﻿માથ્થી.
5.
ઈસુ ચ્યા લોકહા ટોળાલ એઇન ડોગાવોય ચોડી ગીયો, એને જોવે તો હિકાડાંહાટી બોહી ગીયો તોવે ચ્યા શિષ્ય ચ્યા પાહી યેના. 
તોવે ઈસુ ઈ આખીન ચ્યાહાન હિકાડાં લાગ્યો કા: 
“ધન્ય હેય જ્યા લોક આત્મિક રીતે ગરીબ હેતા, હોરગા રાજ્ય ચ્યાહા હાટીજ હેય. 
ધન્ય હેય જ્યેં, શોક કોઅતેહે, કાહાકા પોરમેહેર ચ્યાહાન ઈંમાત દેઅરી. 
ધન્ય હેતેં ચ્યે, જ્યેં નમ્ર હેતેં, કાહાકા દોરતી ચ્યાહા ઓઅરી. 
ધન્ય હેય ચ્યે, જ્યાહાન ન્યાયપણા જીવન જીવાહાટી મોઠી ઇચ્છા હેય, કાહાકા પોરમેહેર ચ્યાહાન તૃપ્ત કોઅરી. 
ધન્ય હેતેં ચ્યે, જ્યેં દયાળુ હેતેં, કાહાકા પોરમેહેર ચ્યાહાવોય દયા કોઅરી. 
ધન્ય હેય ચ્યે, જ્યાહા મોન ચોખ્ખેં હેતેં, કાહાકા ચ્યે પોરમેહેરાલ એઅરી. 
ધન્ય હેય ચ્યે, જ્યેં યોકબિજાલ મેળાવનારેં હેય, કાહાકા ચ્યે પોરમેહેરા પોહેં આખાયી. 
ધન્ય હેય ચ્યે, જ્યેં ન્યાયપણા જીવન જીવના લેદે સતાવણી પામતેહેં, કાહાકા હોરગા રાજ્ય ચ્યાહા હેતાં. 
ધન્ય હેય તુમા, જોવે લોક તુમહાન મા શિષ્ય હેય, યા લેદે અપમાન કોઅરી, એને સતાવણી કોઅરી એને જુઠા બોલી બોલીન તુમહે વિરુદમાય બોદી રીતે ખારાબ વાતો આખરી. 
તોવે આનંદિત એને મગન ઓઅજા, કાહાકા તુમહેહાટી હોરગામાય મોઠો ઇનામ હેય, ચ્યાહાટી કા ચ્યાહાય ચ્યા ભવિષ્યવક્તાહાન જ્યા તુમહેથી બોજ પેલ્લા આતા ચ્યાહાન ચ્ચેજ પરમાણે સતાવણી કોઅયી.” 
“તુમા યા દુનિયા લોકહાહાટી મીઠાં રોકે હેય, બાકી જોવે મીઠાં હોવાદવોગાર ઓઅઇ જાય, તોવે ચ્યાલ કોઅહી વસ્તુકોય ખારાં કોઅવામાય યેય? પાછે તીં કાંઇજ કામ નાંય લાગે, સિવાય યા કા ચ્યાલ બાઆ ટાકી દેયના એને માઅહા પાગા તોળે છુંદી દેઅના. 
તુમા બોદા દુનિયા હાટી ઉજવાડા રોકે હેય, જીં શેહેર ડોગાવોય વસલાં હેય તીં દુબી નાંય હોકે. 
એને લોક દિવો લાવીન ચ્યાલ ટોપલ્યે તોળે નાંય થોવે, બાકી ચ્યાલ દીવત્યાવોય થોવતેહે, તોવે ચ્યા કોઇન બોદા માઅહા લોગુ ઉજવાડો પોઅચી હોકહે. 
ચ્યાજ પરમાણે તુમહે ઉજવાડો માઅહા હોમ્મે ચોમકે કા ચ્યે તુમહે હારેં કામે એઇન તુમહે પોરમેહેર આબહો, જો હોરગામાય હેય, ચ્યા સ્તુતિ કોઅય.” 
“ઈ મા હોમજાહા, કા આંય મૂસા નિયમશાસ્ત્રાલ એને ભવિષ્યવક્તાહા લેખાલ નાશ કોઅરા યેનહો, આંય નાશ કોઅરા નાંય યેનહો, બાકી પુરાં કોઅરા યેનહો. 
કાહાકા આંય તુમહાન હાચ્ચાં આખતાહાવ કા, જાંઉ લોગુ આકાશ એને દોરતી જાતા નાંય રોય એને બોદ્યો ભવિષ્યવાણ્યો પુર્યો નાંઈ ઓઅરી, તાંઉલોગુ નિયમશાસ્ત્રા માઅને યોક કાનો કા યોક બિંદુ બી નાંય ઓટી. 
યાહાટી કા જીં કાદાં ચ્યા વાહની સે વાહની આગનામાયને યોકબી નાંય પાળે, એને તેહેકોયન ચ્યો લોકહાન હિકાડે, તો હોરગા રાજમાય બોદહા કોઅતો વાહનો ગોણાયી, બાકી જો કાદો ચ્યા પાલન કોઅરી એને ચ્યાલ હિકાડી, તો હોરગા રાજ્યામાય મોઠો ગોણાયી. 
કાહાકા આંય તુમહાન આખતાહાવ કા, જોવે તુમા મૂસા નિયમ હિકાડનારા ગુરુ એને પોરૂષી લોકહા ન્યાયપણા જીવન કોઅતા, તુમહે વોદારી ન્યાયપણા જીવન નાંય ઓઅરી, તે તુમા હોરગા રાજ્યામાય કોવેજ નાંય જાય હોકાહા.” 
“તુમા વોનાય ચુકલેં હેય, કા પોરમેહેરાય આમે આગલા ડાયા લોકહાન આખલા આતા કા ‘માઆઇ નાંય ટાકના,’ ‘એને જો કાદો માઆઇ ટાકી ચ્યાલ કોચર્યેમાય દોષ પાત્ર ગોણવામાય યી’. 
બાકી આંય તુમહાન આખતાહાવ કા જો ચ્યા બાહાવોય ગુસ્સો કોઅરી, ચ્યાલ પોરમેહેર સજા કોઅરી એને કાદો ચ્યા બાહાલ નોકામ્યા આખરી ચ્યાલ યહૂદીયાહા મોઠી સોબાયેમાય સજા કોઅરી; એને જો કાદો આખે ‘ઓ મૂર્ખ’ ચ્યાલ નરકા આગડા સજા દેવામાય યી. 
યાહાટી કા જોવે તું પોતાના દાન દેવાળામાય વેદ્યેવોય લેય યેનો, એને તાં તુલ યાદ યેય, કા કાદા માઅહા તુમહેકોય નુકસાન ઓઅયા. 
તોવે તું તીં દાન દેવાળામાય થોવી દે, એને જાયને પેલ્લા ચ્યા માઅહા આરે હોમજી લાં જો એને તોવે યેઇન તીં બેટ ચોડાવ. 
જો તું ફીરાદીવાળા આરે વાટે માંયજ હેય, ચ્યાઆરે જલદી હોમજી લે, એહેકેન નાંય બોના જોજે, કા તુલ તો ફીરાદ્યો ન્યાય કોઅનારાલ હોઅપી દેય, એને ન્યાય કોઅનારો તુલ સીપાડાલ હોઅપી દેય, એને સીપાડા તુલ જેલેમાય કોંડી દેય. 
આંય તુમહાન હાચ્ચાં આખતાહાવ કા, જાંઉ લોગુ બોદા પોયહા બોઅઇ નાંય દેય, તાંવ લોગુ તું જેલેમાઅને છુટી નાંય હોકહે.” 
તુમા જીં આગના આખલી હેય તી વોનાય ચુકલેં હેય કા, વ્યબિચાર મા કોઅહા. 
બાકી આંય તુમહાન આખતાહાવ કા જો કાદ્યે થેઅયેવોય ખારાબ નોજાર ટાકહે તો ચ્યે આરે પોતાના મોનામાય વ્યબિચાર કોઅઇ ચુકયોહો. 
જો તો જમણો ડોળો પાપા કારણ બોને, તોવે તું ચ્યાલ કાડીન ટાકી દે, કાહાકા તોહાટી ઈ હારાં હેય કા તો શરીરમાઅને યોક અવયવ નાશ ઓઅઇ જાય એને તો આખા શરીરાલ બોસામકોળીમાય નાંય ટાકલાં જાય. 
એને જો તો જમણો આથ પાપા કારણ બોને, તે ચ્યાલ કાપી ટાકીન ટાકી દે, કાહાકા તોહાટી ઈ હારાં હેય કા તો શરીરમાઅને યોક અવયવ નાશ ઓઅઇ જાય એને તો આખા શરીરાલ બોસામકોળીમાય નાંય ટાકલાં જાય. 
“ઇબી આખવામાય યેનેલ કા જો કાદો પોતે થેઅયેલ ફારગાતી દાં માગહે ચ્યેલ ફારગાતી દેય. 
બાકી આંય તુમહાન ઈ આખતાહાવ કા જો કાદો પોતા થેઅયેલ વ્યબિચાર સિવાય કાદા બિજા કારણથી ફારગાતી દેય, તે તો ચ્યેલ વ્યબિચાર કોઆડેહે, એને જો કાદો ફારગાતી દેનલ્યે આરે વોરાડ કોએ તે તો પોતે વ્યબિચાર કોઅહે.” 
પાછે તુમા વોનાઈ ગીઅલે હેય કા પોરમેહેરેય આગલા ડાયા લોકહાન આખલા આતા કા, જુઠી કોસામ નાંય ખાઅના, બાકી પ્રભુહાટી કોસામ પુરી કોઅના. 
બાકી આંય તુમહાન ઈ આખતાહાવ કા, કોયદિહી કોસામ નાંય ખાઅના, નાંય હોરગા, કાહાકા તીં પોરમેહેરા સિંહાસન હેય. 
નાંય દોરત્યે, કાહાકા તીં ચ્યા પાગ થોવના જાગો હેય, નાંય યેરૂસાલેમ શેહેર કાહાકા તીં મોઠા રાજા શેહેર હેય. 
પોતાના ટોલપ્યે બી કોસામ નાંય ખાઅના કાહાકા તું યોક કીહ્યાલ બી ઉજળો નાંય કોઅઇ હોકે, કા નાંય કાળો કોઅઇ હોકતોહો. 
બાકી તુમહે વાત હાં તે હાં નાંય તે નાંય રા જોજે; કાહાકા જીં કાય ચ્યાથી વોદારે ઓઅરી તીં જુઠા કામહાથી એટલે સૈતાનથી ઓઅહે. 
“તુમા વોનાઈ ગીઇલે હેતેં કા નિયમશાસ્ત્ર માય કાય લોખલાં હેય કા ડોળા બદલે ડોળો, એને દાતા બોદલે દાત. 
બાકી આંય તુમહાન ઈંજ આખતાહાવ કા, દુષ્ટા બોદલો નાંય લેઅના, બાકી જો કાદો તો જમણા ગાલાવોય થાપડે કોઇન ઠોકે, તે બિજો ગાલ બી ચ્યાએછે ફીરવી દે. 
એને જોવે કાદો તોવોય ન્યાયાલયામાય વિરુદ કોઇન તો ડોગલી માગે તોવે, ચ્યાલ કોટ બી દેય દેઅના. 
જો કાદો તુલ યોક કિ. મી. લેય જાંહાટી મજબુર બનાડે, તોવે ચ્યાઆરે તું બેન કિ. મી. દુઉ ચાલી જાજે. 
જો કાદો તોપાય માગે ચ્યાલ તું દે, એને જો કાદો તોપાય ઉસના માગે ચ્યાલ મુંય મા ફેરાવતો.” 
તુમા વોનાય ગીઇલે હેય કા, નિયમશાસ્ત્ર માય કાય લોખલાં હેય, તુમા બીજહા આરે પ્રેમ કોઅજા, એને તુમહે દુશ્માન વોય દુશ્માની કોઅજા. 
બાકી આંય તુમહાન આખતાહાવ કા, પોતાના દુશ્માનાહાવોય પ્રેમ કોઅજા એને આપહાલ સતાવણી કોએ ચ્યાહાહાટી પ્રાર્થના કોઅજા, 
ચ્યાથી તુમા તુમહે હોરગ્યા આબહા પોહા બોનહા કાહાકા પોરમેહેર હારાં એને માઠાં લોકહાવોય દિહી દેહે, એને ન્યાયી એને અન્યાયી લોકહાહાટી પાઆઈ પાડહે. 
કાહાકા જોવે તુમા તુમહે પ્રેમ રાખનારાહાવોય પ્રેમ રાખહા, તોવે પોરમેહેર ચ્યા પ્રતિફળ નાંય દેય, કાહાકા કર લેનારા બી એહેકેનુજ કોઅતાહા. 
એને તુમા તુમહે બાહાહાલુજ સલામ કોઅતાહા, તે કોઅહા મોઠા કામ કોઅતાહા? કાહાકા ગેર યહૂદી બી, જ્યા પોરમેહેરા નિયમા પાલન નાંય કોએ, ચ્યા એહેકેનુજ કોઅતાહા. 
યાહાટી તુમા કાયામ તીંજ કોઆ જીં હારાં હેય, જેહેકોય તુમહે હોરગામાઅને આબહો જીં હારાં હેય તીંજ કોઅહે. 
