﻿યોહાન.
12.
પાછો ઈસુ પાસ્કા સણા આજુ છ દિહા પેલ્લા બેથાનીયા ગાવામાય યેનો, જાં ચ્યાય લાજરસાલ મોઅલા માઅને જીવતો કોઅલો આતો. 
તાં ચ્યાહાય ચ્યાહાટી ખાઅના બોનાવલા આતા, એને માર્થા ખાઅના વાટતી આતી, એને લાજરસ ઈસુવાઆરે ખાનારાહા માઅને યોક બોઠલો આતો. 
તોવે મરિયમ યોક હેર (યોક હેર એટલે આરદો કિલો) બો મોઅગાં સુગંદી અત્તાર લેય યેની એને ઈસુવા પાગહાલ ચોપડી દેના એને તી ટોલપી કીહીંયે કોઇન નુહી ટાક્યા એને બોદા ગુઉ ચ્યા તેલા કોઇન સુગન્દિત ઓઈ ગીયા. 
બાકી ચ્યા શિષ્યહા માઅને યહૂદા ઇસ્કારીયોત નાંવા યોક શિષ્ય જો ચ્યાલ દોઆડી દેનારો આતો, આખા લાગ્યો. 
“ઈ અત્તાર તીન હોવ દીનારાહામાય (યોક દીનાર એટલે યોક દિહા કાંબારાં) વેચિન ચ્યા પોયહા ગોરીબાહાન કાહાનાય દેના?” 
ચ્યાય ઈ યાહાટી નાંય આખ્યાં, કા ચ્યાલ ગોરીબાહા ચિંતા આતી, બાકી યાહાટી આખ્યાં તો બાંડ આતો એને પોયહા ઠેલી ચ્યાપાય રોય એને ચ્યેમાઅને તો દુબીન કાડી લેતો આતો. 
તોવે ઈસુવે આખ્યાં, “તી સોમાયા પેલ્લા માન ડાટના તિયારી હાટી ઈ કોઇ રિઅલી હેય. 
કાહાકા ગોરીબ લોક તો તુમહેપાય કાયામુંજ રોતેહેં બાકી આંય તુમહેપાય કાયામ નાંય રોહીં.” 
જોવે યહૂદી લોક વોનાયા કા ઈસુ તાં હેય, તોવે લોકહા યોક મોઠી ગીરદી તાં યેની, ચ્યે ઈસુવાલુજ નાંય, બાકી લાજરસાલ એઅરા હાટીબી યેનલે આતેં, જ્યાલ ચ્યે મોઅલા માઅને જીવતો કોઅયેલ. 
બાકી મુખ્ય યાજકાહાય લાજરસાલ બી માઆઇ ટાકના કાવત્રા કોઅયા. 
કાહાકા ચ્યા લીદે યહૂદીયાહા માઅને બો બોદે માઅહે યહૂદી આગેવાનહાન છોડીન જાતા રોયા, એને ઈસુવોય બોરહો કોઅયો. 
બીજે દિહે બો બોદા લોક જ્યા સણામાય યેનલા આતા, ઈ વોનાયને કા, ઈસુ યેરૂસાલેમ શેહેરામાય યી રિયહો. 
તોવે ચ્યાહાય ખુજરિયે ફીફર્યેં આથામાય લેઈને ચ્યાલ મિળાહાટી નિંગી યેને, એને મોઠેરે બોંબલા લાગ્યેં, “હોસાન્ના, ધન્ય ઈસરાયેલા રાજા, જો પ્રભુ નાંવા કોય યેહે.” 
જેહેકોય ઈસુ યેરૂસાલેમ શેહેરામાય યેનો ચ્ચાલ યોક ફુરક્યા ગોદડા વાછડાં મિળ્યાં, તોવે તો ચ્ચાવોય બોહી ગીયો, જેહેકેન પવિત્રશાસ્ત્રમાય લોખલાં હેય. 
“ઓ યેરૂસાલેમ શેહેરા લોકહાય, બીયહા મા, એઆ, તુમહે રાજા તુમહેપાય ફુરક્યા ગોદડા વાછડા ઉપે બોહીન યેહે. 
ઈસુ શિષ્ય, ઈ વાત પેલ્લા નાંય હોમજ્યા, બાકી પાછે જોવે ઈસુવાલ મહિમા મિળી, તોવે ચ્યાહાન યાદ યેના કા જીં કાય ઈસુઆરે જાયા તી ઠીક એહેકેનુજ આતા જેહેકેન પવિત્રશાસ્ત્રમાય લોખલાં. 
તોવે ગીરદ્યેમાઅને લોક જ્યા ચ્યે સમયે ચ્યાઆરે આતેં, ચ્યે બીજહાન આખા લાગ્યેં કા ચ્યાય લાજરસાલ માહણામાઅને હાત કોઇન, મોઅલાહામાઅને જીવતો ઉઠાડયેલ. 
ચ્યાહાટી માઅહે ચ્યાલ મિળાહાટી યેનલે આતેં, કાહાકા ચ્યાહાન ખોબાર પોડયેલ, ચ્યે ઓહડો ચમત્કાર દેખાડલો આતો. 
તોવે પોરૂષીયા યોકબીજાહાન આખા લાગ્યા, વિચાર કોઆ, આપા કાય નાંય કોય હોકજે, બોદી દુનિયા ઈસુવા પાહલા ઓઅય રીઅલા હેય.” 
કોલહાક યુનાની લોક તાં આતા, જ્યા સણા સમયે યેરૂસાલેમ શેહેરામાય ભક્તિ કોઅરા યેનલા આતા. 
ચ્યાહાય ગાલીલ ભાગા બેતસાદા ગાવામાઅને ફિલિપાપાય જાયન ચ્યાહાય ચ્ચાલ વિનાંતી કોઅયી, “સાયબ, આમહાન ઈસુવાલ મિળના હેય.” 
ફિલિપે યેયન આંદ્રિયાસાલ આખ્યાં એને તોવે આંદ્રિયાસ એને ફિલિપે ઈસુવાપાય જાયને આખ્યાં. 
તોવે ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, તો સમય યેય ગીઅલો હેય, કા માન માઅહા પોહા મહિમા ઓએ. 
આંય તુમહાન હાચ્ચાં-હાચ્ચાં આખતાહાવ, જાવ લોગુ ગોવાં દાણો જમીનીમાય પોડીન મોઓઈ નાંય જાય, તાંવ લોગુ તો યોખલો રોહે, બાકી મોઓઈ જાહે તોવે બોજ દાણા પાકતાહા, મા આરેબી એહેકેજ બોની. 
જો પોતાના જીવાલ બોચાવાં માગહે, તો ગુમાવી દેહે, એને જો યા દુનિયામાય પોતાના જીવાલ ગુમાવી દાં માગહે, તો અનંતજીવનાહાટી ચ્ચાલ બોચાવી રાખી. 
જીં માઅહું મા સેવા કોઅહે તો મા શિષ્ય બોને, તોવે જાં આંય હેય, તાં મા સેવક બી ઓરી, જો કાદો મા સેવા કોએ, તો પોરમેહેર આબો ચ્ચા કદર કોઅરી. 
આમી મા મોન દુ:ખી ઓઅઇ ગીયા એને આંય કાય આખું? કા, “ઓ આબા, માન યે પીડા સોમયામાઅને બોચાવ?” એહેકેન નાંય, બાકી આંય યા દુનિયામાય ચ્યા હાટીજ યેનહો કા દુઃખ બોગવું. 
ઓ મા આબા, દેખાડ કા તું કોલહો મહિમામાય હેય તોવે હોરગામાઅને ઓહડો આવાજ ઓઅયો, “માયે દેખાડી દેના કા આંય કોલહો મહિમામાય હેતાંવ, એને આંય યાલ પાછો દેખાડીહી.” 
તોવે જ્યા લોક ઉબા રોયન વોનાય રીઅલા આતા, ચ્યાહાય આખ્યાં ઈ તો વાદળામાય ગાજ્યા, બીજહાંય આખ્યાં, “કાદો હોરગા દૂત ચ્યાઆરે બોલ્યો.” 
ઈસુવે જાવાબ દેયન આખ્યાં, “ઓ આવાજ મા હાટી નાંય, બાકી તુમહે ફાયદાહાટી હેય. 
આમી યા દુનિયા લોકહા ન્યાય કોઅરાહાટી પોરમેહેરા સમય હેય, એને ઈસુકોય યા દુનિયા શાસક સૈતાના શક્તિ નાશ કોઇ દી. 
એને જોવે આંય દોરતીવોઅને ઉચે ચોડાવલો જાહીં, તોવે બોદહાન માયેપાંય લેય લિહીં.” 
એહેકેન આખીન ચ્યે ઈ વાત પ્રગટ કોઇ દેની, કા તો કેહેકે મોઅનારો આતો. 
તોવે લોકહાય ચ્યાલ આખ્યાં, “નિયમશાસ્ત્ર માય આમા એહેકેન વોનાયાહા, કા ખ્રિસ્ત કાયામુંજ જીવતો રોય, તોવે તું કેહેકેન આખતોહો કા માઅહા પોહાલ ઉચે ચોડાવના જરુરી હેય? ઓ માઅહા પોહો કું હેય?” 
તોવે ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “થોડીવાઆ તુમહે વોચમાય ઉજવાડો હેય, જાવ લોગુ ઉજવાડો તુમહેઆરે હેય તાંવ લોગુ ચાલ્યાજ કોઆ, એહેકેન નાંય બોને કા આંદારાં ઓઈ જાય, જીં માઅહું આંદારામાય ચાલહે, ચ્યાલ ખોબાર નાંય કા તો કેછ જાય રિયહો. 
જાવ લોગુ ઉજવાડો તુમહેઆરે હેય, તાંવ લોગુ ઉજવાડાવોય બોરહો કોઆ કા તુમા ઉજવાડા પોહેં બોના” યો વાતો આખીન ઈસુ તાઅને જાતો રિયો એને ચ્યાહા પાયને ગુપ્તમાય રિયો. 
એને ઈસુવે ચ્યાહા દેખતા બોજ ચમત્કાર કોઅયા, તેરુંબી ચ્યાહાય ચ્યાવોય બોરહો નાંય કોઅયો. 
ઈ યાહાટી જાયા કા યશાયા ભવિષ્યવક્તાય જીં વચન આખ્યેલ તી હાચ્ચાં ઓઈ જાય, “ઓ પ્રભુ, આમહે સંદેશ વોય કુંયે બોરહો કોઅયો, એને પોરમેહેરા સામર્થ્ય કુંયે હોમજી પાડ્યા?” 
ચ્યાહાટી ચ્યા બોરહો નાંય કોઇ હોક્યા, કાહાકા યશાયા ભવિષ્યવક્તાય પાછા આખ્યેલ, 
“ચ્યાય ચ્યાહા ડોળા આંદળા કોઇ દેના કા ચ્યા એઇ નાંય હોકે, એને ચ્યાહા દિમાક બંદ કોઇ દેના કા ચ્યા હોમજી નાંય હોકે, ને તો ચ્યા મા એછે ફિરી યેતે એને આંય ચ્યાહાન હારાં કોઇ દેતો.” 
યશાયાય યો વાતો યાહાટી આખ્યેલ, કાહાકા ચ્યાય સોમાયા પેલ્લા ઈસુ મહિમા દેખ્યેલ એને ચ્ચાય ચ્ચા બારામાય વાતો કોઅયો. 
તેરુંબી આગેવાનહા માઅને બો બોદહાય ચ્યાવોય બોરહો કોઅયો, બાકી પોરૂષીયાહા લીદે ખુલ્લી રીતે નાંય બોરહો કોઅતા આતા, યા દાકે કા ચ્યાહાન સોબાયે ઠિકાણા માઅને બાઆ નાંય કાડી દેય. 
કાહાકા માઅહા વાહવા ચ્યાહાન પોરમેહેરા વાહવા કોઅતા વોદારી પ્રિય ગોમહે. 
ઈસુવે ગીરદીલ મોઠેરે બોંબલીન આખ્યાં, “જીં માઅહું માયેવોય બોરહો કોઅહે, તી માયેવોય નાંય, બાકી માન દોવાડનારાવોય બોરહો કોઅહે. 
એને જીં માઅહું માન એઅહે, તો જ્યેં માન દોવાડયોહો ચ્યાલ એઅહે. 
આંય યા દુનિયામાય ઉજવાડો બોનીન યેનહો, કા જો કાદો માયેવોય બોરહો કોએ, તો આંદારામાય નાંય રોય. 
એને જીં માઅહું મા વાત વોનાય તેરુંબી નાંય પાળે, તો આંય ચ્યાલ ડોંડ નાંય દાવ, કાહાકા આંય દુનિયા લોકહાન ડોંડ દાં નાંય, બાકી દુનિયા લોકહાન બોચાવાં હાટી યેનહો. 
જીં માઅહું મા નાકાર કોઅહે એને મા વાત સ્વીકાર નાંય કોએ, ચ્યાલ ડોંડ દેનારો તો યોક હેય, મતલબ જીં વાત માયે આખલી હેય, તી ન્યાયા દિહે ચ્યાલ ડોંડ દેઅરી. 
કાહાકા માયે મા પોતા ઓદિકારા કોઇન વાત નાંય કોઅયી, બાકી પોરમેહેર આબહે જ્યેં માન દોવાડયોહો ચ્યાય માન આગના દેનહી, કા આંય કાય આખું એને કેહેકેન આખું? 
એને આંય જાંઅતાહાંવ, કા ચ્યા આગના પાળના અનંતજીવના એછે લેય જાહે, યાહાટી આંય જીં આખહુ જેહેકેન પોરમેહેર આબહે માન આખ્યાહા, તેહેકેન આંય આખતાહાવ.” 
