﻿مَاتِيُ.
9.
سٜيْ يٜىٰسُ نَتِّ کٛمِوَلْ حُولِ سٛعِّي غَرِيرِ مُوطُمْ؞ 
سٜيْ وٛٻّٜ نغَدَّنِمٛ غٛطّٛ جَرَاطٛ دٛوْ دَاغٛ؞ ندٜ يٜىٰسُ يِعِ حٛولَارٜ مَٻّٜ، اٛ وِعِ جَرَاطٛ اٛنْ، ‏«‏تَاع وَنُّ، حِغٛ اَمْ، اَ يَافَنَامَ حَکّٜىٰجِ مَاطَ؞»‏ 
ندٜ وٛٻّٜ مٛودِٻّٜ اَتَّوْرَ نَنِ نٛنْ، ٻٜ ڤُطِّ مٜتِتَاکِ حَکُّندٜ مَٻّٜ، اٜ ٻٜ مبِعَ، ‏«‏اٛعٛ نٜطّٛ اٛ فٛتِّدِنِ حٛورٜ مَاکٛ اٜ اَللَّه؞ کَعَ حَالَ کَ کَلُّکَ؞»‏ 
اَمَّا يٜىٰسُ فَامِ کٛ وٛنِ ندٜرْ ٻٜرْطٜ مَٻّٜ، سٜيْ اٛ وِعِٻٜ، ‏«‏نغَمْ طُمٜ ݧُمٛتٛنْ ݧُمٛ کَلُّنغٛ ندٜرْ ٻٜرْطٜ مٛوطٛنْ؟ 
کٛ ٻُرِ حٛيْکِ، طُمْ وِعَ، ‏‹‏اَ يَافَنَامَ حَکّٜ مَاطَ،›‏ کٛو طُمْ وِعَ، ‏‹‏اُمَّ يَاٻُ؟›‏ 
اَمَّا اٜ مِ يِطِ اَنْدٛنْ ٻِي نٜطّٛ اٜ وٛودِ لَامُ ندٜرْ دُونِيَارُ يَافٛو حَکّٜ؞»‏ سٜيْ اٛ وِعِ جَرَاطٛ اٛنْ، ‏«‏اُمَّ کٛشَّا دَاغٛ مَاطَ، کٛوتَا وُرٛ؞»‏ 
سٜيْ جَرَاطٛ اٛنْ اُمِّي حٛوتِ وُرٛ؞ 
ندٜ کَوْرُتُٻٜ طٛنْ نغِعِ نٛنْ، ٻٜ کُلِ، ٻٜ مَنْتِ اَللَّه، کٛکُّطٛ يِمْٻٜ اِرِ طٜعٜ بَوْطٜ؞ 
يٜىٰسُ اٜ اَلَ وِغٜىٰرٜ ندٜنْ، سٜيْ يِعِ غٛطّٛ جَٻٛووٛ شٜىٰدٜ لٜيْدِ بِعٜتٜىٰطٛ مَاتِيُ اٜ جٛوطِي تٛ طُمْ جَٻَتَ شٜىٰدٜ لٜيْدِ؞ سٜيْ يٜىٰسُ وِعِمٛ، ‏«‏تٛکَّمْ؞»‏ سٜيْ مَاتِيُ اُمِّي، تٛکِّمٛ؞ 
غَطَ طٛنْ يٜىٰسُ يَحِ وُرٛ مَاتِيُ، جٛوطِي اٜ ݧَامَ حِرَاندٜ، سٜيْ جَٻٛوٻٜ شٜىٰدٜ لٜيْدِ اٜ غَطٛوٻٜ حَکّٜ نغَرِ نجٛوطِي تٛ مَاکٛ اٜ تٛکُّٻٜمٛ؞ 
ندٜ فَارِسَنْکٛعٜنْ نغِعِ نٛنْ، ٻٜ مبِعِ تٛکُّٻٜمٛ، ‏«‏نغَمْ طُمٜ مٛودِبّٛ مٛوطٛنْ ݧَمْدَتَ اٜ جَٻٛوٻٜ شٜىٰدٜ لٜيْدِ اٜ غَطٛوٻٜ حَکّٜ؟»‏ 
ندٜ يٜىٰسُ نَنِ نٛنْ، وِعِ، ‏«‏نَاع يَمْٻٜ نغِطِ ݧَوْندٛووٛ، سٜيْ نِ ݧَوْٻٜ؞ 
نجَحٜىٰ، اٜکِّتٛوطٛنْ مَعَنَ اَايَارٜ بِيندٜ، ‏‹‏اٜ مِ يِطِ کٛلّٛنْ يُرْمٜىٰندٜ، نَاع سَکُّکِ شَکِّرِ؞›‏ مِ وَرٛيَايِ نغَمْ نٛدُّکِ ݧُمٛوٻٜ ٻٜ اَادِلِعٜنْ، اَمَّا مِ وَرٛيِ نغَمْ نٛدُّکِ اَنْدُٻٜ ٻٜ غَطٛوٻٜ حَکّٜ؞»‏ 
سٜيْ تٛکُّٻٜ يَحَيَ غَطٛووٛ بَڤْتِسْمَ نغَرِ تٛ يٜىٰسُ ٻٜ پَمِمٛ، ٻٜ مبِعِ، ‏«‏نغَمْ طُمٜ مِنٛنْ اٜ فَارِسَنْکٛعٜنْ اٜ مِنْ شُومٛو، اَمَّا تٛکُّٻٜمَ شُومَتَاکٛ؟»‏ 
سٜيْ يٜىٰسُ نٛوتِي وِعِٻٜ، ‏«‏اٜ يِيکِ مٛوطٛنْ حِغٛوٻٜ اَنْغٛوجٛ نَنَيْ بٜلْطُمْ شَرٜلْ نغٜلْ اَنْغٛوجٛ اٛنْ وٛنْدِ اٜ مَٻّٜ؟ اَمَّا شَرٜلْ اٜ وَرَ نغٜلْ طُمْ حٛشَّتَ اَنْغٛوجٛ اٛنْ دَغَ ندٜرْ مَٻّٜ، اٜ شَرٜلْ نغٜلْ ٻٜ شُومٛتٛ؞ 
‏«‏وَلَا ݧٛوتَيْطٛ لٜفٜلْ کٜسٜلْ تٛ لِمْشٜرٜ کِيندٜ، نغَمْ لٜفٜلْ نغٜلْ نغٜلْ سٜىٰکَيْ لِمْشٜرٜ کِيندٜ ندٜنْ؞ نٛنْ وَطَيْ ندٜ ٻُرَ نٛ ندٜنّٛ سٜىٰکُکِ؞ 
نٛنْ مَا وَلَا غَطَيْطٛ ندِيَمْ اِنَبٛجَمْ کٜسَمْ ندٜرْ فَاندُ حِيندُ؞ تٛ اٛ وَطِي نٛنْ، طَمْ پُوفَيْ، طَمْ ڤُسَ فَاندُ ندُنْ، طَمْ رُفَ، فَاندُ ندُنْ بٛو لَلِّ وٛنْ طٛنْ؞ اَمَّا ندِيَمْ اِنَبٛجَمْ کٜسَمْ اٜ وَطٜىٰ ندٜرْ فَاندُ حٜيْرُ نغَمْ تٛع طُمْ دُلَّطَمْ طُمْ دُلَّ فَاندُ ندُنْ؞»‏ 
يٜىٰسُ اٜ ندٜرْ وِيکِٻٜ نٛنْ، سٜيْ غٛطّٛ اَرْدِيطٛ سُودُ دٛعَارٜ بِعٜتٜىٰطٛ جَايِرُسْ وَرِ؞ اٛ دِشِّي يٜىٰسٛ يٜىٰسُ، اٛ وِعِ، ‏«‏ٻِطّٛ اَمْ سُرْبَاجٛ مَايِي جٛونِ‑جٛونِ، اَمَّا وَرٛيْ نجَحٜنْ مٜىٰمَامٛ، اٛ اُمّٛتٛ؞»‏ 
يٜىٰسُ اُمّٛدِي اٜ تٛکُّٻٜمٛ ٻٜ ندِلِّدِ اٜ مَاکٛ؞ 
تٛو، اٜ وٛودِ غٛطّٛ دٜبّٛ طٛنْ غَطُطٛ دُوٻِ سَڤّٛ اٜ طِطِ اٜ تٛرّٛدٛو اٜ رُفُکِ پِيپَمْ اٛ پِوٛيِ غَطَ يٜىٰسُ، اٛ مٜىٰمِ شِلْمبِ تٛغّٛورٜ مَاکٛ؞ 
نغَمْ اٛ وِعِي ندٜرْ ٻٜرْندٜ مَاکٛ، ‏«‏کٛو تٛغّٛورٜ مَاکٛ تَنْ مٜىٰمُمِ، مِ يَمْطِتَيْ؞»‏ 
ندٜ يٜىٰسُ وَيْلِتِي، يِعِمٛ، وِعِ، ‏«‏تَاع وَنُّ، بَنْدِرَاوٛ؞ حٛولَارٜ مَاطَ يَمْطِتِنِيمَ؞»‏ طٛنْ اٜ طٛنْ دٜبّٛ اٛنْ يَمْطِتِ؞ 
ندٜ يٜىٰسُ يٛتِّي وُرٛ جَايِرُسْ اٛنْ، يِعِ دُودٛوٻٜ دُودَالِ اٜ حَوْرُتُٻٜ اٜ ٻٜ نغُلَّ سٜمْبٜىٰ، 
سٜيْ اٛ وِعِٻٜ، ‏«‏اَلٜىٰ طٛعٛ، نغَمْ سُرْبَاجٛ اٛنْ مَايَايِ، اَمَّا اٛ طَانِ؞»‏ سٜيْ ٻٜ نجَلِمٛ؞ 
اَمَّا غَطَ اٛ وُرْتِنِي کٛو مٛيٜ يَاسِ، اٛ نَتِّ، اٛ جٛغِي جُنْغٛ سُرْبَاجٛ اٛنْ، سٜيْ سُرْبَاجٛ اٛنْ اُمِّي؞ 
حَبَرُ طُمْ بٛو سَنْکِتِي کٛو تٛيٜ ندٜرْ لٜيْدِ ندِنْ؞ 
يٜىٰسُ اٜ اَلَ وِغٜىٰرٜ ندٜنْ، سٜيْ وٛٻّٜ وُمْٻٜ طِطٛ تٛکِّمٛ اٜ نٛدَّ سٜمْبٜىٰ، اٜ مبِعَ، ‏«‏ٻِطّٛ دَوْدَ، يُرْمِنَنْمِنْ!‏»‏ 
ندٜ يٜىٰسُ نَتِّ وٛنْغٛ وُرٛ، سٜيْ وُمْٻٜ ٻٜنْ نغَرِ تٛ مَاکٛ، اٛ پَمِٻٜ، اٛ وِعِ، ‏«‏اٛنْ نجَٻِي مِ وَاوَيْ يَمْطِتِنْکِعٛنْ؟»‏ ٻٜ مبِعِمٛ، ‏«‏اٜىٰ، مٛودِبّٛ؞»‏ 
سٜيْ يٜىٰسُ مٜىٰمِ غِتٜ مَٻّٜ، وِعِ، ‏«‏نٛنْ نٛ کٛولٛرِيطٛنْيَمْ مِ يَمْطِتِنَيْعٛنْ؞»‏ 
طٛنْ اٜ طٛنْ غِتٜ مَٻّٜ مبُمْتِي؞ سٜيْ يٜىٰسُ وَغِّنِٻٜ، وِعِ، ‏«‏تٛع اٛنْ مبِعُکَ غٛطّٛ؞»‏ 
اَمَّا ٻٜ ندِلِّ ٻٜ شَنْکِتِ حَبَرُ مَاکٛ کٛو تٛيٜ ندٜرْ لٜيْدِ ندِنْ؞ 
وُمْٻٜ ٻٜنْ اٜ ندِلَّ، سٜيْ طُمْ وَدَّنِ يٜىٰسُ غٛطّٛ غٛودُطٛ غِنّٛلْ غَرْتِرْنغٛلْمٛ ڤَحٛ؞ 
غَطَ يٜىٰسُ وُرْتِنِي غِنّٛلْ نغٛلْ، نٜطّٛ اٛنْ فُطِّ مٜتُکِ؞ يِمْٻٜ طُطْٻٜ کَوْرُتُٻٜ طٛنْ کَيْطِنِ، مبِعِ، ‏«‏طُمْ مٜىٰطَايِ يِيکِ غٛطُّمْ اِرِ طُعُمْ ندٜرْ لٜيْدِ اِسْرَاعِيلَ؞»‏ 
اَمَّا فَارِسَنْکٛعٜنْ مبِعِ، ‏«‏اٜ بَوْطٜ بَعَلْجَبُلْ لَامِيطٛ غِنِّ اٛ وُرْتِنِرْتَ غِنِّ؞»‏ 
يٜىٰسُ يَحِ غَرِيجٜ مَوْطٜ اٜ نغَرِحٛيْ ڤَمَرٛيْ فُو، اٜ اٜکِّتِنَ ندٜرْ شُوطِ دٛعَارٜ طِ يَحُودَنْکٛعٜنْ، اٜ وَعَجِنَ حَبَرُ بٜلْطُمْ دٛوْ لَامُ اَللَّه، اٜ مٛ يَمْطِتِنَ يِمْٻٜ غٛودُٻٜ کٛو اِرِ طُمٜ ݧَوُ، اٜ کٛو اِرِ طُمٜ شِيَ نجَمُ؞ 
ندٜ اٛ يِعِ يِمْٻٜ طُطْٻٜ کَوْرِتِي، سٜيْ اٛ نَنِ جُرُمْطُمْ مَٻّٜ، نغَمْ اٜ ٻٜ تٛرّٛو، وَلَا بَلَّيْطٛٻٜ، بٛ بَالِ طِ نغَلَا غَيْنَاکٛ؞ 
سٜيْ اٛ وِعِ تٛکُّٻٜمٛ، ‏«‏غٜسٜ ٻٜنْدُطٜ اٜ طُوطِ، اَمَّا حُوٛوٻٜ طُوطَا؞ 
تٛرٜىٰ جٛومُ غٜسٜ طٜنْ لِلٛيَ حُوٛوٻٜ ندٜرْ غٜسٜ مَاکٛ؞»‏ 
