﻿યોહાના લોખલી હારી ખોબાર.
1.
ઈ દુનિયા બોના પેલ્લા તો આતો, જ્યાલ વચન આખતેહે, એને તો પોરમેહેરાઆરે આતો એને તો પોરમેહેર આતો. 
તો દુનિયા બોના પેલ્લેથીજ પોરમેહેરાઆરે આતો. 
બોદા દુનિયા ચ્યા કોઇન બોનાવ્યાં, એને બોદા દુનિયામાય ચ્યાવોગાર કાયજ બોની નાંય હોક્યા. 
તો બોદા જીવના ઝરો હેય, એને તોજ બોદા માઅહાન ઉજવાડો દેહે. 
તો ઉજવાડો આંદારામાય ચોમકેહે એને આંદારાં ચ્યાલ ઉલવી નાંય હોક્યા. 
પોરમેહેરાય યોહાન નાંવા યોક માઅહાલ દોવાડયો. 
યોહાન સાક્ષી દાંહાટી યેનો, કા તો ઉજવાડા બારામાય સાક્ષી દેય, કા બોદે ચ્યા સાક્ષી લીદે ઉજવાડાવોય બોરહો કોએ. 
યોહાન પોતે ઉજવાડો નાંય આતો, બાકી ઉજવાડા બારામાય સાક્ષી દાંહાટી યેનલો આતો. 
તો હાચ્ચો ઉજવાડો હેય, તો બોદા માઅહાન ઉજવાડો દેહે, તો દુનિયામાય યેનારો આતો. 
તો દુનિયામાય આતો, એને દુનિયા ચ્યા કોઇન બોનાવલા આતા, બાકી દુનિયા લોકહાય ચ્યાલ નાંય વોળખ્યો. 
તો પોતાના લોકહામાય યેનો, બાકી પોતાના લોકહાય ચ્યા સ્વીકાર નાંય કોઅયો. 
બાકી જોલા લોકહાય ચ્યા સ્વીકાર કોઅયો, એટલે ચ્યાવોય બોરહો કોઅયો ચ્યાહાન ચ્યે પોરમેહેરા પોહેં બોના ઓદિકાર દેનો. 
ચ્યાહા જન્મો આયહે આબહા ઇચ્છાકોય નાંય, કા યોકા માઅહા પોહા પૈદા કોઅના મોરજયેકોય નાંય, કા માઅહા ઇચ્છાકોય નાંય જાયો, બાકી પોરમેહેરા પાયને જન્મો જાયો. 
એને વચન યોક માઅહું બોન્યો, એને મોયા એને હાચ્ચાયેકોય પરિપૂર્ણ ઓઇન આપહેમાય વોહતી કોઅયી, એને આમહાય ચ્યા મહિમા એઅઇ, જીં પોરમેહેર આબા પાઅને યેનલા યોકને-યોક પોહા મહિમા. 
યોહાને ચ્યા બારામાય સાક્ષી દેની, એને બોંબલીન આખ્યાં, “ઓ તોજ હેય, જ્યા બારામાય માયે આખલા આતા કા, મા પાછે જો યેનારો હેય, તો મા કોઅતો મહાન હેય, કાહાકા તો મા કોઅતો પેલ્લા આતો.” 
કાહાકા ચ્યા સદા મોયા પરિપૂર્ણતા કોય આપા બોદહાન બોરકાત વોય બોરકાત મીળહી. 
કાહાકા નિયમશાસ્ત્ર મૂસાકોય દેનલા આતા બાકી પોરમેહેરાય ઈસુ ખ્રિસ્તાકોય સદા મોયા એને હાચ્ચાઇ દેખાડી. 
પોરમેહેરાલ કાદે દેખ્યહો નાંય, બાકી પોરમેહેરા યોકનેયોક પોહો ચ્યા પોરમેહેરા પાહાય રોહે, ચ્યેય ચ્યાલ પ્રગટ કોઅયા. 
જોવે યહૂદી આગેવાનહાય યેરૂસાલેમ શેહેરામાઅને યાજક એને લેવીયાહાન યોહાનાલ ઈ પુછા દોવાડયા કા, “તું કું હેતો?” તોવે યોહાના સાક્ષી ઈ. 
યોહાને સાફ કબુલ કોઅયા, “આંય ખ્રિસ્ત નાંય હેતાઉ.” 
તોવે ચ્યાહાય યોહાનાલ પુછ્યાં, “તે પાછે તું કું હેતો? કાય તું એલીયા ભવિષ્યવક્તા હેય?” યોહાને જવાબ દેનો કા “આંય નાંય હેય” “તે કાય તું તો ભવિષ્યવકતો હેય, જો યેનારો હેય?” યોહાને જવાબ દેનો, “આંય નાંય હેય.” 
તોવે ચ્યાહાય યોહાનાલ પુછ્યાં, “પાછે તું કું હેતો? કા આમા આમહાન દોવાડનારાહાન જવાબ દેજે, તું પોતાના બારામાય કાય આખતોહો?” 
યોહાને આખ્યાં, “જેહેકોય યશાયા ભવિષ્યવક્તાયેબી લોખ્યહાં, ‘ઉજાડ જાગામાય યોહાન બોંબલીન આખહે કા પ્રભુ યેયના વાટ હિદી કોઆ.’” 
કોલહાક લોક પોરૂષી લોકહાપાઅને દોવાડલા આતા. 
તોવે ચ્યાહાય યોહાનાલ પુછ્યાં, “જોવે તું ખ્રિસ્ત નાંય હેતો, તું એલીયા નાંય હેતો એને તો ભવિષ્યવક્તા બી નાંય હેય, તે તું લોકહાન બાપતિસ્મા કાહા દેતહો?” 
યોહાને ચ્યાહાન જાવાબ દેનો, “આંય તે પાઆયાકોય તુમહાન પાપ કોઅના બંદ કોઅરાહાટી બાપતિસ્મા દેતહાવ, બાકી તુમા જ્યાલ વોળખેત નાંય ઓહડો યોક માઅહું તુમહે વોચમાય ઉબલો હેય. 
ઓ તોજ હેય, જો મા પાછે યેનારો હેય, આંય તે ચ્યા ચાકાર બોનીન ચ્યા ખાઅડા હુતળી છોડાબી લાયકે નાંય હેય.” 
યો બોદ્યો વાતો યારદેન નોયે ચ્યેમેરે બેથાનીયા ગાવામાય બોન્યો, તાં યોહાન લોકહાન બાપતિસ્મા દેતો આતો. 
બીજે દિહી યોહાને ઈસુવાલ ચ્યાપાય યેતા એઇન આખ્યાં, “એઆ, ઓ પોરમેહેરા ગેટો હેય, જો દુનિયા લોકહા પાપ દુઉ કોઅહે. 
ઓ તોજ હેય, જ્યા બારામાય માયે આખ્યેલ કા, મા પાછે યોક યેનારો હેય, જો મા કોઅતો મહાન હેય, કાહાકા તો મા કોઅતો પેલ્લો આતો. 
એને આંય તે ચ્યાલ નાંય વોળાખતો આતો કા તો ખ્રિસ્ત હેય, બાકી ઈસરાયેલ લોકહાન ઈ આખાહાટી કા તો કું હેય, આંય પાઅયા કોઇન બાપતિસ્મા દેતો યેનો.” 
યોહાને ઈ સાક્ષી દેયન આખ્યાં, “માયે પવિત્ર આત્માલ કબુતરા રોકા આકાશામાઅને ચ્યાવોય ઉતતા એઅયા, એને ચ્યાવોય ઠોરી ગીયા. 
આંય ચ્યાલ નાંય વોળાખતો આતો કા તો ખ્રિસ્ત હેય, બાકી જ્યાંય માન પાઅયા કોઇન બાપતિસ્મા દાંહાટી દોવાડયો, ચ્યે માન આખ્યેલ કા, ‘તું પવિત્ર આત્માલ જ્યાવોય ઉતતો એને થોબતો એઅહે, તોજ પવિત્ર આત્માકોય બાપતિસ્મા દેનારો હેય.’ 
માયે ઈ પોતે એઅયા એને આંય સાક્ષી દેતહાવ કા, ઓ પોરમેહેરા પોહો હેય.” 
બીજે દિહી યોહાન ચ્યા બેન શિષ્યહાઆરે ઉબો આતો. 
ઈસુ તાં જાય રિઅલો આતો, એને ઈસુ એછે એઇન યોહાને આખ્યાં, “એઆ, ઓ પોરમેહેરા ગેટો હેય.” 
તોવે યોહાનાલ એહેકેન આખતો વોનાઈન ચ્યા બેન શિષ્ય ઈસુવા પાહલા જાં લાગ્યા. 
તોવે ઈસુવે ફિરી એઇન ચ્યાહાન પાહલા યેતા દેખ્યા તોવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “તુમા કાલ હોદતાહા?” ચ્યાહાય ઈસુલ આખ્યાં, “ઓ ગુરુજી, તું કેછ રોતહો?” 
ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “ચાલા, તે એઇ લીયા.” તોવે ચ્યા ઈસુઆરે ગીયા એને તો કેછ રોહોય તીં ચ્યાહાય એઅયા એને તોદહી ઈસુઆરે રિયા, ચ્યે સમયે લગભગ વોખાતેહે ચાર વાગલે આતેં. 
યોહાના આખલ્યા વોનાઈન ઈસુ પાહલા જ્યા બેન જાંઆ ગીઅલા આતા, ચ્યાહામાઅને યોક જાંઆ સિમોન પિત્તરા બાહા આંદ્રિયાસ આતો. 
આંદ્રિયાસ પેલ્લા ચ્યા બાહા સિમોનાલ મિળ્યો એને ચ્યાલ આખ્યાં, “આમહાન ખ્રિસ્ત એટલે મસીહા, મિળી ગીયહો.” 
આંદ્રિયાસ સિમોનાલ ઈસુવાપાય લેય ગીયો, ઈસુવે ચ્યાએછે એઇન આખ્યાં, “તું યોહાના પોહો સિમોન હેય, આમી પાછે તો નાંવ કેફા મતલબ પિત્તર રોય.” 
બીજે દિહી ઈસુવે ગાલીલ ભાગા એછે જાઅના વિચાર કોઅયો, તોવે ફિલિપ ચ્યાલ મિળ્યો, તોવે ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં, “મા શિષ્ય બોન.” 
ફિલિપ તે આંદ્રિયાસ એને પિત્તરા ગાવા બેતસાદા ગાવા રોનારો આતો. 
ફિલિપાલ નતનએલ મિળ્યો તોવે ચ્યાલ આખ્યાં, “આમહાન તી માઅહું મિળ્યહા, જ્યા બારામાય મૂસા નિયમશાસ્ત્ર માય એને ભવિષ્યવક્તાહાય લોખલાં આતા, તો નાજરેત ગાવામાઅને યોસેફા પોહો ઈસુ હેય.” 
નતનએલે ફિલિપાલ પુછ્યાં, “કાય કાદી હારી વસ્તુ બી નાજરેત ગાવામાઅને નિંગી હોકતી હેય કા?” ફિલીપાય નતનએલાલ જવાબ દેનો, “તું યેઇન એઈલે.” 
ઈસુવે નતનએલાલ ચ્યાપાય યેતો એઇન ચ્યા બારામાય આખ્યાં, “એઆ, ઓ હાચ્ચો ઈસરાયેલી હેય, ચ્યામાય કાયજ જુઠા નાંય મીળે.” 
નતનએલાય ઈસુલ પુછ્યાં, “તું માન કેહેકે વોળાખતોહો?” ઈસુવે ચ્યાલ જવાબ દેનો, ચ્ચા પેલ્લા કા ફિલિપે તુલ હાદ્યો, “જોવે તું અંજીરા જાડા તોળે આતો, તોવે તુલ માયે દેખ્યેલ.” 
તોવે નતનએલાય ઈસુલ આખ્યાં, “ઓ ગુરુજી, તું પોરમેહેરા પોહો હેય, તું ઈસરાયેલ દેશા મહારાજા હેય.” 
ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં, “કાય તું બોરહો યાહાટી કોઅતોહો કા માયે તુલ ઈ આખ્યાં કા માયે તુલ અંજીરા જાડા તોળે દેખ્યો? તું યા કોઅતા મોઠે-મોઠે કામે એઅહે.” 
પાછે ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં, “આંય તુમહાન હાચ્ચાં-હાચ્ચાં આખતાહાવ કા, હોરગા ઉગડી જાતા એને પોરમેહેરા હોરગા દૂતહાન માઅહા પોહાવોય ઉતતા એને ઉચે જાતા એએહા.” 
