﻿માથ્થી.
8.
જોવે ઈસુ ચ્યા ડોગાવોયને ઉત્યો તોવે યોક મોઠી ગીરદી ચ્યા પાહલા ગીયી. 
એને એઅયા યોક કોઢી માઅહું ઈસુવાપાય યેયન માંડયે પોડ્યા, એને આખ્યાં કા, “ઓ પ્રભુ, આંય જાંઅતાહાંવ કા તું તો ઇચ્છાકોય તું માન ચોખ્ખો કોઅઇ હોકતોહો.” 
ઈસુવે આથ લાંબો કોઇન ચ્યા આથ દોઅયો, એને આખ્યાં, મા મોરજી હેય કા તું ચોખ્ખો ઓઅઇ જો “એને તો તારાતુજ કોઢમાયને ચોખ્ખો ઓઅઇ ગીયો. 
ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં એએ, તો કાદાલ એહેકેન આખના નાંય, કા માયે તુલ હારો કોઅયો બાકી જો એને યાજકાલ દેખાડ એને તું ચોખ્ખો ઓઅઇ ગીયો, ચ્યા બારામાય મૂસાય આગના કોઇન આખહી તી બેટ આઈન દે, ચ્યા લોકહા સાબિત્યે હાટી.” 
જોવે ઈસુ કાપરનાહુમ ગાવામાય યેનો તોવે યોક મુખ્ય જોમાદાર ઈસુપાય યેયન ચ્યાલ રાવ્યાં કોઅહે કા, 
ઓ પ્રભુ, મા ચાકાર ગોઅમે લોકવાકોય બિમાર હેય તો ગોઅમે પાથાર્યેવોય પોડલો હેય. 
ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં, “આંય યેયન ચ્યાલ હારો કોઅહી.” 
મુખ્ય જોમાદારાય જવાબ દેનો, “ઓ પ્રભુ, આંય યા લાયકે નાંય હેય કા તું મા ગોઅમે યેય, બાકી ઓલહાંજ આખી દે તે મા ચાકાર હારો ઓઅઇ જાઅરી. 
કાહાકા આંયબી બિજા ઓદિકારા તાબામાઅને માઅહું હેતાંવ, એને મા તાબામાંય સિપાડાહા યોક ટુકડી હેય, જોવે આંય યોકાલ આખતાહાવ જો તોવે તો જાહાય, એને બિજાલ આખતાહાવ યે તોવે તો યેહે, એને જોવે મા ચાકારાલ આખતાહાવ ઈ કોઓ, તોવે તો કોઅહે.” 
ઈ વોનાઈન ઈસુવાલ નોવાય લાગી, એને જ્યેં ચ્યા પાહલા યી રીઅલે આતેં, આંય તુમહાન “હાચ્ચાંજ આખતાહાવ કા માયે ઈસરાયેલ દેશામાય બી યોક ઓહડા માઅહું નાંય દેખ્યહા, જો યા ગેર યહૂદ્યા હારકા માયેવોય બોરહો કોઅહે. 
એને આંય તુમહાન આખતાહાવ કા પૂર્વ એને પચ્છીમ એસને બોજ ગેર યહૂદી લોક યેઇન આબ્રાહામા એને ઈસાકા એને યાકૂબા આરે હોરગા રાજ્યામાય બોહરી.” 
બાકી રાજ્યા પાહાહાન એટલે યહૂદી લોકહાન બાઆ આંદારામાય ટાકલા જાય. તાં રોડના એને દાત કોકડાવના હેય. 
તોવે ઈસુવે જોમાદારાલ આખ્યાં, “ગોઓ જો, જેહેકોય તો બોરહો હેય તેહેકોયજ તોહાટી ઓઅરી” એને ચ્યેજ ગેડી ચ્યા ચાકાર હારો જાયો. 
જોવે ઈસુ સિમોન પિત્તરા ગોઓ ગીયો તોવે સિમોન પિત્તરા હાહુ બોજ જોરાવલી આતી. 
ઈસુવે ચ્યે આથ દોઅયો એને ચ્યેમાઅને જોરાં તારાતુજ ઉતી ગીયા, એને ઉઠીન તી ઈસુ એને ચ્યા શિષ્યહા ગાવાર ચાકરી કોઅતી લાગી. 
જોવે જુંજડા પોડી ગીયા તોવે માઅહે ઈસુવાપાય બોજ જાત-જાત્યા દુખ્યાહાન એને જ્યાહામાય બુત વોળાગલા આતા ચ્યાહાન લેય યેને એને ઈસુવે ચ્યા બુતહાન ચ્યા વચના કોયન કાડી ટાક્યા, એને બોદા દુખ્યાહાન હારાં કોઅયા. 
યાહાટી કા જીં વચન યશાયા ભવિષ્યવક્તાથી આખલા આતા તીં પુરાં ઓઅઈ: “ચ્યાય પોતે આમે નોબળાયો પોતા ઉપે લેય લેદ્યો એને આમે રોગ ઉપે લેય લેદા.” 
લોકહા બોજ ગીરદી એઇન ઈસુય શિષ્યહાન આખ્યાં આપા દોરિયા ચ્યેમેરે જાતા. 
એને જેહેકેન તો જાંહાટી તિયાર જાયો યોક મૂસા નિયમ હિકાડનારો ગુરુ યેઇન ઈસુલ આખ્યાં, “ઓ ગુરુ, તું જાં કેછ જાહે, તાં આંય તોઆરે યીહીં.” 
ઈસુય ચ્યાલ આખ્યાં “કોલાહા દોર હેતા એને આકાશામાય ઉડતા ચિડહા ગોરા હેતા, બાકી આંય, માઅહા પોહાપાય યોક ગુઉ બી નાંય હેય કા જાં આંય હૂવી હોકુ.” 
બિજો યોક શિષ્ય આખહે, “પ્રભુ, માન પેલ્લા મા ગોઓ જાં દે, મા આબહાલ, આંય ડાટી દેયન યીહીં, પાછે આંય યેયન તો શિષ્ય બોનહી.” 
બાકી ઈસુવે આખ્યાં, “તું મા શિષ્ય બોનાહાટી મા આરે યે, ચ્યાહાલ ચ્યાહા લોકહા મોઅના વાટ જોવાં દે.” 
પાછો ઈસુ ઉડીમાય ચોડયો એને ચ્યા શિષ્યબી ચ્યાઆરે ચોડયા. 
એને દોરિયામાય મોઠા વાવાઝોડા યેના, ઓલા બોદા કા ઉડી લાફાહા કોઇન બુડી જાં કોઅહે બાકી ઈસુ હુતલો આતો. 
તોવે ચ્યાપાય યેઇન ચ્યાલ જાગાડયો એને આખ્યાં, “ઓ પ્રભુ, આમહાન બોચાવ, આપા બુડી જાં કોઅજેહે.” 
ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “ઓ વોછો બોરહો કોઅનારાહાય, તુમા કાહા ગાબરાતાહા?” તોવે ચ્ચાય ઉઠીન વારાલ એને લાફાહાન દોમકાડયા, એને બોદા શાંત ઓઅઇ ગીયા. 
એને ચ્યા નોવાય પામીન આખા લાગ્યા કા, ઈ કોહડા માઅહું હેય કા વારો એને પાઆય બી ચ્યા આગના માનતેહેં. 
જોવે ઈસુ એને ચ્યા શિષ્ય દોરિયા ચ્યેમેરે ગીરાસિયા ભાગામાય જાય પોઅચ્યા તોવે બેન માઅહે જ્યાહામાય બુત વોળાગલા આતા ચ્યે માહાણા માઅને નિંગીન ચ્યાલ મીળ્યે ચ્યા ઓલા કોઠણ આતા કા, ચ્યે વાટયેમાઅને કાદો નાંય જાય હોકે. 
ચ્યાહાય બોંબલીન આખ્યાં ઓ પોરમેહેરા પોહા તો આમહે આરે કાય કામ હેય? કાય તું સોમાયા પેલ્લા આમહાન આબદા દાં યેનહો? 
ચ્યાહાથી વાહાયોક દુઉ યોક ડુકરાહા ટોળો ચોઅયા કોએ. 
તોવે બુતાહાય ઈસુલ એહેકેન રાવ્યાં કોઇન આખ્યાં, “આમહાન ડુકરાહામાય દોવાડ ચ્યાહામાય નિંગી જાહું.” 
ઈસુવે ચ્યાહાન આગના દેની, તોવે બુત નિંગીન ડુકરાહામાય ઉરાય ગીયા, એને ડુકરાહા બોદો ટોળો કોરાડા ઉપને દોરિયામાય જાયન ટુટી પોડયો, એને બુડી મોઅયો, લગભગ બેન ઓજાર ડુકરાહા ટોળો આતો. 
એને ડુકરાહા ગોવાળ નાહી પોડ્યા, એને શેહેરામાય જાયને યે બોદયે વાતહેબારામાય એને જ્યાહામાય બુત આતા ચ્યા બારામાય બોદહાન ખોબાર દેની. 
તોવે શેહેરામાઅને બોજ લોક ઈસુવાલ મિળાહાટી બાઆ નિંગી યેના, એને ચ્યાલ એઇન વિનાંતી કોઅયી કા આમહે હોદ માઅને જાતો રો. 
