﻿માર્ક.
16.
વોખાતેહે જોવે પોરમેહેરા આરામા દિહી પુરો ઓઅય ગીયો તોવે, મરિયમ જીં મગદલા નાંવા શેહેરામાઅને આતી, વાહાનો યાકૂબ એને યોસેસા આયહો મરિયમ એને સાલોમી યો તીન બાયો ઈસુવા શરીરાલ લાવાં હાટી સુગંદી વસ્તુ વેચાતાં લેય યેન્યો. 
રવિવારા દિહી હાકાળેહે દિહી નિંગતાંજ, ચ્યો કોબારેપાય યેય પોઅચ્યો, 
એને ચ્યો ચ્યેહેમાય એહેકેન આખત્યો આત્યો કા, “આપહેહાટી કોબારે મુંયા ઉપને મોઠો દોગડો કું ઓટાડી?” 
જોવે ચ્યેહેય નોજાર કોઇન કોબારે એછે એએયા, તોવે દેખ્યાકા કોબારે મુયાઈહને મોઠો દોગાડ પેલ્લોજ ઓટાડલો આતો. 
જોવે ચ્યો બાયો કોબારે પાહી યેન્યો એને માજા ગીયો, તે ચ્યેહેય દેખ્યાકા યોક જુવાન્યાલ ઉજળેં ફાડકે પોવીન જમણી બાજુ બોઠલો દેખ્યો, તોવે ચ્યો બોજ બિઇ ગીયો. 
ચ્યે જુવાન્યે બાયહેલ આખ્યાં કા, “બીયહા મા, તુમા નાજરેત ગાવા ઈસુવાલ, જ્યાલ હુળીખાંબાવોય ચોડવ્યેલ ચ્યાલ હોદત્યોહો તો પાછો જીવતો ઉઠયોહો, ઈહીં નાંય હેય, એએયા, ઈ તીજ જાગા હેય, જ્યેં જાગે ચ્યાલ થોવ્યેલ. 
આમી તુમા જાયા, એને પિત્તર એને ઈસુવા બિજા શિષ્યહાન જાયને એહેકેન આખા કા, ઈસુ જીવતો હેય, તો ગાલીલ ભાગામાય જાય રીયલો હેય, એને તુમા બોદહાલ બી તાં જાં પોડી, તુમા ચ્યાલ તાં એઅહા, જેહેકોય ચ્યાય મોઅરા પેલ્લા તુમહાન આખલા આતા.” 
એહેકેન વોનાયો પાછે, ચ્યો કોબારેઈહીને બાઆ નિંગ્યો એને દાંહાદી ગીયો, કાહાકા હેરાણા લીદે ચ્યો કાપત્યો આત્યો એને વાટેમાય, ચ્યેહેય કાદાલ કાય આખ્યાં નાંય, કાહાકા ચ્યો બિઇ ગીઅલ્યો. 
રવિવારા ઉજાળાં ઓઅતાંજ ઈસુ મોઅલા માઅને જીવી ઉઠયો પાછે, બોદહા પેલ્લા જ્યેં બાયેલ દેખાયો, તી મગદલા ગાવામાય રોનારી મરિયમ આતી, જયેમાઅને ઈસુય હાંત બુતડે કાડલે. 
તી ઈસુવા શિષ્યહાપાય ગિઇ એને શિષ્યહાન આખ્યાં કા કાય જાયલા હેય, શિષ્ય ઈસુવાહાટી રોડતા એને કોકાળતા આતા. 
બાકી જોવે મરિયમે શિષ્યહાન આખ્યાં, “ઈસુ જીવતો હેય, એને માયે આમી ચ્યાલ દેખ્યો” પાછે શિષ્યહાય વિચાર કોઅયો ઈ હાચ્ચાં નાંય ઓઅઇ હોકે. 
ચ્યા પાછે ઈસુ બેન શિષ્યહાન દેખાયો જ્યા યેરૂસાલેમ શેહેરામાઅને ગામડે જાત, બાકી ચ્યાહાય ચ્યાલ પેલ્લેદા નાંય વોળખ્યો કાહાકા ચ્યાય પોતે રુપ બોદલી લેદલા આતા. 
જોવે ચ્યાહાય ઈસુલ વોળખ્યો, તોવે ચ્યા બેની શિષ્ય પાછી યેરૂસાલેમ વોળી ગીયા, ચ્યાહાય ચ્યાહા બિજા શિષ્યહાન આખ્યાં કા કાય જાયલા આતા, બાકી ચ્યા યાવોય બોરહો નાંય કોઅતા આતા. 
પાછે, ઈસુ અગ્યાર શિષ્યહાન બી દેખાયો, જોવે ચ્યા ખાં બોઠલા આતા. ઈસુ ચ્યાહાન ખિજવાયો કાહાકા ચ્યા લોકહા સાક્ષ્યે વોય બોરહો નાંય થોવના લેદે બોજ જિદ્દી બોની ગીઅલા, જ્યાહાય ચ્યાલ પાછી જીવી ઉઠનામાઅને દેખલો આતો. 
એને ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “તુમા આખા દુનિયામાય જાં, એને બોદી જાત્યે લોકહાન હારી ખોબાર જાહેર કોઆ. 
જો કાદો માયેવોય બોરહો થોવે એને બાપતિસ્મા લેય ચ્યાજ તારણ ઓઅઇ, બાકી જો કાદો બોરહો નાંય થોવે, પોરમેહેર ચ્યાહાન પાપહાલીદે ડોંડ દી. 
જ્યા લોક માયેવોય બોરહો થોવતાહા ચ્યા યા મોઠે ચિન્હે કોઅરાહાટી સફળ ઓઅરી કા: મા નાંવ લેઈને બુતહાલ તાંગાડી કાડી, નોવી ભાષામાય બોલી, 
જોવે ચ્યા જેરીવાળા હાપડાહાંલ દોઅરી, તે હાપડેં ચ્યાહાન નુકસાન નાંય કોઅરી એને જેરબી પીઈ જાય તેરુ ચ્યાહાન કાય નુકસાન નાંય ઓઅરી, ચ્યા દુ:ખ્યાહાવોય આથ થોવિન ચ્યાહાન હારાં કોઅરી.” 
પ્રભુ ઈસુ શિષ્યહાઆરે વાત કોઅયા પાછે, એને પોરમેહેરાય ઈસુલ હોરગામાય લેય લેદો, એને પોરમેહેરા જમણા આથા એછે માનાપાનાહાતે બોહી ગીયો. 
તોવે શિષ્યહાય બોદી જગ્યે જાયન લોકહાન હારી ખોબાર આખી, પોરમેહેરાય ચ્યાહાન મોદાત કોઅયી એને મોઠે ચમત્કાર કોઇન દેખાડયાં કા ચ્યા વાત હાચ્ચી હેય. આમેન.
