﻿યોહાન.
6.
યો વાતો જાયો પાછે ઈસુ ગાલીલ દોરિયા એટલે તીબીરીયાસ દોરિયા ચ્યેમેરે ગીયો. 
યોક મોઠી ગીરદી ચ્યા પાહલા ચાલી, કાહાકા જ્યા નોવાયે ચમત્કાર તો બિમાર્યાહાવોય કોઅતો આતો, ચ્યે ચ્યાહાન એઅતે આતેં. 
તોવે ઈસુ ડોગાવોય ચોડીન ચ્યા શિષ્યહાઆરે તાં બોઠો. 
એને યહૂદીયાહા પાસ્કા સણા વોછા દિહી બાકી આતા. 
તોવે ઈસુવે નોજાર કોઅયી કા ચ્યાપાય બોજ માઅહા ટોળો યેતો દેખ્યો, એને ચ્યે ફિલિપાલ પુછ્યાં, “યે બોદે ખાય હોકે ચ્યાહાટી આપા કેછને બાખે વેચાત્યો લેય યાહુ?” 
ઈસુય ચ્યા પરીક્ષા કોઅરાહાટી એહેકોય આખ્યાં, કાહાકા તો પોતે જાંઅતો આતો કા તો કાય કોઅરી. 
ફિલિપે જાવાબ દેનો, “ચ્યાહામાઅને બોદહાલ વોછા-વોછા દેય તેરુંબી બોસો દીનારા (૨૦૦ દીનાર એટલે બેન હોવ દિહાહા કાંબારાં) બાખે ચ્યાહાન નાંય ફુગી.” 
ચ્યા શિષ્યહા માઅને સિમોન પિત્તરા બાહા આંદ્રિયાસાય ઈસુલ આખ્યાં. 
“ઈહીં યોક પોહો હેય, ચ્યાપાય પાચ જુવાયે બાખે એને બેન માછલે હેય બાકી ઓલા લોકહાન ઈ કેહેકે ફુગી?” 
તોવે ઈસુવે આખ્યાં, “માઅહાન બોહતા કોઆ” ચ્યા જાગામાય બોજ ગાહીયા આતા, તોવે માઅહે ગાહીયાવોય બોહી ગીયે, ચ્યાહામાય માટડા આસરે પાચ ઓજાર આતા. 
તોવે ઈસુવે ચ્યો પાચ બાખ્યો લેદ્યો, એને આભાર માનીન ગાહીયાવોય બોઠલા લોકહાન વાટી દેન્યો, તેહેકોઈન માછલે જોલા માગેત તોલા ચ્યાહાન વાટી દેના. 
જોવે ચ્યે ખાયન દારાઈ ગીયે, પાછે ઈસુવે ચ્યા શિષ્યહાન આખ્યાં, “ઉગારલા કુટકા યોખઠા કોઆ, કા કાય નોકામ્યા નાંય ઓઈ જાય.” 
યાહાટી ચ્યાહાય યોખઠા કોઅયા, તોવે પાચ બાખહી માઅને ઉગારલા કુટકાહા બાર ટોપલ્યો બોઆયો. 
લોકહાય ઓ ચમત્કાર એઇન આખ્યાં, “દુનિયામાય જો ભવિષ્યવક્તા યેનારો હેય તો નોક્કી ઓજ હેય.” 
ઈસુ જાંઆઈ ગીયો કા ચ્યાલ રાજા બોનાવાહાટી ચ્યે માઅહે દોઅરાં કોએત, તોવે તો પાછો ડોગાવોય યોખલોજ જાતો રિયો. 
જોવે રુવાળા પોડી ગીયા, તોવે ચ્યા શિષ્ય દોરિયા મેરે ગીયા. 
એને ઉડીમાય ચોડીન દોરિયા ચ્યેમેરે કાપરનાહુમ ગાવા એછે જાં લાગ્યા. ચ્યે સમયે આંદારાં પોડી ગીયા, એને ઈસુ આજુ લોગુ ચ્યાહાપાય નાંય યેનલો આતો. 
એને તોફાના લીદે દોરિયામાય લાફા ઉસળા લાગ્યા. 
તોવે જોવે ચ્યા તીન ચાર મીલ (૫ કિલોમીટર લગભગ) ગીયા ઓરી, તોવે ચ્યાહાય ઈસુવાલ દોરીયાવોય ચાલતો એને ઉડી એછે યેતો દેખ્યો, એને ચ્યા બિઇ ગીયા. 
બાકી ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “આંય ઈસુ હેતાઉ, બીયહા મા.” 
ચ્યા ચ્યાલ ઉડીમાય લાં કોએત ઓલહામાય ઉડી તારાત મેરે યેય ગિઇ, જાં ચ્યા જાતા આતા. 
બીજે દિહે જ્યેં માઅહે દોરિયા ચ્યેમેરે ઉબલે આતેં ચ્યાહાય ઈ એઅયા, ઈહીં યોક ઉડી સિવાય બીજી ઉડી નાંય આતી, એને ઈસુ ચ્યા શિષ્યહાઆરે ઉડીમાય નાંય ચોડયેલ, બાકી સિવાય ચ્યા શિષ્યજ ગીઅલા આતા. 
તોવે આજુ વાહને ઉડયે તીબીરીયાસા ચ્યા જાગા પાહી યેને, જાં ચ્યાહાય પ્રભુ આભાર માન્યા પાછે બાખે ખાદેલ. 
જોવે ગીરદ્યે એઅયા, કા ઈહીં ઈસુ બી નાંય હેય, એને ચ્યા શિષ્યબી નાંય હેય, તોવે ચ્યે માઅહેબી વાહની-વાહની ઉડ્યેહેમાય બોહીન, ઈસુવાલ હોદા કાપરનાહુમ ગાવામાય પોઅચ્યે. 
એને દોરિયા ચ્યેમેરે તો મિળ્યો તોવે ચ્યાહાય ચ્યાલ પુછ્યાં, “ઓ ગુરુ, તું ઈહીં કોવે યેનો?” 
ઈસુવે ચ્યાહાન જવાબ દેનો કા, “આંય તુમહાન હાચ્ચાં-હાચ્ચાં આખતાહાવ, તુમહાય ચમત્કાર એએયો ચ્યાહાટી નાંય, બાકી બાખે ખાયન દારાઈ ગીયે ચ્યાહાટી તુમા માન હોદતેહેં. 
જીં ખાઅના બોગડી જાહે ચ્યાહાટી મેહનાત મા કોઅહા, બાકી જીં ખાઅના અનંતજીવના લોગુ ટોકનારા હેય ચ્યાહાટી મેહનાત કોઆ. તી તુમહાન માઅહા પોહો દી, કાહાકા પોરમેહેર આબહે ચ્યાલ એહેકેન કોઅના ઓદિકાર દેનલો હેય.” 
ચ્યાહાય ઈસુલ પુછ્યાં, “પોરમેહેરા કામ કોઅરાહાટી આમહાય કાય કોઅરા જોજે?” 
ઈસુવે ચ્યાહાન જાવાબ દેનો, પોરમેહેરા મોરજી ઈ હેય, કા “પોરમેહેરાય જ્યાલ દોવાડયોહો, ચ્યાવોય તુમહાય બોરહો કોઅરા જોજે.” 
તોવે ચ્યાહાય ઈસુલ પુછ્યાં, “તું કાય ચિન્હ દેખાડતોહો કા તી એઇન તોવોય આમા બોરહો કોઅજે? તું કોઅહા કામ દેખાડતોહો? 
આપહે આગલ્યા ડાયહાય ઉજાડ જાગામાય બાખે (માન્ના) ખાદી, એહેકેન લોખલાં હેય કા મૂસાય ચ્યાહાન હોરગામાઅને બાખે દેની.” 
તોવે ઈસુવે આખ્યાં, “આંય તુમહાન હાચ્ચાં-હાચ્ચાં આખતાહાવ, મૂસાય તુમહાન હોરગામાઅને બાખે નાંય દેની, બાકી મા આબહો તુમહાન હાચ્ચી હોરગામાઅને બાખે દેહે. 
કાહાકા જીં બાખે હોરગામાઅને યેહે એને દુનિયા લોકહાન જીવન દેહે, તીજ પોરમેહેરા બાખે હેય.” 
તોવે ચ્યાહાય આખ્યાં, “ઓ પ્રભુ, ઈ બાખે આમહાન કાયામ દેજે.” 
ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “જીં બાખે જીવન દેહે તી આંય હેતાઉ, જો કાદો માયેપાંય યેહે તો કોદહીજ બુખો નાંય ઓઅઇ, એને જો કાદો માયેવોય બોરહો કોઅહે તો કોદહીજ પીહ્યો નાંય ઓઅઇ. 
બાકી માયે તુમહાન પેલ્લા આખલા આતા, તુમહાય માન એઅયા પાછે બી બોરહો નાંય કોએત. 
આબહે માન જ્યા લોક દેનહા, ચ્યા બોદા માયેપાંય યી, એને જીં માઅહું માયેપાંય યી ચ્યાલ આંય નાંય કાડહીં. 
કાહાકા આંય મા મોરજી પુરી કોઅરાહાટી નાંય, બાકી જ્યેં માન દોવાડયોહો ચ્યા મોરજી પુરી કોઅરાહાટી હોરગામાઅને યેનહો. 
એને માન દોવાડનારા મોરજી ઈ હેય કા, ચ્યે માન બોદા કાય દેનહા, ચ્યામાઅને કાયબી ટાકાય નાંય, બાકી છેલ્લે દિહી આંય જીવતો કોઉ. 
કા ઈજ મા આબહા મોરજી હેય, કા જીં માઅહું પોહાલ એએ એને ચ્યાવોય બોરહો કોએ તો અનંતજીવન મિળવે, એને ચ્યાલ આંય છેલ્લે દિહે જીવતો ઉઠાડીહી.” 
ઈસુવે એહેકેન આખ્યેલ કા, “આંય હોરગામાઅને ઉતી યેનલી બાખે હેતાઉ, ચ્યાહાટી યહૂદીયા ટુટારતા લાગ્યા.” 
એને ચ્યાહાય આખ્યાં, “ઓ યોસેફા પોહો ઈસુ હેય કા નાંય, ચ્યા આયહે-આબહાલ આપા વોળાખજેહે? તોવે તો એહેકેન કાહા આખહે કા આંય હોરગામાઅને યેનહો?” 
ઈસુવે જવાબ દેનો, “તુમા તુમહામાય કુરકુર મા કોઅહા. 
કાદો માયેપાંય નાંય યેય હોકે, જાવ લોગુ આબહો, જ્યાંય માન દોવાડયો, ચ્યાલ મા એછે ખેચી નાંય લેય, એને આંય છેલ્લે દિહે પાછો જીવતો કોઅહી. 
ભવિષ્યવક્તાહા લેખ માય એહેકેન લોખલાં હેય કા, ચ્યે બોદે પોરમેહેરાપાઅને હિકાડલે રોય. જીં કાદાં પોરમેહેર આબહા પાઅને વોનાલા એને હિકલાં હેય, તીંજ માયેપાંય યેહે. 
કાદાય પોરમેહેર આબહાલ નાંય દેખહયો, બાકી જો પોરમેહેરાપાઅને યેનહો, ચ્યાય પોરમેહેર આબહાલ દેખ્યહો. 
આંય તુમહાન હાચ્ચાં-હાચ્ચાં આખતાહાવ કા જો કાદો બોરહો કોઅહે, ચ્યાલ અનંતજીવન મિળલા હેય. 
જીં બાખે જીવન દેહે તી આંય હેતાઉ. 
તુમહે આગલ્યા ડાયહાય ઉજાડ જાગામાય માન્ના ખાદાં એને મોઓઈ ગીયા. 
બાકી હોરગામાઅને યેનલી બાખે ઓહડી હેય કા તી જોવે કાદો ખાય તે તો નાંય મોએ. 
જીવના બાખે જીં હોરગામાઅને ઉતી યેનલી હેય તી આંય હેય. યે બાખ્યેમાઅને જોવે કાદો ખાય, તો સદાકાળ જીવી, એને જીં બાખે આંય દિહી તી દુનિયા લોકહા જીવનાહાટી મા શરીર હેય.” 
તોવે યહૂદી આગેવાન, ચ્યાહા ચ્યાહામાય બોજ બોલાબોલી કોઅતા લાગ્યા, એને ચ્યાહાય આખ્યાં, “ઈ માઅહું કેહેકેન આમહાન ચ્યા શરીર ખાં દી હોકહે?” 
તોવે ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “આંય તુમહાન હાચ્ચાં-હાચ્ચાં આખતાહાવ કા, જોવે તુમા માઅહા પોહા શરીર નાંય ખાહા એને ચ્યા લોય નાંય પીયહા તોવે તુમહેમાય જીવન નાંય રોય. 
બાકી જીં માઅહું મા શરીર ખાહે, એને મા લોય પીઅરી, ચ્યાલ અનંતજીવન મિળી ગીયહા એને ચ્યાલ આંય છેલ્લે દિહે પાછો જીવતો કોઅહી. 
કાહાકા મા શરીર હાચ્ચાં ખાઅના હેય એને મા લોય હાચ્ચાં પિઅના હેય. 
જીં માઅહું મા શરીર ખાહાય એને મા લોય પીઅરી તો માંયેમાય રોહોય એને આંય ચ્યામાય રોહુ. 
જેહેકેન જીવતા આબહે માન દોવાડયોહો એને આંય આબહા લેદે જીવતો હેતાંવ, તેહેકેન તોબી જો મા શરીર ખાહે તો મા લેદે જીવતો રોય. 
ઈ બાખે તીજ હેય, જીં હોરગામાઅને યેનલી હેય, જેહેકેન તુમહે આગલ્યા ડાયહાય ખાદી એને ચ્યા મોઅઇ ગીયા, તોહડી બાખે નાંય, ઈ બાખે જીં માઅહું ખાય, તો સાદા જીવતો રોય.” 
ઈસુ કાપરનાહુમ ગાવામાય ચ્યાહાન યોક સોબાયે ઠિકાણે હિકાડે તોવે ચ્યાહાન એહેકેન આખ્યાં. 
તોવે ચ્યા શિષ્યહા માઅને બો બોદહાય ઈ વોનાયને આખ્યાં, “ઈ વાત કોઠાણ હેય, ઈ કું માની હોકહે?” 
ઈસુય મોનામાય ઈ જાંઅયા કા ચ્યા શિષ્ય એહેકેન ટુટરીયા કોઅતાહા એને ચ્યે ચ્યાહાન આખ્યાં, “કાય ઈ તુમહાન માયેવોય બોરહો કોઅરા રોકહે? 
એને જોવે તુમા માઅહા પોહાલ જાં તો પેલ્લો આતો તાં ઉચે ચ્યાલ પાછો જાતો એઅહા, તોવે કાય ઓઅરી? 
આત્મા જીવન દેહે, શરીરાકોય કાય ફાયદો નાંય. જ્યો વાતો માયે તુમહાન આખ્યો તી આત્મા હેય, એને જીવન બી હેય. 
બાકી તુમહેમાઅને કોલાહાક એહેકેન હેય જ્યા ચ્યાવોય બોરહો નાંય કોએત,” કાહાકા ઈસુ ઈ જાંઅતો આતો કા જ્યેં બોરહો નાંય કોએત, ચ્યે કું હેય, એને કું માન દોઅવાડી દી. 
એને ચ્યે આખ્યાં, “યાહાટી માયે તુમહાન આખ્યેલ કા જાવ લોગુ કાદા માઅહાલ પોરમેહેરાપાઅને ઈ વરદાન નાંય દી હોકે, તાંવ લોગુ તી માયેપાંય નાંય યી હોકે.” 
ચ્યા પાછે ઈસુ શિષ્યહા માઅને બોજ શિષ્ય પાછાડી ઓટી ગીયા, એને ચ્યાલ છોડીન જાતા રિયા. 
તોવે ઈસુવે બાર શિષ્યહાન આખ્યાં, “તુમાબી છોડીન જાતા રા કોઅતા કા?” 
સિમોન પિત્તરે ચ્યાલ જાવાબ દેનો, “ઓ પ્રભુ, આમા કા પાય જાજે? અનંતજીવના વાતો તોપાય હેય. 
એને આમા બોરહો કોઅજેહે એને જાંઆઈ ગીયા કા પોરમેહેરા પવિત્ર માઅહું તુંજ હેય.” 
ઈસુવે ચ્યાહાન જાવાબ દેનો, “માયે તુમહાન બાર જાંણહાન નિવડી લેદા નાંય કા? તેરુંબી તુમહામાઅને યોક માઅહું સૈતાના તાબામાંય હેય.” 
ઈ ચ્યાય તો સિમોના પોહો યહૂદા ઇસ્કારીયોતા બારામાય આખ્યાં, કાહાકા તો બાર શિષ્યહા માઅને યોક આતો, તો ઈસુલ દોઅઇ દેનારો આતો. 
