﻿کُوطٜ لِلَاٻٜ.
26.
ندٜنْ اَغَرِفَ وِعِ بُلُسْ، ‏«‏مِ اَلِيمَ وِعُ کٛ نغِطَّا وِعُکِ؞»‏ سٜيْ بُلُسْ پٜفْتِ جُنْغٛ فُطِّ وُرْتِنْکِ حٛورٜ مُوطُمْ، وِعِ، 
‏«‏اَللَّه رٜىٰنٜ، اَغَرِفَ لَامِيطٛ؞ مِ نَنِي بٜلْطُمْ ندٜ کٜٻُمِ شَرٜلْ مٜتُکِ نغَمْ مِ وُرْتِنَ حٛورٜ اَمْ يٜىٰسٛ مَاطَ حَنْدٜ دٛوْ کٛ يَحُودَنْکٛعٜنْ نغُلّٛرِييَمْ فُو، 
نغَمْ اَ اَنْدِ ندٛنُوجِ يَحُودَنْکٛعٜنْ اٜ غٜدِّ اَمِنْ فُو؞ نغَمْ مَاجُمْ اٜ مِ تٛرٛمَا، حٜتِّندَنَيَمْ ندٜرْ مُݧَلْ؞ 
‏«‏يَحُودَنْکٛعٜنْ فُو اٜ اَنْدِ جٛنْدٜ اَمْ دَغَ کٛ مِ سُکَيٜلْ ڤَمَرٜلْ؞ اٜ ٻٜ اَنْدِ نٛ نجٛوطٛرِيمِ ندٜرْ لٜيْدِ اَمْ اٜ ندٜرْ اُرُشَلِيمَ فُو؞ 
کَمْٻٜ اٜ کٛعٜ مَٻّٜ، تٛ ٻٜ نجَٻِي وَطُکِ شٜيْدَ اَمْ، اٜ ٻٜ اَنْدِ دَغَ اَرَنْدٜ مِ غٛعٛتٛ ندٜرْ تٛکُّٻٜ لَاوٛلْ دِينَ اَمِنْ ٻُرْنغٛلْ سَطُکِ نغٛلْ فَارِسَنْکٛعٜنْ؞ 
جٛونِ، اٜ مِ دَرِي طٛعٛ يٜىٰسٛ مٛوطٛنْ اٜ مِ وَطَنٜىٰ کِيتَ نغَمْ کَمُّندٜ اَمْ دٛوْ حٜٻُکِ اَلْکَوَلْ نغَلْ اَللَّه وَطَنِ مَامَعٜنْ اَمِنْ؞ 
لٜپِّ اَمِنْ سَڤّٛ اٜ طِطِ فُو اٜ ندٜنْتِ ندٜرْ کَمُّندٜ حٜٻُکِ اَلْکَوَلْ نغَلْ، کَنْجُمْ وَطِ اٜ ٻٜ مَوْنِنَ اَللَّه جٜمَّ اٜ ݧَلَوْمَ؞ اَللَّه رٜىٰنٜ، نغَمْ اٜ مِ وٛودِ کَمُّندٜ ندٜنْ وَطِ يَحُودَنْکٛعٜنْ نغُلِّييَمْ!‏ 
نغَمْ طُمٜ کَمِّيطٛنْ اَللَّه وَاوَتَا اُمِّنْکِ مَيْٻٜ؟ 
‏«‏مِنْ اٜ حٛورٜ اَمْ، ندٜنّٛ مِ کَمَّکٜ اٜ حَانِ مِ وَطَ کٛ مبَاوَيْمِ وَطُکِ نغَمْ مِ وٛنَّ اِنْدٜ يٜىٰسُ نَجَرَنْکٜىٰجٛ؞ 
کَنْجُمْ نغَطُمِ ندٜرْ اُرُشَلِيمَ؞ مَوْٻٜ اَرْدِيٻٜ دِينَ کٛکِّييَمْ لَامُ مِ مَٻَّ تٛکُّٻٜ يٜىٰسُ؞ مِ مَٻِّ طُطْٻٜ ندٜرْ سُودُ شُرَلْ؞ ندٜ ٻٜ تَپَنَا کِيتَ وَرٜىٰکِ، مِ جَٻِيطُمْ؞ 
مِ تٛرِّيٻٜ ندٜ طُطُّمْ ندٜرْ شُوطِ دٛعَارٜ فُو؞ اٜ مِ وَطَٻٜ ٻٜ نغَݧَ تٛکُّکِ يٜىٰسُ؞ مِ حَلَّنِيٻٜ نَاع سٜطَّ حَا اٜ مِ طَٻِّتَٻٜ ندٜرْ غَرِيجٜ غٛطّٜ لٜيْطٜ، اٜ مِ تٛرَّٻٜ؞ 
‏«‏ندٜ مَوْٻٜ اَرْدِيٻٜ دِينَ کٛکِّيَمْ لَامُ نَنْغُکِ تٛکُّٻٜ يٜىٰسُ تٛ غَرِيرِ دِمَسْکُ سٜيْ ندِلُّمِ؞ 
اَللَّه رٜىٰنٜ، اٜ مِ دٛوْ لَاوٛلْ شَکَ ݧَلَوْمَ، سٜيْ نغِيمِ جَيْنغٛلْ پِوٛيِي دَغَ دٛوْ نغٛلْ ٻُرِي جَيْنغٛلْ نَانغٜ نغٛلْ يٜيْنِي دٛوْ اَمِنْ، مِنْ اٜ ٻٜ نجَادَيْمِ؞ 
غَطَ مِنْ فُو مِنْ نجَنِي اٜ لٜيْدِ، سٜيْ نَنْمِ حٛنٛنْدٜ اٜ وِعَيَمْ ندٜرْ اِبْرَانِيَنْکٛورٜ، ‏‹‏شَاوُلُ، شَاوُلُ، نغَمْ طُمٜ تٛرَّتَايَمْ؟ اَ تٛرَّ حٛورٜ مَاطَ اٜ مٜىٰرٜ ندٜ نغَݧُطَايَمْ؞›‏ 
نٛوتِيمِ مبِيمِ، ‏‹‏مَوْطٛ، اَنْ طُمْ مٛيٜ؟›‏ جٛومِرَاوٛ وِعِ، ‏‹‏مِنْ وٛنِ يٜىٰسُ مٛ تٛرَّتَا؞ 
اُمَّ دَرَ؞ مِ وَنْغَنٜ نغَمْ مِ سُٻُمَا نغَرْتَا کُوَنَيْطٛيَمْ، شٜيْدِنَا کٛ نغِيطَا دٛوْ اَمْ جٛونِ اٜ کٛ کٛلَّيْمَامِ يٜىٰسٛ طٛعٛ؞ 
مِ حِسْنٜتٜ دَغَ جُوطٜ يَحُودَنْکٛعٜنْ اٜ يِمْٻٜ نَاع يَحُودَنْکٛعٜنْ، ٻٜ لِلَيْمَامِ تٛ مَٻّٜ؞ 
اَ وُمْتِنَيْٻٜ، ٻٜ مبُرْتٛيٛ ندٜرْ ݧِوْرٜ، ٻٜ نغَرْتَ ندٜرْ جَيْنغٛلْ، ٻٜ مبُرْتٛو ندٜرْ لَامُ شٜيْطَنْ، ٻٜ شٛعّٛو تٛ اَللَّه، نغَمْ ٻٜ کٜٻَ يَافَنٜىٰکِ حَکّٜ، ٻٜ نَتَّ ندٜرْ يِمْٻٜ غَرْتُٻٜ شٜنِيٻٜ نغَمْ ٻٜ کٛولَکٜيَمْ؞›‏ 
‏«‏اَللَّه رٜىٰنٜ، اَغَرِفَ لَامِيطٛ، کَنْجُمْ وَطِ مِ سَلَاکِ وَطُکِ کٛ نغِيمِ ندٜرْ وَحَيُ دَغَ دٛوْ؞ 
اَرَنْدٜ مِ وَعَجِنَنِي يِمْٻٜ دِمَسْکُ، ندٜنْ اٜ يِمْٻٜ اُرُشَلِيمَ اٜ لٜيْدِ يَحُودِيَ فُو؞ غَطَ نٛنْ تٛکُّمِ ندٜرْ يِمْٻٜ نَاع يَحُودَنْکٛعٜنْ، مبِيمِٻٜ ٻٜ تُوبَ، ٻٜ نغَيْلِتٛيٛو تٛ اَللَّه، ٻٜ کُوَ کُوطٜ کٛلَّيْطٜ ٻٜ تُوبِي؞ 
کَنْجُمْ وَطِ يَحُودَنْکٛعٜنْ نَنْغِيَمْ ندٜرْ وُرٛ شٜنِينغٛ، ٻٜ ٻَدِي وَرْکِيَمْ؞ 
اَمَّا اَللَّه اٜ وَلَّيَمْ حَا حَنْدٜ؞ نغَمْ نٛنْ اٜ مِ دَرِي طٛعٛ اٜ مِ مٜتَنَعٛنْ غٛونغَ يٜىٰسٛ مَوْٻٜ اٜ ڤَمَرْٻٜ فُو؞ مِ وِعَايِ کٛو طُمٜ سٜيْ کٛ مُوسَ اٜ اَنَّبٛعٜنْ حٛرِيٻٜ مبِعِ وَطَيْ، 
وَاتٛ اَلْمَسِيحُ تٛرّٛتٛ، ندٜنْ اٛ وَرْتَ اَرْتُطٛ اُمَّاکِ دَغَ مَيْدٜ، نغَمْ اٛ وَدَّ جَيْنغٛلْ تٛ يَحُودَنْکٛعٜنْ اٜ يِمْٻٜ نَاع يَحُودَنْکٛعٜنْ؞»‏ 
بُلُسْ اٜ ندٜرْ مٜتُکِ، سٜيْ فٜسْتُسْ پٜفْتِ حٛنٛنْدٜ، وِعِ، ‏«‏بُلُسْ، حٛورٜ مَاطَ وَيْلِتَکٜ!‏ طُوطُکِ اَنْدَلْ مَاطَ حَاݝِيمَ!‏»‏ 
اَمَّا بُلُسْ وِعِ، ‏«‏اَللَّه رٜىٰنٜ، فٜسْتُسْ، مِ حَاݝَاکِ؞ کٛ مبِيمِ طُمْ غٛونغَ شٜمْبِطْکَ؞ 
اَغَرِفَ لَامِيطٛ اٜ اَنْدِ فِي طُعُمْ فُو؞ کَنْجُمْ وَطِ مِ حُلَايِ مٜتُکِ يٜىٰسٛ مَاکٛ؞ مِ تَبِّتِنِي اٜ مٛ اَنْدِ کٛو طُمٜ نٛ وٛنْتِندِرِ، نغَمْ طُمْ وَطَاکَ اٜ سُوطٜ؞ 
اَغَرِفَ لَامِيطٛ!‏ اَ جَٻِي کٛ اَنَّبٛعٜنْ مبِنْدِ؟ اٜ مِ اَنْدِ اَ جَٻِي!‏»‏ 
اَغَرِفَ وِعِ بُلُسْ، ‏«‏ندٜرْ شَرٜلْ سٜطَّ نغٜعٜلْ اَ ݧُمَ اَ وَاوَيْ وَرْتِرْکِيَمْ تٛکُّطٛ يٜىٰسُ؟»‏ 
بُلُسْ وِعِمٛ، ‏«‏کٛو ندٜرْ شَرٜلْ سٜطَّ، کٛو نَاع ندٜرْ شَرٜلْ سٜطَّ، اٜ مِ تٛرٛو اَللَّه نغَمْ مَاطَ اَنْ اٜ نَنْٻٜيَمْ حَنْدٜ فُو نغَرْتٛنْ کٛ نغَرْتُمِ، اَمَّا نَاع اٜ طِعِ ٻٛغِّ نجَمْندِ؞»‏ 
ندٜنْ اَغَرِفَ اٜ فٜسْتُسْ اٜ بَنِسْ اٜ جٛوطٛدِيٻٜ اٜ مَٻّٜ فُو اُمِّي، ندِلِّ؞ 
ندٜ ٻٜ مبُرْتِي وُرٛ نغٛنْ، ٻٜ مبِعِ حَکُّندٜ مَٻّٜ، ‏«‏نٜطّٛ اٛعٛ وَطَايِ کٛ حٜوْتِ اٛ وَرٜىٰ کٛو اٛ مَٻّٜ ندٜرْ سُودُ شُرَلْ؞»‏ 
سٜيْ اَغَرِفَ وِعِ فٜسْتُسْ، ‏«‏دَا نٜطّٛ اٛعٛ وِعَايِنٛ کِيتَ مَاکٛ يَارٜىٰ تٛ کَيْسَرْ، دَا اٛ يٛوفَامَ؞»‏ 
