﻿માર્ક.
3.
પાછો પોરમેહેરા પવિત્ર દિહી ઈસુ સોબાયે ઠિકાણે ગીયો, તાં યોક માઅહું આતા, ચ્યા આથ ઉખાય ગીઅલો આતો. 
પોરૂષી લોક ઈસુવાવોય દોષ લાવાહાટી યોક કારણ હોદતા આતા, યાહાટી ચ્યા ચ્યાલ દિયાનથી એઅતા લાગ્યા, કા એએ કા ચ્યાલ ઈસુ પોરમેહેરા આરામા દિહી હારો કોઅહે કા નાંય. 
તોવે આથ ઉખાય ગીઅલા માઅહાન ઈસુવે આખ્યાં, “ઉઠ એને બોદા માઅહા વોચમાય ઉબો રો.” 
પાછે ઈસુવે ચ્યાહાન પુછ્યાં, “પોરમેહેરા આરામા દિહી હારાં કામ કોઅના તી હાચ્ચાં હેય કા જુઠા કોઅના, કાદા જીવ બોચાવના તી હારાં હેય કા માઆઇ ટાકના?” બાકી ચ્યા ઠાવકાજ રિયા. 
તોવે તો ખિજવાલો ચારીચોમખી એઇ રિયો, એને ચ્યાહા મોના કઠાણતા લેદે દુ:ખી જાયો, ઈસુવે આથ ઉખાય ગીઅલા માઅહાન આખ્યાં “તું તો આથ લાંબો કોઓ” ચ્યે આથ લાંબાવ્યો, ચ્યા આથ હારો ઓઅઇ ગીયો. 
તોવે પોરૂષી લોક બાઆ જાયને રાજા હેરોદ લોકહા ટોળામાઅને આરે ચ્યાલ કેહેકેન આપા માઆઇ ટાકાડજે ચ્ચો વાત કોઅતા લાગ્યા. 
ઈસુ ચ્યા શિષ્યહાઆરે દોરિયા એછે પાછો ગીયો, એને ગાલીલ ભાગ ને યહૂદીયા વિસ્તારામાઅને બોજ માઅહે ચ્યાપાય ટોળો વોળીન જાં લાગ્યેં, 
એને યહૂદીયા ભાગા, યેરૂસાલેમ શેહેરા, ઈદુમેયા ભાગાથી, યારદેન નોયે ચ્યે મેરેને, એને સુર એને સિદોન શેહેરા યા બોદા વિસ્તારામાઅને લોક યેના, યા યાહાટી યેના કા જ્યેં નોવાયે કામે ઈસુવે કોઅલે તી વોનાલા આતા. 
માઅહા બોજ ગીરદ્યે લેદે, ઈસુવે ચ્યા શિષ્યહાન આખ્યાં, “માન બોહરાહાટી યોક વાહની ઉડી લીયા, એટલે માઅહે માન ડેકલી નાંય હોકે.” 
ચ્યા દિહયા દિહી ઈસુવે બોજ જાંઅહાન હારાં કોઅલા, ચ્યાહાટી ચ્યા બિમાર લોક ચ્યાપાય ગીરદી કોઅતા આતા. 
જોવે બુત લાગલાબી, ચ્યાલ એએ તોવે, ચ્યા, ચ્યા આગલા ચ્યાલ માન દાંહાટી ચ્યા પાગે પોડીન એને બોંબલીન આખે કા “તું પોરમેહેરા પોહો હેતો.” 
ઈસુવે ચ્યાહાન કડાક ચેતાવણી દેની એને આખ્યાં “લોકહાન ખોબાર નાંય કોઅના કા આંય કું હેય.” 
પાછે ઈસુ ડોગાવોય ચોડી ગીયો, એને ચ્યા માઅહાન હાદ્યા, જ્યાહાન ચ્યાય ચ્યા શિષ્ય બોનાહાટી નિવાડલા આતા, એને ચ્યા ગીરદ્યેમાઅને ચ્યા પાહી યેના. 
તોવે ચ્યે બાર જાંઆહાન નિવડી કાડયા, એને ચ્યાહાન પ્રેષિત નોક્કી કોઅયા, યાહાટી કા ચ્યા ઈસુઆરે રોય હોકે એને ચ્યાહાન પોરમેહેરા સંદેશ આખા દોવાડયા, 
એને ચ્યાહાન બુતાલ કાડના ઓદિકાર દેનો. 
એને ચ્યાય નિવાડલા બારા જાણહા નાંવે યે હેય, સિમોન જ્યાલ ઈસુવે પિત્તર નાંવ દેના. 
જબદયા પોહા યાકૂબ એને યોહાન, યોહાનાલ ઈસુવે બોઆનેરગીસ આખ્યાં, જ્યા મોતલાબ હેય બોંબાલનારાહા હારકા માઅહું. 
આંદ્રિયાસ, ફિલિપ, બારતોલોમી, માથ્થી, થોમા, એને અલફિયા પોહો યાકૂબ, તદે, એને સિમોન કનાની, 
એને ચ્યાલ દોગો દેનારો યહૂદા ઇસ્કારીયોત. 
ઈસુ ગોઓ ગીયો એને પાછી લોકહા બોજ ગીરદી જાયી, કા તો એને ચ્યા શિષ્ય ખાઅનાબી નાંય ખાય હોક્યા. 
ઈ વોનાઈન ચ્યા કુટુંબવાળે ચ્યાલ લાંહાટી ગોઅરે યેને, કાહાકા લોક આખે કા તો ગાંડવાય ગીયો ઓરી. 
એને, જ્યા યેરૂસાલેમ શેહેરામાઅને યેનલા મૂસા નિયમ હિકાડનારા ગુરુબી આખા આતા કા, “ચ્યામાય સૈતાન જો બુતાહા મુખ્ય હેય” એને ઇબી આખે કા, “તો સૈતાન હેય ચ્યા મોદાત લેઈને ચ્યાહાન તાંગાડેહે.” 
તોવે ઈસુવે ચ્યાહાન હાદિન દાખલો આખ્યો, “ઓ સૈતાન કેહેકેન ઓઅઇ હોકે જો ચ્યાજ બુતાહાન લોકહામાઅને બાઆ કાડહે? નાંય, તો એહેકેન નાંય કોઅઇ હોકે.” 
જોવે યોક દેશા લોક ચ્યાહામાયજ ફુટ પોડે તો ચ્યા વદારી સમય નાંય ટોકી હોકે. 
જોવે યોકાજ ગાઆમાઅને લોક ચ્યાહાજ આરે જુલાતા લાગે તોવે તી ગુઉ નાંય ટોકી હોકે. 
જોવે સૈતાન પોતાનાજ બુતહા આરે વિરુદી ઓઅરી, તે તો પોતાનાજ નાશ કોઅરી. 
“કાદોબી સૈતાના રોકા તાકાતવાળા માઅહા ગુઉ લુટી નાંય હોકે, જાવ લોગુ ચ્યા તાકાતવાળા માઅહાન આરવાહાટી એને બાંદાહાટી તાકાતવાળો નાંય રોય, તોવે તો ચ્યા ગોઆમાઅને બોદાંજ લુટી લેય હોકહે. 
આંય તુમહાન હાચ્ચાંજ આખહુ, કા માઅહા બોદા પાપાહાલ એને નિંદાયેલ પોરમેહેર માફ કોઅઇ દેઅરી, 
બાકી જો પવિત્ર આત્મા નિંદા કોઅરી, પોરમેહેર ચ્યાલ યાહાટી કોદહીજ માફ નાંય કોઅરી બાકી કાયામ તો પાપહા ગુનેગાર ઠરી.” 
ઈસુવે ચ્યાહાન ઈ યાહાટી આખ્યાં કાહાકા ચ્યે ઈ આખે કા, એલામાય બુત હેય. 
પાછે ઈસુ આયહો એને ચ્યા બાહા યેને, એને બાઆ ઉબે રિયે એને ચ્યાલ ચ્યાહાય હાદાડયો. 
એને ઈસુવા ચોમખી બોજ જાંએ બોઠલેં આતેં, તોવે ચ્યાહાય ચ્યાલ આખ્યાં, “એએ, તો આયહો એને બાહા બાઆ ઉબે રીઅલે હેતેં તુલ હાદતેહેં.” 
બાકી ચ્યે ચ્યાહાન જાવાબ દેનો, “મા આયહો એને મા બાહા કું હેતેં?” 
એને જ્યેં ચોમખી બોઠલેં આતેં, ચ્યાહા એછે એઇન ચ્યાય આખ્યાં, “એઆ, ઈ મા આયહો એને યા મા બાહા હેતા. 
કાહાકા જીં માઅહું પોરમેહેરા મોરજી પુરી કોઅહે, તીંજ મા બાહા, એને બોઅહી એને આયહો હેય.” 
