﻿مَاتِيُ.
21.
ندٜ يٜىٰسُ اٜ تٛکُّٻٜمٛ ٻَدِي غَرِيٜلْ بٜتَفَاجِ حَادٜ اُرُشَلِيمَ تٛ حٛشّٜىٰرٜ ندٜ لٜطّٜ جَيْتُنْ، سٜيْ اٛ لِلِ تٛکُّٻٜمٛ طِطٛ؞ 
اٛ وِعِٻٜ، ‏«‏نجَحٜىٰ ندٜرْ غَرِيٜلْ غٛنْغٜلْ يٜىٰسٛ مٜىٰطٜنْ؞ اٜ نَتُّکِ مٛوطٛنْ، اٛنْ تَوَيْ مبَبَّ اٜ حَٻِّي اٜ ٻِنْغَ مَاغَ؞ ڤِتّٛيٜىٰطِ نغَدَّنٛنْيَمْطِ؞ 
تٛ غٛطّٛ مٜتَنِيعٛنْ، مبِعٜىٰ، ‏‹‏مٛودِبّٛ اٜ يِطِ حُوتِرَطِ، اٛ وَطَيْ طُمْ وَرْتِرَطِ نَاع کٛ نٜىٰٻِ؞›‏ »‏ 
نٛنْ وَطِي نغَمْ طُمْ حٜبِّنَ کٛ اَللَّه وِعِ دَغَ حٛنْدُکٛ اَنَّبِ جَکَارِيَ، وِيکِ، 
‏«‏مبِعٜىٰ يِمْٻٜ اُرُشَلِيمَ، ‏‹‏رَا لَامِيطٛ مٛوطٛنْ اٜ وَرَ تٛ مٛوطٛنْ!‏ اٛ لٜسْتِنْطٛ حٛورٜ اٜ مٛ دٛوْ مبَبَّ، اٜ دٛوْ مبَبَّ مٛلَ ڤَمَرَ؞›‏ »‏ 
سٜيْ تٛکُّٻٜمٛ ٻٜنْ ندِلِّ، نغَطِ کٛ يٜىٰسُ وِعِٻٜ؞ 
ٻٜ نجَارِ مبَبَّ نغَنْ اٜ ٻِنْغَ مَاغَ، ٻٜ مبٜعِّتِ شُدَّارِ مَٻّٜ دٛوْ مَاجِ، اٛ پٜنْتِ اٛ جٛوطِ؞ 
يِمْٻٜ طُطْٻٜ حَوْرُتُٻٜ مبٜعِّتِ شُدَّارِ مَٻّٜ دٛوْ طَتَلْ نغَلْ، وٛٻّٜ بٛو نغٜوٛيِ حَاکٛ تٛ لٜطّٜ اٜ مبٜعِّتَکٛ دٛوْ طَتَلْ؞ 
يِمْٻٜ طُطْٻٜ يَحٛوٻٜ يٜىٰسٛ يٜىٰسُ اٜ تٛکِّرْٻٜمٛ غَطَ اٜ ٻٜ مبِعَ اٜ سٜمْبٜ، ‏«‏حٛسَانَ تٛ ٻِطّٛ دَوْدَ!‏ اٛ بَرْکِطِنَاطٛ غَرٛيْطٛ ندٜرْ اِنْدٜ جٛومِرَاوٛ!‏ اٜنْ مَنْتُ اَللَّه مٛ دٛوْ!‏»‏ 
ندٜ يٜىٰسُ نَتِّ اُرُشَلِيمَ، حَکِّيلٛ يِمْٻٜ غَرِيرِ ندِنْ فُو اُمِّي، اٜ ٻٜ مبِعَ، ‏«‏طُمْ مٛيٜ اٛعٛ؟»‏ 
سٜيْ يِمْٻٜ طُطْٻٜ ٻٜنْ جَادٛوٻٜ اٜ يٜىٰسُ مبِعِ، ‏«‏طُمْ يٜىٰسُ، اَنَّبِيجٛ دَغَ غَرِيرِ نَجَرَتْ ندٜرْ لٜيْدِ غَلِيلِ؞»‏ 
سٜيْ يٜىٰسُ نَتِّ وُرٛ شٜنِينغٛ رِيوِ سٛورٛوٻٜ اٜ سٛودٛوٻٜ ندٜرْ مَغّٛ؞ اٛ تَلِّ تٜىٰبُرْجِ غَيْلِتٛوٻٜ شٜىٰدٜ رٛومَنْکٛعٜنْ يَاکِ شٜىٰدٜ وُرٛ شٜنِينغٛ اٜ جٛوطٛرْلٜ شٛورٛوٻٜ ڤٛولِ؞ 
اٛ وِعِٻٜ، ‏«‏طُمْ وِنْدَامَ اَللَّه وِعِي، ‏‹‏طُمْ نٛدِّرَيْ وُرٛ اَمْ وُرٛ دٛعَارٜ،›‏ اَمَّا اٛنْ نغَرْتِرِينغٛ لُورٛ وُيْٻٜ!‏»‏ 
سٜيْ وُمْٻٜ اٜ لَپٛوٻٜ نغَرِ تٛ مَاکٛ ندٜرْ وُرٛ شٜنِينغٛ، اٛ يَمْطِتِنِٻٜ؞ 
اَمَّا مَوْٻٜ اَرْدِيٻٜ دِينَ اٜ مٛودِٻّٜ اَتَّوْرَ نَنِ مٛنّٜرٜ ندٜ ٻٜ نغِعِ کُوطٜ کَيْطِنِيطٜ طٜ اٛ وَطِ، حَا سُکَحٛيْ اٜ مبِعَ اٜ سٜمْبٜ ندٜرْ وُرٛ شٜنِينغٛ، ‏«‏حٛسَانَ تٛ ٻِطّٛ دَوْدَ!‏»‏ 
ٻٜ مبِعِمٛ، ‏«‏اَ نَنَ کٛ سُکَاٻٜ ٻٜعٜ مبِعَتَ؟»‏ يٜىٰسُ نٛوتِي، وِعِ، ‏«‏اٜىٰ؞ اٛنْ مٜىٰطَايِ جَنْغُکِ اَايَارٜ بِيندٜ، ‏‹‏اَنْ سِرْيِ سُکَحٛيْ ڤَمَرٛيْ اٜ مُسِنَيْکٛيْ مَنْتُمَا؟›‏ »‏ 
سٜيْ اٛ دِلِّ اٛ اَلِٻٜ اٛ وُرْتِي غَرِيرِ ندِنْ اٛ يَحِ بٜتَنِ اٛ وَالِ تٛنْ؞ 
ندٜ وٜىٰتِ يٜىٰسُ اٜ وَرْتٛيَ غَرِيرِ اُرُشَلِيمَ اٛ نَنِ وٜىٰلٛ؞ 
ندٜ اٛ يِعِ وٛکِّ اِبِّ حَادٜ طَتَلْ، اٛ يَحِ تٛ مَاکِ، اَمَّا اٛ تَوَايِ غٛطُّمْ تٛ مَاکِ سٜيْ حَاکٛ تَنْ؞ سٜيْ اٛ وِعِکِ، ‏«‏تَاع فُطُّتُ ندِمَا حَا اَبَدَا!‏»‏ طٛنْ اٜ طٛنْ کِ يٛورِ؞ 
ندٜ تٛکُّٻٜمٛ نغِعِ نٛنْ، ٻٜ کَيْطِنِ، ٻٜ مبِعِ، ‏«‏نٛ طُمْ وَطِ اِبِّ کِعِ يٛورِ طٛنْ اٜ طٛنْ؟»‏ 
يٜىٰسُ نٛوتِي، وِعِٻٜ، ‏«‏اٜ مِ وِعَعٛنْ غٛونغَ، تٛ اٛنْ نغٛودِ حٛولَارٜ، اٛنْ نغَلَا سٜکٛ کٛو سٜطَّ، اٛنْ مبَاوَيْ نغَطٛنْ کٛ ٻُرِ کٛ نغَطَنْمِ اِبِّ کِعِ، حَا مَا تٛ اٛنْ مبِعِي حٛشّٜىٰرٜ ندٜعٜ، ‏‹‏طٛوفَ دَغَ طٛعٛ، کُبٛطَا حٛورٜ مَاطَ ندٜرْ مبٜىٰلَ،›‏ سٜيْ ندٜ وَطَ نٛنْ؞ 
تٛ اٛنْ نغٛودِ حٛولَارٜ، فُو کٛ تٛرِيطٛنْ اَللَّه اٛنْ کٜٻَيْطُمْ؞»‏ 
ندٜ يٜىٰسُ نَتِّ وُرٛ شٜنِينغٛ اٜ مٛ ندٜرْ اٜکِّتِنْکِ، سٜيْ مَوْٻٜ اَرْدِيٻٜ دِينَ اٜ مَوْٻٜ يِمْٻٜ نغَرِ تٛ مَاکٛ مبِعِ، ‏«‏اٜ لَامُ مٛيٜ نغَطَتَا کُوطٜ طٜعٜ؟ مٛيٜ حٛکُّمَا لَامُ طُمْ؟»‏ 
سٜيْ يٜىٰسُ نٛوتِي، وِعِٻٜ، ‏«‏مِنْ مَا مِ پَمَيْعٛنْ؞ تٛ اٛنْ نٛوتَنَکٜيَمْ، ندٜنْ مِ وِعَيْعٛنْ اٜ طُمٜ لَامُ نغَطِرَيْمِ کُوطٜ طٜعٜ؞ 
تٛو، بَڤْتِسْمَ طُمْ يَحَيَ وَطِ، تٛ اَللَّه طُمْ پِوٛيِ کٛو تٛ يِمْٻٜ؟»‏ سٜيْ ٻٜ مٜدِّ حَکُّندٜ مَٻّٜ، ٻٜ مبِعِ، ‏«‏تٛ اٜنْ مبِعِي، ‏‹‏دَغَ تٛ اَللَّه طُمْ پِوٛيِ،›‏ اٛ وِعَيْعٜنْ، ‏‹‏کٛ وَطِ اٛنْ جَٻَايِ کٛ اٛ وِعِ؟›‏ 
اَمَّا تٛ اٜنْ مبِعِي، ‏‹‏تٛ يِمْٻٜ طُمْ پِوٛيِ،›‏ اٜنْ کُلَ کٛ يِمْٻٜ نغَطَنْتَعٜنْ، نغَمْ ٻٜ فُو ٻٜ نجَٻِي يَحَيَ اٛ اَنَّبِيجٛ؞»‏ 
نغَمْ نٛنْ ٻٜ نٛوتِي، ٻٜ مبِعِ يٜىٰسُ، ‏«‏مِنْ اَنْدَا؞»‏ يٜىٰسُ وِعِٻٜ، ‏«‏نٛنْ مِنْ مَا، مِ وِعَتَاعٛنْ کٛو اٜ طُمٜ لَامُ نغَطِرَيْمِ کُوطٜ طٜعٜ؞ 
‏«‏تٛو، نٛ نغِيطٛنْ؟ اٜ وٛودِ غٛطّٛ غٛودُطٛ سُکَاٻٜ طِطٛ؞ اٛ يَحِ تٛ سُکَ اَرَنْدٜىٰجٛ اٛنْ، اٛ وِعِ، ‏‹‏ٻِطّٛ اَمْ، حَنْدٜ يَحُ نغٜسَ اِنَبٛوجٜ کُوَا؞›‏ 
سٜيْ سُکَ اٛنْ وِعِمٛ، ‏‹‏مِ يَحَتَا؞›‏ اَمَّا دَغَ غَطَ سُکَ اٛنْ وَيْلِتِ ݧُمٛ مُوطُمْ يَحِ؞ 
سٜيْ ݧَاکٛ اٛنْ يَحِ تٛ سُکَ طِطَٻٛ اٛنْ وِعِمٛ کٛ وِعِ اٛنْ تٛنْ سُکَ اَرَنْدٜىٰجٛ اٛنْ؞ سُکَ اٛنْ نٛوتِي، وِعِ، ‏‹‏تٛو، مِ يَحَيْ، بَڤَّ،›‏ اَمَّا اٛ يَحَايِ؞ 
تٛو، ندٜرْ مَٻّٜ مٛيٜ وَطِ کٛ ݧَاکٛ اٛنْ يِطِ؟»‏ سٜيْ ٻٜ مبِعِ، ‏«‏اَرَنْدٜىٰجٛ اٛنْ؞»‏ يٜىٰسُ وِعِٻٜ، ‏«‏اٜ مِ وِعَعٛنْ غٛونغَ، جَٻٛوٻٜ شٜىٰدٜ لٜيْدِ اٜ کَارُوَعٜنْ اٜ ٻٜ اَرْتَعٛنْ نَتُّکِ لَامُ اَللَّه؞ 
نغَمْ يَحَيَ وَرِي حٛلِّيعٛنْ لَاوٛلْ اَادِلَاکُ، اٛنْ کٛولَاکِمٛ؞ اَمَّا جَٻٛوٻٜ شٜىٰدٜ لٜيْدِ اٜ کَارُوَعٜنْ کٛولَکٜمٛ؞ کٛو ندٜ نغِيطٛنْ نٛنْ، دَغَ غَطَ اٛنْ تُوبَايِ کٛولِيطٛنْمٛ؞ 
‏«‏تٛو، رَا غٛطُّمْ مِسَالُ؞ اٜ وٛودِ غٛطّٛ جٛومُ نغٜسَ غَطُطٛ نغٜسَ اِنَبٛوجٜ، اٛ حٛوِکَ، اٛ وَسِ نغَيْکَ مَوْکَ ندٜرْ تَفَارٜ نغَمْ مٛيْلُکِ ندِيَمْ دَغَ ندٜرْ اِنَبٛوجٜ طٜنْ، اٛ مَحِ سُودُ تٛوْندُ نغَمْ رٜىٰنُکِ نغٜسَ کَنْ؞ سٜيْ اٛ حٛکِّکَ وٛٻّٜ رٜمٛوٻٜ مٛعِّنَکَ، اٛ دِلِّ وٛنْدِ لٜيْدِ؞ 
ندٜ شَرٜلْ ٻٜنْدُکِ اِنَبٛوجٜ طٜنْ وَطِ، اٛ لِلِ مَشُّٻٜ مَاکٛ تٛ ٻٜ اٛ حٛکِّ نغٜسَ کَنْ نغَمْ ٻٜ نجَٻٛنٛيَمٛ کٛ ٻٜ نغَادُنٛ ندٜرْ کٛ ٻٜنْدِ؞ 
اَمَّا ٻٜ نَنْغِٻٜ ٻٜ ڤِيِ غٛعٛتٛ، ٻٜ مبَرِ غٛعٛتٛ، ٻٜ کُبٛرِي غٛعٛتٛ کَاپٜ؞ 
سٜيْ اٛ فُطِّتِ اٛ لِلِ وٛٻّٜ مَشُّٻٜ مَاکٛ ٻُرْٻٜ اَرَنْدٜعٜنْ طُوطُکِ؞ کَمْٻٜ مَا رٜمٛوٻٜ ٻٜنْ نغَطَنِٻٜ نٛنْ نٛ ٻٜ نغَطَنِ اَرَنْدٜعٜنْ ٻٜنْ؞ 
غَطَ طٛنْ جٛومُ نغٜسَ اٛنْ لِلِ ٻِطّٛ مَاکٛ تٛ رٜمٛوٻٜ ٻٜنْ، اٜ مٛ وِعَ، ‏‹‏ٻٜ کٛکَّيْ ٻِطّٛ اَمْ مَنْغُ؞›‏ 
اَمَّا ندٜ ٻٜ اٛ حٛکِّ نغٜسَ کَنْ نغِعِ ٻِطّٛ اٛنْ، سٜيْ ٻٜ مبِعِ حَکُّندٜ مَٻّٜ، ‏‹‏تٛو!‏ رَا دٛنٛووٛ جٛومُ نغٜسَ کَنْ؞ نغَرٜىٰ مبَرٜنْمٛ، ندٛنُ نغٜسَ کَنْ وَرْتَ طُمْ مٜىٰطٜنْ؞›‏ 
سٜيْ ٻٜ نَنْغِمٛ، ٻٜ مبُرْتِنِمٛ ندٜرْ نغٜسَ کَنْ، ٻٜ مبَرِمٛ؞ 
‏«‏تٛو، تٛ جٛومُ نغٜسَ اٛنْ وَرِي، کٛ اٛ وَطَنْتَ ٻٜ اٛ حٛکِّ نغٜسَ ٻٜنْ؟»‏ 
سٜيْ ٻٜ مبِعِمٛ، ‏«‏اٛ وَطَنَيْ کَلُّٻٜ ٻٜنْ طٛنْ وٛکِّ وَرْکِ کَلُّکِ؞ اٛ حٛکَّ وٛٻّٜ نغٜسَ کَنْ کٛکَّيْٻٜمٛ دَغَ ندٜرْ کٛ ٻٜنْدِ؞»‏ 
يٜىٰسُ وِعِٻٜ، ‏«‏اٛنْ مٜىٰطَايِ جَنْغُکِ کٛ اَايَاجٜ مبِعِ؟ طٜ مبِعِ، ‏‹‏حَيْرٜ ندٜ مَحٛوٻٜ نغَݧِ، کَيْرٜ وَرْتِ حَيْرٜ ٻُرْندٜ دَرْنُکِ مَادِ؞ طُعُمْ طُمْ کُوغَلْ جٛومِرَاوٛ، طُمْ کَيْطِنِيطُمْ تٛ مٜىٰطٜنْ!‏›‏ 
‏«‏نغَمْ نٛنْ اٜ مِ وِعَعٛنْ، طُمْ جَٻَيْ لَامُ اَللَّه تٛ مٛوطٛنْ طُمْ حٛکَّطُمْ وٛٻّٜ غَطَيْٻٜ کٛ اَللَّه يِطِ؞ 
کٛو مٛيٜ يَنٛيِ دٛوْ حَيْرٜ ندٜنْ يٜوِ يٜوِنَيْ؛ اَمَّا تٛ حَيْرٜ ندٜنْ يَنِي دٛوْ غٛطّٛ، ندٜ نَمَيْمٛ بٛ شٛنْدِ؞»‏ 
ندٜ مَوْٻٜ اَرْدِيٻٜ دِينَ اٜ فَارِسَنْکٛعٜنْ نَنِ مِسَالُ فٜىٰرٜ‑فٜىٰرٜ طُمْ اٛ حٛکِّ، سٜيْ ٻٜ ڤَامِ دٛوْ مَٻّٜ اٛ مٜتِ؞ 
سٜيْ ٻٜ طَٻِّتِ لَاوٛلْ نٛ ٻٜ نَنْغِرْتَمٛ، اَمَّا اٜ ٻٜ کُلَ يِمْٻٜ، نغَمْ يِمْٻٜ ٻٜنْ نجَٻِي اٛ اَنَّبِيجٛ؞ 
