﻿لُکَ.
21.
يٜىٰسُ پٜفْتِ حٛورٜ مُوطُمْ يِعِ رِسْکُٻٜ اٜ نغَطَ دٛکّٜ مَٻّٜ ندٜرْ تٛ طُمْ حٛکَّتَ شٜىٰدٜ نغَمْ اَللَّه ندٜرْ وُرٛ شٜنِينغٛ؞ 
سٜيْ اٛ يِعِ غٛطّٛ دٜبّٛ مٛ وَلَنَا مٛ غٛرْکٛ مُوطُمْ مَايِ وَطِي شٜىٰدٜ نجَمْکٛيْ طِطٛيْ کٛيْ نجَمْندِ مبٛطٜىٰرِ ندٜرْ؞ 
يٜىٰسُ وِعِ، ‏«‏اٜ مِ وِعَعٛنْ غٛونغَ، اٛعٛ دٜبّٛ مٛ وَلَنَا، کٛ اٛ حٛکِّ ٻُرِي کٛ حٛرِيٻٜ فُو کٛکِّ؞ 
نغَمْ حٛرِيٻٜ ٻٜعٜ فُو ٻٜ کٛکِّي سٜطَّ دَغَ ندٜرْ رِسْکُ مَٻّٜ، اَمَّا کَنْکٛ بٛو ندٜرْ شِيَ مَاکٛ اٛ حٛکِّ فُو کٛ اٛ وٛودِ؞»‏ 
وٛٻّٜ اٜ مٜتَ دٛوْ نٛ طُمْ مٛعِّنِرِ وُرٛ شٜنِينغٛ اٜ کَاپٜ بٛطّٜ اٜ دٛکّٜ طٜ طُمْ حٛکِّ نغَمْ اَللَّه؞ اَمَّا يٜىٰسُ وِعِ، 
‏«‏کٛ نغِعٛتٛنْ طٛعٛ، شَرٜلْ وَرَيْ نغٜلْ وَلَا وٛنْدٜ حَيْرٜ اَلٜتٜىٰندٜ دٛوْ وٛنْدٜ؞ طٜ فُو طُمْ سَنْکِتَيْطٜ؞»‏ 
ٻٜ پَمِمٛ، ٻٜ مبِعِ، ‏«‏مٛودِبّٛ، ندٜيٜ فِي طُعُمْ وَطَتَ؟ ندٜنْ کٛ حٛلَّتَ فُطُّکِ مَاجُمْ ٻَدَکٜ؟»‏ 
اٛ وِعِ، ‏«‏ڤَامٜىٰ، تٛع طُمْ مَجِّنَعٛنْ؞ نغَمْ يِمْٻٜ طُطْٻٜ نغَرٛيَيْ ندٜرْ اِنْدٜ اَمْ، ٻٜ مبِعَ کَمْٻٜ نغٛنِ مِنْ، ندٜنْ، ‏‹‏شَرٜلْ ٻَدَکٜ!‏›‏ تٛع اٛنْ تٛکُّٻٜ؞ 
اَمَّا، تٛ اٛنْ نَنِي حَبَرُ کٛنُوجِ حَکُّندٜ لٜيْطٜ اٜ کٛنُوجِ ندٜرْ لٜيْطٜ، تٛع اٛنْ کُلُ، نغَمْ اَرَنْدٜ دٛولٜ فِي طُعُمْ وَطَ، اَمَّا نٛنْ حٛلَّايِ رٜعُکِ دُونِيَارُ وَرِي؞»‏ 
ندٜنْ اٛ وِعِٻٜ، ‏«‏لٜݧٛلْ اُمَّنْتٛ لٜݧٛلْ، ندٜنْ لَامُ اُمَّنْتٛ لَامُ؞ 
اٜ بِغٜىٰجٜ فٜىٰرٜ‑فٜىٰرٜ طُمْ وَطَيْ دِمْبٛلْ لٜيْدِ شٜمْبِنْغٛلْ، طُمْ وَطَيْ وٜىٰلٛ اٜ ݧَوُوجِ کَلُّطِ؞ طُمْ وَطَيْ فِي مَوْطُمْ کُلْنِيطُمْ اٜ دٛوْ، غَطٛوجُمْ يِمْٻٜ کُلْتٛرَ؞ 
اَمَّا کٛ فِي طُعُمْ فُو وَطَ، يِمْٻٜ نَنْغَيْعٛنْ، تٛرَّيْعٛنْ، ٻٜ نغَطَيْعٛنْ ندٜرْ جُوطٜ مَوْٻٜ شُوطِ دٛعَارٜ، ٻٜ نغَطَعٛنْ ندٜرْ شُوطِ شُرَلْ، طُمْ يَارَيْعٛنْ يٜىٰسٛ لَامِيٻٜ اٜ مَوْٻٜ لٜيْدِ، نغَمْ اٛنْ تٛکُّٻٜيَمْ؞ 
طُمْ وَرْتَيْ لَاوٛلْ نٛ کٛکِّرْتٛنْٻٜ حَبَرُ اَمْ؞ 
اَمَّا ڤُکِّنٜىٰ ٻٜرْطٜ مٛوطٛنْ، تٛع اٛنْ نغَنُّ کٛ شَرٜلْ نغٜلْ وَطَ نٛ مبُرْتِنِرْتٛنْ کٛعٜ مٛوطٛنْ؞ 
نغَمْ مِ حٛکَّيْعٛنْ بٛلِيطٜ اٜ اَنْدَلْ، حَا وَلَا غٛطّٛ ندٜرْ غَݧٛوٻٜ مٛوطٛنْ بَاوَيْطٛ دٛعُّکِعٛنْ کٛو يٜدُّکِ کٛ مبِيطٛنْ؞ 
دَݧٛوٻٜ مٛوطٛنْ اٜ مِݧِرَاٻٜ مٛوطٛنْ اٜ مَوْنِرَاٻٜ مٛوطٛنْ اٜ بَنْدِرَاٻٜ مٛوطٛنْ اٜ حِغٛوٻٜ مٛوطٛنْ، ٻٜ کٛکِّتِرَيْعٛنْ، ندٜنْ ٻٜ مبَرَ وٛٻّٜ مٛوطٛنْ؞ 
کٛو مٛيٜ وَݧَيْعٛنْ نغَمْ اٛنْ تٛکُّٻٜيَمْ؞ 
اَمَّا وَلَا لَاسٛلْ کٛعٜ مٛوطٛنْ غٛعٛتٛلْ کَلْکَيْنغٛلْ؞ 
تٛ اٛنْ مُݧِي، اٛنْ کٜٻَيْ يٛنْکِ کِ رٜعَتَا؞ 
«‏تٛ اٛنْ نغِعِي حٛنٛوٻٜ اٜ ڤِلِي اُرُشَلِيمَ، اَنْدٜىٰ حَلْکُکِ مَيْرِ ٻَدَکٜ؞ 
ندٜنْ وٛنْٻٜ ندٜرْ لٜيْدِ يَحُودِيَ ندٛغَّ نَتّٛيَ کٛشّٜىٰجٜ، وٛنْٻٜ ندٜرْ غَرِيرِ مَوْندِ بٛو مبُرْتٛوندِ، ندٜنْ وٛنْٻٜ ندٜرْ لَدّٜ تٛع نَتَّ غَرِيرِ؞ 
نغَمْ بَلْطٜ طٜنْ طٛنْ طُمْ ‏‹‏بَلْطٜ بٛنٜ،›‏ نغَمْ کٛ وِنْدَا فُو حٜىٰوَيْ؞ 
رٜوْٻٜ غٛودُٻٜ دٜىٰطِ اٜ مُسِنْتٜىٰٻٜ ٻٜ تٛرّٛتٛ نَاع سٜطَّ ندٜرْ طٜنْ طٛنْ بَلْطٜ!‏ نغَمْ طُمْ وَطَيْ تٛرَّاجِ کَلُّطِ ندٜرْ دُونِيَارُ، مٛنّٜرٜ اَللَّه جِڤّٛنٛيْتٛ لٜݧٛلْ نغٛعٛلْ؞ 
طُمْ وَرْدَيْ وٛٻّٜ اٜ کَافَاجٜ، طُمْ نَنْغَيْ وٛٻّٜ، طُمْ يَارَٻٜ ندٜرْ لٜيْطٜ فُو طُمْ وَرْتِرَٻٜ مَشُّٻٜ؞ لٜݧِ دُونِيَارُ نغَطَيْ کَ سَنْکُتُکِ اُرُشَلِيمَ ٻٜ لَامٛوندِ نَا شَرٜلْ نغٜلْ طُمْ حٛکِّٻٜ وَطِي؞ 
‏«‏طُمْ وَطَيْ فِي کُلْنِيطُمْ ندٜرْ نَانغٜ اٜ لٜوْرُ اٜ کٛودٜ؞ يِمْٻٜ وٛنْٻٜ ندٜرْ لٜيْطٜ دُونِيَارُ فُو ٻٜ نغَنَّيْ ٻٜ کُلْتٛرَ، ندٜنْ ٻٜ ندُلَّ کٛ ٻٜ نغَطَتَ نغَمْ حٛنٛنْدٜ شٜمْبِنْدٜ ندٜ غٜىٰلٛوطِ ندِيَمْ مبٜىٰلَ؞ 
کُلٛلْ وَطَيْ وٛٻّٜ ڤٜکّٛرَ، نغَمْ کٛ وَرٛيْتَ ندٜرْ دُونِيَارُ، نغَمْ کٛ وٛنِ دٛوْ فُو دِمْبٛتٛ؞ 
اٜ شَرٜلْ نغٜلْ، ٻٜ نغِعَيْ ٻِي نٜطّٛ اٜ وَرَ ندٜرْ دُولٜ اٜ بَوْطٜ اٜ تٜدُّنغَلْ مَنْغَلْ؞ 
تٛ فِي طُعُمْ فُطِّي وَطُکِ، اُمّٜىٰ ندَرٛوطٛنْ، پٜفْتٛنْ کٛعٜ مٛوطٛنْ ندَارٛنْ دٛوْ، نغَمْ کِسْندَمْ مٛوطٛنْ ٻَدَکٜ؞»‏ 
اٛ حٛکِّٻٜ مِسَالُ طُعُمْ، اٛ وِعِ، ‏«‏ندَارٜىٰ لٜکِّ اِبِّ اٜ لٜطّٜ کٛرِيطٜ فُو؞ 
تٛ اٛنْ نغِعِي طٜ مبِلِتِي، اٛنْ اَنْدِ سٜىٰتٛ ٻَدَکٜ؞ 
نٛنْ مَا تٛ اٛنْ نغِعِي فِي طُعُمْ اٜ وَطَ، تٛو، اٛنْ اَنْدَيْ لَامُ اَللَّه ٻَدَکٜ؞ 
‏«‏اٜ مِ وِعَعٛنْ غٛونغَ، جَامَنُ طُعُمْ رٜعَتَا نَا فُو فِي طُعُمْ وَطِي؞ 
دٛوْ اٜ لٜيْ پَٻّٛتٛ، اَمَّا بٛلِيطٜ اَمْ پَٻَّتَاکٛ حَا اَبَدَا؞ 
‏«‏ڤَامٜىٰ تٛع يَرٜ‑يَرٜ اٜ ݧَامٜ‑ݧَامٜ اٜ وَنُّکِ اٜ کٛ وٛنِ ندٜرْ دُونِيَارُ حٛشَّ ٻٜرْطٜ مٛوطٛنْ، نغَمْ تٛع ݧَلْندٜ ندٜنْ اُدّٛوعٛنْ اٛنْ اَنْدَا؞ 
نغَمْ ݧَلْندٜ ندٜنْ وَرَيْ دٛوْ کٛو مٛيٜ مٛ يٛنْکِ ندٜرْ دُونِيَارُ؞ 
ڤَامٜىٰ کٛو ندٜيٜ نغَطٛنْ دٛعَارٜ نغَمْ کٜٻٛنْ ندَطٛنْ فِي طُعُمْ غَطَيْطُمْ فُو، ندٜنْ ندَرٛوطٛنْ يٜىٰسٛ ٻِي نٜطّٛ؞»‏ 
کٛو ندٜيٜ ݧَلْندٜ يٜىٰسُ اٜ اٜکِّتِنَ ندٜرْ وُرٛ شٜنِينغٛ، اَمَّا جٜمَّ اٛ وُرْتٛو اٛ يَحَ دٛوْ حٛشّٜىٰرٜ ندٜ لٜطّٜ جَيْتُنْ اٛ وَالٛيَ؞ 
کٛو ندٜيٜ اِلَا سُبَکَ يِمْٻٜ فُو اٜ نجَحَ وُرٛ شٜنِينغٛ نغَمْ نَنُکِمٛ؞ 
