબો રોયન તાપાય રિઅલો આતો, તોવે ચ્યાહાય ચ્યાલ આખ્યાં, “કાય તુંબી ચ્યા શિષ્યહામાયનો હેતો કા?” પિત્તરે નાકાર કોઇ દેના, એને આખ્યાં, “આંય નાંય હેતાઉ.” 
મહાયાજકા ચાકારા માઅને યોક જો ચ્યા હોગવાડ્યો આતો, જ્યા પિત્તરે કાન તોડી ટાકલો, ચ્યે આખ્યાં, “કાય માયે તુલ ઈસુઆરે વાડીમાય નાંય દેખ્યેલ?” 
પિત્તરે પાછા નાકાર કોઅય દેના એને તારાત કુકાડ વાહાયો. 
એને ચ્યા ઈસુવાલ કાયફા મહાયાજકા ઇહિને પિલાત રાજા મેહેલામાય લેય ગીયા, એને હાકાળ્યો સમય આતો, બાકી યહૂદી આગેવાન મેહેલા માજે નાંય ગીયા કા બાટાય નાંય જાય બાકી પાસ્કા ખાઅના ખાય હોકે. 
તોવે પિલાત રાજા ચ્યાહાપાય બાઆ યેનો એને પુછ્યાં, “તુમા યા માટડાવોય કાય ફિરાદી કોઅતાહા?” 
ચ્યાહાય આખ્યાં, “જોવે ઓ ગુનેગાર નાંય રોતો તોવે આમા યાલ તોપાય નાંય લી યેતા.” 
પિલાત રાજાય આખ્યાં, “તુમાંજ ચ્યાલ લેય જાયને તુમહે નિયમશાસ્ત્રા પરમાણે ચ્યા ન્યાય કોઆ” યહૂદી આગેવાનહાય આખ્યાં, “આમહાન કાદા માઅહાલ માઆઇ ટાકના ઓદિકાર નાંય હેય.” 
ઈ યાહાટી જાયા, કા ઈ વાત પુરી ઓઅય, જીં ઈસુય ઈ દોર્શાવીન આખલી આતી, કા તો કેહેકેન મોઅરી. 
પિલાત રાજા મેહેલામાય પાછો ગીયો એને ઈસુવાલ મેહેલામાય હાદિન પૂછ્યાં: “કાય તું યહૂદી લોકહા રાજા હેતો કા? 
ઈસુવે જવાબ દેનો, કાય તું ઈ વાત પોતાકોય આખતોહો કા બીજહાંય મા બારામાય તુલ આખ્યાં?” 
પિલાત રાજાય જાવાબ દેનો, “તું જાંઅતોહો કા આંય યહૂદી નાંય હેતાંવ, તોજ જાતી વાળહાય એને મુખ્ય યાજકાહાય તુલ માન હોઅપી દેનહો, તુયે કાય ગુનો કોઅયોહો?” 
ઈસુવે જાવાબ દેનો, “મા રાજ્ય યાં દુનિયા નાંય હેય, જોવે મા રાજ્ય યા દુનિયા રોતાં, તોવે મા શિષ્ય લોડતા, કા આંય યહૂદી આગેવાનહાકોય દોઆય નાંય જાતો, બાકી આમી મા રાજ્ય ઇહિને નાંય હેય.” 
પિલાત રાજાય આખ્યાં, “તોવે તું રાજા હેતો કા?” ઈસુવે જવાબ દેનો, “આંય રાજા હેતાઉ, એહેકેન તું આખતોહો, મા જન્મો લેયના એને દુનિયામાય યેયના કારણ હેય, કા હાચ્ચાયે બારામાય હિકાડી હોકુ, જ્યેં હાચ્ચાં પાળતેહે ચ્યે મા વાત વોનાતેહે.” 
પિલાત રાજાય ઈસુલ પુછ્યાં, “હાચ્ચાં કાય હેય?” એહેકેન આખીન તો પાછો બાઆ યહૂદી આગેવાનહાપાય ગીયો, એને ચ્યાહાન આખ્યાં, “મા તે યામાય કાયબી દોષ નાંય મીળે. 
આમી તુમહે રીવાજ હેય કા આંય પાસ્કા સણા દિહે આંય તુમહેહાટી યોક માઅહાલ છોડી દાવ તોવે તુમહે ઇચ્છા કાય હેય, કા આંય તુમહેહાટી યહૂદીયા રાજાલ છોડી દાવ?” 
તોવે ચ્યાહાય પાછા બોંબલીન આખ્યાં, “યાલ નાંય, બાકી આમહેહાટી બારાબ્બાસાલ છોડી દે” બારાબ્બાસ યોક ડાકુ આતો. 
