﻿માર્કા લોખલી હારી ખોબાર.
1.
પોરમેહેરા પોહો ઈસુ ખ્રિસ્તા બારામાય હારી ખોબાર ઇહિને યા પરમાણે ચાલુ ઓઅહે. 
જેહેકોય બોજ સોમાયા પેલ્લા માલાખી ભવિષ્યવક્તાય લોખલ્યે ચોપડયેમાય, “પોરમેહેરાય ચ્યા પોહો, ખ્રિસ્તાલ આખ્યાં ‘એએ, આંય તો આગલા મા સંદેશ લેય યેનારાલ દોવાડુહુ, તો તોહાટી વાટ તિયાર કોઅરી.’ 
એહેકેનુજ યશાયા ભવિષ્યવક્તાયબી લોખ્યાહાં ‘ઉજાડ જાગામાય યોહાન બોંબલીન આખહે કા પ્રભુ યેયના વાટ તિયાર કોઆ, ચ્યો વાટયો હિદ્યો કોઆ જયેહવોયને તો યેનારો હેય.’” 
જ્યા બારામાય ભવિષ્યવક્તાહાયબી લોખલાં હેય, ઓ યોહાન બાપતિસ્મા દેનારો આતો, ને તો ઉજાડ જાગામાય રોતો આતો, ચ્યાય ચ્યાપાય યેનારા લોકહાન ઓ પ્રચાર કોઅતો આતો, “પાપ કોઅના છોડી દા એને બાપતિસ્મા લા, કા પોરમેહેર તુમહે પાપહાલ માફ કોઅઇ દી.” 
યહૂદીયા વિસ્તારામાઅને, એને યેરૂસાલેમ શેહેરામાઅને બો બોદા લોક નિંગીન ઉજાડ જાગામાય બાપતિસ્મા દેનારા યોહાના સંદેશ વોનાયા ગીયા. જેહેકોય ચ્યાહાય પાપહાલ માની લેદા તોવે યોહાને લોકહાન યારદેન નોયેમાય બાપતિસ્મા દેના. 
યોહાન ઉટડા બુરા બોનાડલે ફાડકે પોવે એને કંબરા આરે ચામડા પોટો બાંદે એને ટોડે એને રાનીમોદ ખાતો આતો. 
જોવે યોહાન પ્રચાર કોઅરા લાગ્યો, ચ્યાય લોકહાન આખ્યાં, “મા પાછે જો યેનારો હેય, તો મા કોઅતો મહાન ગોત્યેવાળો હેય, આંય તે ચ્યા ચાકાર બોનીન ચ્યા ખાઅડા હુતળી છોડાબી લાયક્યે નાંય હેય. 
માયેતે તુમહાન પાઅયા કોઇન બાપતિસ્મા દેનહા બાકી તો તુમહાન પવિત્ર આત્મા કોઅઇ બાપતિસ્મા દેઅરી.” 
ચ્યા દિહીહયામાય ઈસુ ગાલીલ ભાગા નાજરેત ગાવામાઅને યેઇન, યારદેન નોયેમાય યોહાનથી બાપતિસ્મા લેદા. 
જોવે તો પાંઅયામાંઅને બાઆ નિંગ્યો, ચ્યેજ ગેડયે ચ્યે આકાશ ઉગડાં દેખ્યા એને પવિત્ર આત્માલ કબુતરા હારખા ચ્યાવોય ઉતતા દેખ્યા. 
હોરગામાઅને પોરમેહેરાય ઈસુલ આખ્યાં કા, “તું મા પ્રિય પોહો હેતો, તોથી આંય ખુશ હેય.” 
તોવે તારાત પવિત્ર આત્માય ચ્યાલ ઉજાડ જાગામાય દોવાડયા. 
ચાળહી દિહીહુદુ તો ઉજાડ જાગામાય આતો, એને સૈતાન ચ્યા પરીક્ષા કોઅહે, તાં જંગલી જોનાવરેબી આતેં, એને હોરગા દૂત ચ્યા ચાકરી કોએત. 
બોજ સોમાયા પાછે જોવે હેરોદ રાજાય યોહાનાલ દોઇન જેલેમાય ટાકી દેનો, પાછે ઈસુ ગાલીલ ભાગામાય યેઇન, એને ચ્યે પોરમેહેરા રાજ્યા હારી ખોબાર જાહેર કોઅયી. 
ચ્યાય આખ્યાં કા, “પોરમેહેરા રાજ્યા નોક્કી કોઅલો સમય યેય ગીયોહો, એને પોરમેહેરા રાજ્ય પાહી યેય ગીયહા, પાપ કોઅના છોડી દા એને હારી ખોબારેવોય બોરહો કોઆ.” 
યોક દિહી ઈસુ ગાલીલ દોરિયા મેરે-મેરે ચાલતો આતો, તોવે ચ્યેય સિમોન એને ચ્યા બાહા આંદ્રિયાસાલ દોરિયામાય જાળ ટાકતા દેખ્યાં, કાહાકા ચ્યા માછડા આતા. 
તોવે ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “યા તુમા મા શિષ્ય બોના, આમી લોગુ તુમા માછે માઅતા આતા બાકી આમી આંય તુમહાન હિકાડીહી કા લોકહાન કેહેકેન મા શિષ્ય બોનાડના હેય.” 
એને તારાતુજ ચ્યાહાય માછે દોઓના છોડીન ઈસુવા શિષ્ય બોની ગીયા. 
ઈસુ એને ચ્યા બેન શિષ્ય દોરિયા મેરે વાહાયોક આગલા ગીયા, ઈસુવે જબદયા પોહા યાકૂબ એને યોહાનાલ દેખ્યાં, ચ્યાબી ઉડીમાય બોહીન જાળ હાંદતા દેખ્યા. 
ઈસુવે ચ્યાહાન તારાત આખ્યાં, “યા તુમા મા શિષ્ય બોના” ચ્યાય ચ્યા આબહો જબદયાલ મજુરીયાહાઆરે ઉડીમાય છોડીન ચ્યા ઈસુવા શિષ્ય બોન્યા. 
પાછે ઈસુ એને ચ્યા શિષ્ય કાપરનાહુમ ગાવામાય ગીયા, એને જોવે પોરમેહેરા આરામા દિહી યેનો તોવે ઈસુ સોબાયે ઠિકાણે જાયને હિકાડતો લાગ્યો. 
ચ્યા હિકાડના બારામાય લોકહાન બોજ નોવાય લાગી, કાહાકા તો મૂસા નિયમ હિકાડનારા ગુરુહુ હારકો નાંય, બાકી પુરાં ઓદિકારવાળા હારકો હિકાડે. 
જોવે ઈસુ હિકાડતો આતો ચ્યેજ વેળાયે, ચ્યાહા સોબાયે ઠિકાણે યોક માઅહું આતા, ચ્યાલ બુત લાગલો આતો. 
ચ્યે બોજ જોરથી બોંબલીન આખ્યાં, “ઓ નાજરેત ગાવા ઈસુ, તુલ આમેપાયને કાય જોજે? કાય તું આમહે નાશ કોઅરાહાટી યેનોહો? આંય તુલ વોળખુહુ, તું તે પોરમેહેરા પવિત્ર માઅહું હેતો. 
તોવે ઈસુવે ચ્યા બુતાલ દોમકાડયો એને ચ્યાલ આખ્યાં, ઠાવકોજ રો, એને એલામાઅને બાઆ નિંગ.” 
તોવે બુત ચ્યાલ પાડી ટાકીન, મોઠે બોંબાલતો નિંગી નાઠો. 
યાવોય બોદહાન બોજ નોવાય લાગી, એને ચ્યા યોકબીજાહાન આખતા લાગ્યા, “ઈ કાય વાત હેય? તો પુરાં ઓદિકાર કોઇન હિકાડેહે, એને બુતાલબી દોમકાડેહે, એને ચ્યા ચ્યાલ માનતાહા” 
એને લોકહાય ચ્યા બારામાય બિજા લોકહાન આખ્યાં. એહેકેન ઈસુવા બારામાય બોદા ગાલીલ ભાગા આજુબાજુ શેહેરામાય લોકહાન ખોબાર પોડી ગિઇ. 
જોવે ઈસુ એને ચ્યા શિષ્ય ચ્યાહાય સોબાયે ઠિકાણ છોડયા તોવે સિમોન એને ચ્યા બાહા આંદ્રિયાસા ગોઓ ગીયા એને ચ્યાહાઆરે યાકૂબ એને ચ્યા બાહા યોહાનબી ચ્યાહાઆરે ગીયો. 
ચ્યે સમયે સિમોના હાહુ બોજ જોરાવલી આતી, ચ્યા લીદે તી હુતલી આતી જોવે ઈસુ તાં ગીયો તોવે ચ્યાહાય તારાતુજ ઈસુલ ચ્યે બારામાય આખ્યાં કા સિમોના હાહુ જોરાવલી હેય. 
તોવે ઈસુવે ચ્યેપાય જાયને, ચ્યે આથ દોઇન ચ્યેલ ઉઠાડયા, ચ્યેમાઅને જોરાં તારાતુજ ઉતી ગીયા, એને તી ઈસુ એને ચ્યા શિષ્યહા ગાવાર ચાકરી કોઅતી લાગી. 
દિહી બુડયા પાછે, રુવાળા પોડી ગીયા તોવે માઅહે ઈસુવાપાય બોજ જાત-જાત્યા દુખ્યાહાન એને બુત લાગલાહાન લેઈને યેને. 
એને બોજ માઅહે બાઆપુર ટોળો ઓઅલે. 
તોવે ઈસુય બોજ જાત-જાત્યા દુખ્યાહાન હારાં કોઅયા એને બોજ બુતાહાન માઅહા માઅને તાંગાડી કાડયા બુતાહાન ચ્યાય બોલા નાંય દેના કાહાકા ચ્યા ઈસુવાલ વોળખેત કા ઓ ખ્રિસ્ત હેય. 
હાકાળેહે આજુ આંદારાંજ આતા તોવે ઈસુ ઉઠયો એને યોક એકાંત જાગામાય ગીયો એને પ્રાર્થના કોઅરા લાગ્યો. 
તોવે સિમોન એને ચ્યા હાંગાત્યાહાય દેખ્યાકા ઈસુ નાંય હેય ચ્યાહાટી ચ્યા ચ્યાલ હોદા ગીયા. 
જોવે તો મિળ્યો, તોવે ચ્યાલ આખ્યાં, “બોજ લોક તુલ હોદી રીયહા.” 
તોવે ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “આપા ઓમથે જાતા આહેપાહેના ગાવાહામાય, કાહાકા આંય ચ્યા લોકહાનબી પ્રચાર કોઉ, કાહાકા આંય યાજહાટી યેનોહો.” 
એને ઈસુ, બોદા ગાલીલ ભાગામાય સોબાયે ઠિકાણે જાયને પ્રચાર કોઅતો, એને બુતાલ માઅહા માઅને તાંગાડી કાડતો રિયો. 
યોક કોડવાળા માઅહું ઈસુવાપાય યેના એને માંડયે પોડીન ચ્યે ચ્યાલ માગણી કોઅયી, “આંય જાંઅતાહાંવ કા તું તો મોરજયેકોય તું માન ચોખ્ખો કોઅઇ હોકતોહો.” 
તોવે ઈસુવાલ દયા યેની એને આથ લાંબો કોઇન ચ્યાલ લાવ્યો એને આખ્યાં, “મા ઇચ્છા હેય તું ચોખ્ખો ઓઅઇ જો, ચોખ્ખો ઓઅઇ જો.” 
તારાતુજ ચ્યા કોડ હારાં ઓઅઇ ગીયા એને તો ચોખ્ખો ઓઅઇ ગીયો. 
તોવે ઈસુવે ચ્યા માઅહાન કડાક ચેતાવણી દેયન દોવાડી દેનો. 
એને ઈસુય ચ્યાલ આખ્યાં, “એએ તો કાદાલ એહેકેન આખના નાંય, કા માયે તુલ હારો કોઅયો બાકી જો એને યાજકાલ દેખાડ કા આમી તું ચોખ્ખો ઓઅઇ ગીયહો તી બેટ આઈન દે, જીં મૂસાય આગના કોઇન આખહી કા, ચ્યા લોકહા સાબિત્યે હાટી રોય.” 
બાકી તો જાયન ઈ વાત આખા એને ફેલાવાં લાગ્યો, કા ઈસુવે માન હારો કોઅયો ઓલા હુદુ કા ઈસુ કોઅહાબી ગાવામાય ખુલી રીતે નાંય જાય હોક્યો, બાકી બારેજ એકાંત જાગામાય રિયો, તેરુંબી ચોમખીને માઅહે ચ્યાપાય યેતે આતેં. 
