﻿યોહાન.
2.
ચ્યા પાછે તીજે દિહી ગાલીલ ભાગા કાના ગાવામાય યોક વોરાડ આતા, ઈસુવા આયહો બી તાં આતી. 
ઈસુ એને ચ્યા શિષ્યબી વોરાડામાય નિમંત્રિત કોઅલા આતા. 
જોવે દારાખા રોહો પારવાઈ ગીયો તોવે ઈસુવા આયહે ચ્યાલ આખ્યાં, “ચ્યાહાપાય દારાખા રોહો ઘોટી ગીયહો.” 
ઈસુવે ચ્ચેલ આખ્યાં, “આયા, તું માન કાહા આખતીહી? ખ્રિસ્તા રુપામાય મા વોળાખ કોઆહાટી આજુ મા સમય નાંય યેનહો.” 
બાકી ઈસુવા આયહે ચાકારાહાન આખ્યાં, “તો જેહે આખે તેહે કોઆ.” 
તાં યહૂદીયાહા ધાર્મિક નિયમા પરમાણે આથ દોવના રુડી આતી, એહેકેન કોઅરાહાટી ચ્યાહાય દોગડા છ વેંડલે થોવલે આતેં, યોકા યોકામાય બેબુન, તીતુન મણ (યોક મણ = વિહી લીટર લગભગ) પાઆઈ બોઆય એહેકેન ચ્યે આતેં. 
ઈસુવે ચાકારાહાન આખ્યાં, “વેંડલાહામાય પાઆય બોઆ” ચ્યાહાય ઉપે લોગુ બોઓઈ દેના. 
પાછે ઈસુવે ચાકારાહાન આખ્યાં, “આમી કાડા એને ખાઅના કારબાર્યા પાય લેય જાયા” ચ્યા લેય ગીયા. 
એને ખાઅના કારબાર્યાય દારાખા રોહો બોની ગીઅલા પાઆય ચાખ્યાં, આજુ ઓ દારાખા રોહો કેછને હેય તીં તો નાંય જાંઅતો આતો, બાકી જ્યા ચાકારાહાય પાઆય કાડયેલ ચ્યા જાઅતા આતા, તોવે કારબાર્યે વોવડાલ હાદિન, ચ્યાલ આખ્યાં. 
“કાદાબી માઅહું હારો દારાખા રોહો પેલ્લા પીયાંહાટી દેહે, જોવે બોદા લોક દારાખા રોહો પીન મોરસાય જાતહા, તોવે બોદહાય પિદાં પાછે ઓળકો દારાખા રોહો પિયાં દેહે, બાકી તુયે હારો દારાખા રોહો આમી લોગુ રાખી થોવ્યહો.” 
ઈસુય ગાલીલ ભાગા કાના ગાવામાય ચ્યા ચમત્કારહા શુરવાત કોઇન ચ્યા મહિમા કોઅયી, એને ચ્યા શિષ્યહાય ચ્યાવોય બોરહો કોઅયો. 
ચ્યા પાછે ઈસુ એને ચ્યા આયહો, ચ્યા બાહા, એને ચ્યા શિષ્ય કાપરનાહુમ ગાવામાય ગીયે એને તાં વોછા દિહી રિયે. 
જોવે યહૂદીયાહા પાસ્કા સણા વોછા દિહી રિયા તોવે ઈસુ યેરૂસાલેમ શેહેરામાય ગીયો. 
દેવાળામાય ચ્યે ડોબેં, ગેટેં, એને કબુતર વેચનારાહાલ એને પોયહા બોદલી દેનારાહાન બોઠલા દેખ્યા. 
તોવે ચ્યે આસડેકોઈન યોક ચોપકો બોનાવ્યો, એને બોદા ડોબહાન એને ગેટહાન દેવાળામાઅને બાઆ કાડી દેના એને પોયહા બોદલી દેનારાહા પોયહા ચ્યે વેરી દેના, ચ્યાહા ટેબાલ કોથલાડી દેના. 
એને કબુતર વેચનારાહાલ ચ્યે આખ્યાં, “યાહાન બાઆ લેય જાયા, એને મા આબહા દેવાળાલ આટ બાઆના ગુઉ મા બોનાવાહા.” 
તોવે ચ્યા શિષ્યહાન યાદ યેના કા એહેકોય લોખલાં હેય કા? “તો ગોઆ ભક્તિ મા આંદાર આગડા રોકી હોલગેહે.” 
તોવે યહૂદીયાહા આગેવાનહાય ચ્યાલ આખ્યાં, “તું આમહાન કોઅહા ચિન્હ દેખાડી હોકતોહો, જ્યેકોય આમા ઈ જાઈ હોકજે કા તુલ એહેકેન કોઅના ઓદિકાર હેય?” 
ઈસુવે ચ્યાહાન જાવાબ દેનો, “ઈ મંદિર તોડી પાડા, એને આંય તીન દિહામાય પાછો બોનાવી દિહી.” 
યહૂદીયાહા આગેવાનહાય ચ્યાલ આખ્યાં, “ઈ દેવાળા બાંદતા છેંતાળી વોરહે લાગ્યેં, એને કાય તું ચ્યાલ તીન દિહાહામાય બોનાવી દેહે?” 
બાકી ઈસુ ચ્યા શરીરાલ દેવાળા રુપામાય વાત કોઇ રિઅલો આતો. 
યાહાટી ઈસુવા મોઅલા માઅને પાછો જીવી ઉઠના પાછે શિષ્યહાન ચ્યા ઈ વાત યાદ યેની. એને ચ્યાહાય પવિત્રશાસ્ત્ર એને ઈસુ આખલા વચનાવોય બોરહો કોઅયો. 
જોવે ઈસુ યેરૂસાલેમ શેહેરામાય પાસ્કા સણામાય આતો, તોવે બોજ લોકહાય ચ્યા ચમત્કારાહાલ એઇન ચ્યાવોય બોરહો કોઅયો. 
બાકી ઈસુય બોરહો નાંય કોઅયો કા ચ્યાહાય ઈસુવોય બોરહો કોઅલો હેય, કાહાકા તો બોદા માઅહા મોના વિચાર જાંઅતો આતો. 
ચ્યાલ કાદા માઅહા ગોરાજ નાંય આતી કા, માઅહા બારામાય ચ્યાલ આખે, કાહાકા તો જાંઅતો આતો કા માઅહા મોનામાય કાય હેય? 
