﻿مَرْکُسْ.
13.
يٜىٰسُ اٜ وُرْتٛيٛو وُرٛ شٜنِينغٛ، سٜيْ غٛعٛتٛ ندٜرْ تٛکُّٻٜمٛ وِعِمٛ، ‏«‏مٛودِبّٛ، رَارُ کَاپٜ مَوْطٜ طٜ طُمْ مَحِرِ وُرٛ نغٛعٛ!‏ رَارُ نٛ مَادِ ندِنْ وٛوطِرِ؞»‏ 
سٜيْ يٜىٰسُ وِعِمٛ، ‏«‏اَ يِعِي ندِعِ مَادِ مَوْندِ؟ وَلَا وٛنْدٜ حَيْرٜ اَلٜتٜىٰندٜ دٛوْ وٛنْدٜ؞ طٜ فُو طُمْ سَنْکِتَيْطٜ؞»‏ 
يٜىٰسُ اٜ جٛوطِي دٛوْ حٛشّٜىٰرٜ ندٜ لٜطّٜ جَيْتُنْ دَارَيْندٜ وُرٛ شٜنِينغٛ، سٜيْ بِيتُرُسْ، اٜ يَاکُبُ، اٜ يَحَيَ، اٜ اَنْدِرَاوُسْ ٻٜ نجَحِ تٛ مَاکٛ کَمْٻٜ تَنْ، ٻٜ پَمِمٛ ٻٜ مبِعِ، 
‏«‏وِعُمِنْ، ندٜيٜ فِي طُعُمْ وَطَتَ؟ طُمٜ وٛنِ کٛ حٛلَّتَ فُو فِي طُعُمْ ٻَدَکٜ حٜىٰوَ؟»‏ 
سٜيْ يٜىٰسُ وِعِٻٜ، ‏«‏ڤَامٜىٰ تٛع غٛطّٛ مَجِّنَعٛنْ؞ 
يِمْٻٜ طُطْٻٜ نٛدِّرَيْ کٛعٜ مَٻّٜ اِنْدٜ اَمْ، ٻٜ مبِعَ ‏‹‏مِنْ وٛنِ اَلْمَسِيحُ،›‏ ٻٜ مَجِّنَ يِمْٻٜ طُطْٻٜ؞ 
تٛ اٛنْ نَنِي حَبَرُ کٛنُوجِ غَطٜتٜىٰطِ حَادٜ مٛوطٛنْ، اٜ کٛنُوجِ غَطٜتٜىٰطِ ٻَدَاکِ، تٛع اٛنْ کُلُ؞ دٛولٜ طُعُمْ وَطَ، اَمَّا رٜعُکِ دُونِيَارُ اٜ حٛرِي تَوْ؞ 
لٜݧٛلْ اُمَّنْتٛ لٜݧٛلْ، لَامُ اُمَّنْتٛ لَامُ؞ طُمْ وَطَيْ وٜىٰلٛ کَلُّنغٛ اٜ دِمْبٛلْ لٜيْدِ تٛ بِغٜىٰجٜ فٜىٰرٜ‑فٜىٰرٜ؞ طُعُمْ طُمْ فُطّٛودٜ تٛرَّاجِ غَرَيْطِ؞ 
‏«‏اَمَّا ڤَامَنٜىٰ کٛعٜ مٛوطٛنْ؞ ٻٜ نغَطَيْعٛنْ ندٜرْ جُوطٜ مَوْٻٜ شُوطِ دٛعَارٜ، طُمْ ڤِيَعٛنْ ندٜرْ شُوطِ دٛعَارٜ طِنْ؞ نغَمْ اٛنْ تٛکُّٻٜيَمْ طُمْ يَارَيْعٛنْ يٜىٰسٛ مَوْٻٜ لٜيْدِ اٜ لَامِيٻٜ، نٛنْ وَرْتَيْ لَاوٛلْ نٛ کٛکِّرْتٛنْٻٜ حَبَرُ اَمْ؞ 
اَمَّا کٛ رٜعِرْدٜ دُونِيَارُ وَرَ، دٛولٜ طُمْ اَرْتَ وَعَجِنْکِ حَبَرُ بٜلْطُمْ ندٜرْ فُو لٜپِّ دُونِيَارُ؞ 
فُو شَرٜلْ نغٜلْ طُمْ نَنْغِعٛنْ طُمْ يَارِعٛنْ يٜىٰسٛ لَامُ، تٛع اٛنْ نغَنُّ دٛوْ کٛ مبِعٛتٛنْ؞ اٜ شَرٜلْ نغٜلْ اَللَّه حٛکَّيْعٛنْ کٛ مبِعٛتٛنْ، سٜيْ مبِعٛنْکَ؞ نغَمْ نَاع طُمْ اٛنٛنْ مٜتَتَ، اَمَّا طُمْ رُوحُ اَللَّه؞ 
نٜطّٛ حٛکِّتِرَيْ سَکِرَاوٛ مُوطُمْ طُمْ وَرَمٛ، ݧَاکٛ مَا حٛکِّتِرَيْ ٻِطّٛ مُوطُمْ؞ ٻِٻّٜ اُمَّنْتٛ دَݧٛوٻٜ مَٻّٜ، ٻٜ نغَطَ طُمْ وَرَٻٜ؞ 
کٛو مٛيٜ وَݧَيْعٛنْ نغَمْ اٛنْ تٛکُّٻٜيَمْ؞ اَمَّا مُݧُطٛ حَا رٜعِرْدٜ حِسَيْ؞ 
‏«‏شَرٜلْ اٜ وَرَ نغٜلْ نغِعٛتٛنْ ‏‹‏نٜفْنِيطُم›‏ غَرْتِرٛوجُمْ وُرٛ شٜنِينغٛ نغٛ لَاٻَا اٜ دَرِي تٛ وِغٜىٰرٜ ندٜ حَانَا؞ فُو جَنْغٛووٛ فَامَ مَعَنَ مَاجُمْ؞ اٜ شَرٜلْ نغٜلْ وٛنْٻٜ ندٜرْ لٜيْدِ يَحُودِيَ ندٛغَّ نَتّٛيَ کٛشّٜىٰجٜ؞ 
غٛنْطٛ دٛوْ سُودُ تٛع جِڤّٛيٛو کٛو نَتَّ وُرٛ نغَمْ حٛشُّکِ غٛطُّمْ؞ 
غٛنْطٛ تٛ نغٜسَ تٛع سٛعّٛ حٛشَّ شُدَّارِ مُوطُمْ؞ 
رٜوْٻٜ غٛودُٻٜ دٜىٰطِ اٜ مُسِنْتٜىٰٻٜ ٻٜ تٛرّٛتٛ نَاع سٜطَّ ندٜرْ طٜنْ طٛنْ بَلْطٜ!‏ 
نغَطٜىٰ دٛعَارٜ تٛع فِي طُعُمْ وَطَ ندٜرْ ندُنْغُ؞ 
نغَمْ ندٜرْ طٜنْ طٛنْ بَلْطٜ طُمْ وَطَيْ تٛرَّ کَلُّکَ اِرِ کَ طُمْ مٜىٰطَايِ وَطُکِ دَغَ شَرٜلْ نغٜلْ اَللَّه تَغِ دُونِيَارُ حَا جٛونِ؞ طُمْ بٛو فُطِّتَتَا طُمْ وَطَ اِرِ کَنْ طٛنْ تٛرَّ؞ 
دَا جٛومِرَاوٛ اُسْتَايِ طٜنْ طٛنْ بَلْطٜ، دَا وَلَا غٛطّٛ کِسَيْطٛ؞ اَمَّا نغَمْ ٻٜنْ طٛنْ شُٻَاٻٜ مَاکٛ ٻٜ اٛ سُٻِ، اٛ اُسْتِي بَلْطٜ طٜنْ؞ 
‏«‏اٜ نغٜلْ طٛنْ شَرٜلْ تٛ غٛطّٛ وِعِيعٛنْ، ‏‹‏رَا اَلْمَسِيحُ طٛعٛ!‏›‏ کٛو بٛو، ‏‹‏رَمّٛ طَاعٜ!‏›‏ تٛع اٛنْ نجَٻُ؞ 
نغَمْ اَلْمَسِيحُعٜنْ فٜوْرٜ اٜ اَنَّبٛعٜنْ فٜوْرٜ ٻٜ مبُرْتٛيْتٛ ٻٜ نغَطَ اَلَامَاجِ اٜ کُوطٜ کَيْطِنِيطٜ نغَمْ ٻٜ مَجِّنَ يِمْٻٜ، حَا اٜ شُٻَاٻٜ ٻٜنْ تٛ طُمْ وَطٛتٛ؞ 
ندَرٜىٰ، اٛنْ ندٜىٰنَ!‏ مِ وِعِيعٛنْ کٛو طُمٜ کٛ شَرٜلْ نغٜلْ وَرَ؞ 
‏«‏اَمَّا ندٜرْ طٜنْ طٛنْ بَلْطٜ غَطَ کَنْ طٛنْ تٛرَّ کَلُّکَ، طُمْ ٻَلْوِنَيْ نَانغٜ، لٜوْرُ بٛو حٛکَّتَا جَيْنغٛلْ مَيْرُ؞ 
کٛودٜ نجَنٛيَيْ دَغَ دٛوْ، ندٜنْ کٛ وٛنِ دٛوْ فُو دِمْبٛتٛ؞ 
اٜ شَرٜلْ نغٜلْ طُمْ يِعَيْ ٻِي نٜطّٛ اٜ وَرَ ندٜرْ دُولٜ؞ اٛ وَرْدَيْ اٜ بَوْطٜ مَوْطٜ اٜ تٜدُّنغَلْ؞ 
اٛ لِلٛيَيْ مَلَاعِکَعٜنْ مَاکٛ ٻٜ کَوْرِتَ ٻٜ اٛ سُٻِ دَغَ کٛو تٛيٜ ندٜرْ دُونِيَارُ، دَغَ نغٛعٛلْ کٜىٰرٛلْ دُونِيَارُ يَاکِ نغٛلْ تٛنْ کٜىٰرٛلْ؞ 
‏«‏تٛو، اٜکِّتٜىٰ اٜکِّتِنٛلْ نغٛعٛلْ دَغَ تٛ لٜکِّ اِبِّ؞ تٛ لِشٜ مَاکِ ڤُطِّي وِلُتُکِ، اٛنْ اَنْدِ ندُنْغُ ٻَدَکٜ وٛنْ طٛنْ؞ 
نٛنْ مَا تٛ اٛنْ نغِعِي فِي طُعُمْ اٜ وَطَ، تٛو، اٛنْ اَنْدَيْ ٻِي نٜطّٛ ٻَدَکٜ وَرْتٛيَ، اٜ مٛ حَادٜ دَمُّغَلْ؞ 
اٜ مِ وِعَعٛنْ غٛونغَ، جَامَنُ طُعُمْ طُمْ رٜعَتَا نَا فُو فِي طُعُمْ وَطِي؞ 
دٛوْ اٜ لٜيْ پَٻّٛتٛ، اَمَّا بٛلِيطٜ اَمْ پَٻَّتَاکٛ حَا اَبَدَا؞ 
‏«‏وَلَا اَنْدُطٛ ندٜنْ طٛنْ ݧَلْندٜ کٛو نغٜلْ طٛنْ شَرٜلْ نغٜلْ فِي طُمْ طٛنْ وَطَتَ؞ کٛو مَلَاعِکَعٜنْ وٛنْٻٜ دٛوْ اَنْدَا، ٻِطّٛ اٛنْ مَا اَنْدَا، سٜيْ ݧَاکٛ مٛ دٛوْ تَنْ اَنْدِ؞ 
ڤَامٜىٰ، نجٛوطٜىٰ اٛنْ شِرْيِي، نغَمْ اٛنْ اَنْدَا کٛ شَرٜلْ نغٜلْ وَرَتَ؞ 
طُمْ بٛ نٜطّٛ غَطُطٛ يَادُ؞ ندٜ اٛ وَرِ دِلُّکِ اٛ اَلِ وُرٛ مَاکٛ ندٜرْ جُوطٜ مَشُّٻٜ مَاکٛ، اٛ حٛکِّ کٛو مٛيٜ کُوغَلْ نغَلْ وَطَتَ، اٛ وِعِ دٜىٰنٛووٛ دَمُّغَلْ نغَلْ اٛ دَرٛو اٜ مٛ رٜىٰنَ؞ 
نغَمْ نٛنْ، نجٛوطٜىٰ اٛنْ ندٜىٰنَ نغَمْ اٛنْ اَنْدَا شَرٜلْ نغٜلْ جٛومُ وُرٛ نغٛنْ وَرْتٛيْتَ، کٛو طُمْ فُتُرٛ، کٛو طُمْ شَکَ جٜمَّ، کٛو طُمْ فَجِرِ، کٛو طُمْ سُبَکَ؞ 
تٛ اٛ وَرْتِي وَلَا اَنْدُطٛ، تٛع اٛ تَوَ اٛنْ طَانِي؞ 
کٛ مبِيمِعٛنْ، اٜ مِ وِعَکَ کٛو مٛيٜ، کَنْجُمْ وٛنِ نجٛوطٜىٰ اٛنْ شِرْيِي!‏»‏ 
