﻿લુક.
24.
બાકી રવિવારે બોજ કોવાળ્યાં આજુ આંદારાં આતા તોવે જીં ઈસુ શરીરાઆરે લાવાં સુગંદી વસ્તુ ચ્યેહેય તિયાર કોઅયેલ, તી લેયને કોબારે એછે ગીયો. 
તોવે દેખ્યાકા કોબારે મુયાહીને મોઠો દોગાડ હોરકાવલો આતો. 
એને માજે જાયન એઅયા તાં પ્રભુ ઈસુ મુરદાં નાંય દેખાયાં. 
જોવે ચ્યો યે વાતહે વિચારહામાય આત્યો તોવે, બેન માટડા ઉજળેં ચોમાકતે ફાડકે પોવીન ચ્યેહે પાહી યેઇન ઉબા રિયા. 
જોવે ચ્યો બિઇ ગીયો એને દોરત્યે એછે નિચે એઇન ડોંગ્યો પોડી રિયો તોવે ચ્યાહાય ચ્યેહેલ આખ્યાં, “તુમા જીવતાલ મોઅલા માય કાહા હોદત્યોહો? 
તો ઈહીં નાંય હેય, બાકી મોઅલા માઅને જીવી ઉઠયોહો, યાદ કોઆ કા ચ્યાય ગાલીલ ભાગામાય રોય તોવેજ તુમહાન આખલા આતા. 
જરુરી હેય, કા આંય, માઅહા પોહાલ પાપી લોકહા આથામાય દોઆડી દી, એને હુળીખાંબાવોય ચોડવી દી, એને તો મોઅલા માઅને તીજે દિહી પાછો જીવી ઉઠી.” 
તોવે ચ્યા વાતો ચ્યેહેલ યાદ યેન્યો. 
એને કોબારે પાઅને યેઇન ચ્યેહેય ચ્યા ઓગ્યારાહાલ, એને બિજા બોદહાલ, યો બોદ્યો વાતો વોનાડયો. 
જ્યાહાય પ્રેષિતાહાલ યો વાતો આખ્યો તોવે મરિયમ જીં મગદલ શેહેરા આતી એને યોઅન્ના એને યાકૂબા આયહો મરિયમ એને ચ્યાહાઆરે થોડ્યોકખાન બીજ્યો થેએયોબી આત્યો. 
બાકી ચ્યાહા વાતો કાહાની જેહેકેન લાગી, એને ચ્યાહાય ચ્યાહાવોય બોરહો નાંય કોઅયો. 
તોવે પિત્તર દાંહદીન કોબારે ઈહીં ગીયો, એને ડોંગો પોડીન ખાલી ડોગલેં પોડલેં દેખ્યે, એને જીં જાયલા આતા, ચ્યાલ એઇન નોવાય પામતો પોતાના ગોઅ નિંગી ગીયો. 
ચ્યેજ દિહી ચ્યાહામાઅને બેન શિષ્ય અમ્માઉસ નાંવા યોક ગાવામાય જાં લાગ્યા, જીં યેરૂસાલેમ શેહેરાથી હાંત મીલ (૧૧ કિલીમીટર)દુર આતા. 
ચ્યા યો બોદયે વાતહેબારામાય જ્યો ઓઅલ્યો આત્યો, યોકબીજાઆરે વાતો કોઅતા જાય રીઅલા આતા. 
એને જોવે યોકબીજાઆરે વાતો કોઅતા એને પુછપરછ કોઅતા જાય રીઅલા આતા, તોવે ઈસુ પોતે પાહી યેઇન ચ્યાહાઆરે જાં લાગ્યો. 
બાકી પોરમેહેરાય ચ્યાહાન ઈસુલ વોળખાં નાંય દેના. 
ઈસુવે ચ્યાહાન પુછ્યાં, “યો કાય વાતો હેય, જ્યો તુમા ચાલતા-ચાલતા યોક બિજા આરે કોઅતાહા?” ચ્યા ઉબા રોય ગીયા એને ચ્યાહા મુંયાવોય બોજ નિરાશ લાગી રીઅલા આતા. 
ઈ વોનાઈન, ચ્યાહામાઅને ક્વિયુપાસ નાંવા યોકા જાંઆય આખ્યાં, “કાય તું યેરૂસાલેમ શેહેરામાય યોકલોજ પારદેશી હેય, જો નાંય જાણેંકા પાછલા દિહીહયામાય કાય-કાય ઓઅયાહા?” 
ઈસુવે ચ્યાહાન પુછ્યાં, “કોઅયોહો વાતો?” ચ્યાહાય ચ્યાલ આખ્યાં, આમા “નાજરેત ગાવા ઈસુ બારામાય વાત કોઅઇ રીઅલા આતા, તો પોરમેહેરા એને બોદા લોકહા હોમ્મે ચમત્કારી કામ એને સામર્થી સંદેશ હિકાડનારો ભવિષ્યવક્તા આતો. 
એને મુખ્ય યાજક એને આમે આગેવાનાહાય ચ્યાલ દોઆડી દેનો એને ચ્યાવોય મોરણા આગના દેની; એને ચ્યાલ હુળીખાંબાવોય ચોડવ્યો. 
બાકી આમહાન આશા આતી, કા ઓજ ઈસરાયેલા લોકહા બોચાવ કોઅરી, એને યો બોદયે વાતહે સિવાય, યો બોદ્યો વાતો ઓઇન તીન દિહી ઓઈ ગીયહા. 
આમી આમહે માઅને કોલહિક થેઅયેહેયબી નોવાય પામાડી દેનહા, જ્યો આજે આમહે થી પેલ્લા કોબારે ઈહીં ગીઅલ્યો. 
એને જોવે ચ્યા મુરદાં નાંય દેખ્યાં, તોવે ઈ આખતી નિંગી કા આમહાય હોરગા દૂતહા દર્શન કોઅયા, જ્યાહાય આખ્યાં કા ઈસુ જીવતો હેય. 
તોવે આમે આર્યાહાં માઅને કોલહાક લોક કોબારે પાહી ગીયા, એને જેહેકેન ચ્યે થેઅયેહેય આખ્યાં તેહેકેન નોકીજ દેખ્યાં; બાકી ચ્યાલ નાંય દેખ્યો.” 
તોવે ઈસુવે ચ્યા બેન શિષ્યહાન આખ્યાં, “ઓ નિર્બુધીહાય, જીં કાય ભવિષ્યવક્તાહાય પવિત્રશાસ્ત્રમાય લોખલાં હેય, તુમહાન ચ્યે વાતવોય બોરહો કોઅરા બોજ વોગરા લાગહે! 
ઈ જરુરી આતા કા ખ્રિસ્ત ઈ દુ:ખ વેઠીન પોતા મહિમામાય પ્રવેશ કોય.” 
તોવે ઈસુય ચ્યાહાન બોદા પવિત્રશાસ્ત્ર માઅને, મૂસા નિયમશાસ્ત્ર માઅને શુરવાત કોઇન બોદા ભવિષ્યવક્તાકોય ચ્યા બારામાય આખલ્યો વાતો હોમજાડયો. 
ઓલહામાય ચ્યા, ચ્યા ગાવામાય પોઅચી ગીયા, એને ચ્યાહાય એહેકોય જાંઅયા કા તો આજુ આગલા જાં માગહે. 
બાકી ચ્યાહાય ચ્યાલ ઈ આખીન રોક્યો કા, “આમે આરે રો, કાહાકા વોખાતી વેળ ઓઈ રીયહી એને દિહી આમી બુડી ગીયહો” તોવે તો ચ્યાહાઆરે રાંહાટી માજે ગીયો. 
જોવે ઈસુ ચ્યાહાઆરે ખાઅના ખાં બોઠો, તોવે ચ્યે બાખે લેઈને આભાર માનીન બાખે મુડીન ચ્યાહાન દાં લાગ્યો. 
તોવે પોરમેહેરાય ચ્ચાહા ડોળા ઉગાડી દેના એને ચ્ચાહાય ઈસુલ વોળખી લેદો. 
ચ્યાહાય યોકબિજાલ આખ્યાં, “જોવે તો આમહે આરે વાટીમાય વાતો કોએ એને પવિત્રશાસ્ત્રા મતલબ આમહાન હોમજાડે, તો આમહે મોનામાય બોજ ખુશી ઓઅયી.” 
ચ્યા તારાત ઉઠીન યેરૂસાલેમ શેહેરામાય જાતા રિયા એને ચ્યા ઓગ્યાર શિષ્યહાન એને ચ્યાહા આરહ્યાન યોકઠા દેખ્યાં. 
જ્યા યોકઠા ઓઅલા આતા ચ્યાહાય આખ્યાં, “પ્રભુ જો હાચુલ જીવી ઉઠયોહો, એને સિમોન પિત્તરાલ દેખાયહો.” 
તોવે ચ્યા બેની જાઅહાય વાટ્યેમાય ચાલતે સમાયે ઈસુઆરે કોઅલ્યો વાતો ચ્યાહાન આખી દેન્યો, એને ઇબી કા ચ્યાહાય બાખે ખાતી સમાયે કેહેકે વોળખ્યો. 
ચ્યા યો વાતો આખતાજ આતા, તાંઉ ઈસુ પોતે ચ્યાહા વોચ્ચે યેયન ઉબો રોય ગીયો, એને ચ્યાય આખ્યાં, “તુમહાન શાંતી મીળે.” 
બાકી ચ્યા ગાબરાય ગીયા એને બિઇ ગીયા, એને હોમજ્યા કા આમા યોકતા આત્માલ એઇ રીયહા. 
ચ્યાય ચ્યાહાન આખ્યાં, “કાહા ગાબરાતાહા? એને તુમહે મોનામાય કાહા શંકા કોઅતાહા? 
મા આથ એને મા પાગહાલ એરા, કા આંય તોજ હેતાઉ, માન આથલીન એરા, કાહાકા આત્મામાય આડકે એને માહાં નાંય રોય જેહેકેન મા માય એઅતાહા.” 
ઈ આખીન ઈસુય ચ્યાહાન પોતા આથ એને પાગ દેખાડયા. 
તોવે આનંદમાય યેયન બોરહો નાંય ઓઅયો કા ઈસુ જીવતો હેય, એને નોવાય પામા આતા, તોવે ચ્યાય ચ્યાહાલ પુછ્યાં, “કાય તુમહેવોય થોડાંક ખાઅના હેય? 
ચ્યાહાય ચ્યાલ હેકલાં માછલા ટુકડો દેનો. 
ચ્યાય લેઈને ચ્યાહા હામ્મે ખાદાં. 
પાછે ચ્યાય ચ્યાહાન આખ્યાં, યો મા ચ્યો વાતો હેત્યો, જ્યો માયે તુમહેઆરે રા તોવે તુમહાન આખના જરુરી આતા કા જોલ્યો વાતો મૂસા નિયમશાસ્ત્રા એને ભવિષ્યવક્તાહા એને ગીતહા ચોપડયેહેમાય મા બારામાય લોખલાં હેય, બોદ્યો હાચ્યો સાબિત ઓએ.” 
તોવે ચ્યાય પવિત્રશાસ્ત્ર હોમજાંહાટી ચ્યાહા મોદાત કોઅયી. 
એને ચ્યાહાન આખ્યાં, “પવિત્રશાસ્ત્રમાય એહેકોય લોખલાં હેય કા ખ્રિસ્ત દુ:ખ બોગવી, એને તીજે દિહી મોઅલા માઅને પાછો જીવી ઉઠી. 
એને યેરૂસાલેમ શેહેરાહીને લેયને તે બિજ્યે બોદયે જાત્યે લોકહાન પાપ છોડના એને પાપહા માફી ખોબાર, ચ્યાજ નાંવા માય કોઅયી. 
તુમા યે બોદયે વાતહે સાક્ષીદાર હેય. 
એને વોનાયા, આંય તુમહાવોય પવિત્ર આત્મા દોવાડીહી જ્યા વાયદો મા આબહાય કોઅલો હેય, બાકી તુમહાન તાંવ લોગુ યેરૂસાલેમ શેહેરામાય રોઇન વાટ જોવાં પોડી, જાવ લોગુ તુમહાન હોરગામાઅને સામર્થ્ય નાંય દેનલા જાય.” 
તોવે તો ચ્યાહાન બેથાનીયા ગાવા પાહી લોગુ શેહેરા બારે લેય ગીયો, એને પોતા આથ ઉચકીન ચ્યાહાન બોરકાત દેની. 
એને ચ્યાહાન બોરકાત દેતાજ તો ચ્યાહાપાઅને જાતો રિયો, એને હોરગામાય લેવાય ગીયો. 
તોવે ચ્યે ચ્યા પાગે પોડીન મોઠા આનંદથી યેરૂસાલેમ શેહેરામાય પાછે ફિરી ગીયે. 
એને ચ્યા કાયામ દેવાળામાય યેયન પોરમેહેરા સ્તુતિ કોઅયા કોય.
