﻿पेन हुपिस्‍ता पोल्‍लें.
22.
अस्‍के पेनदा दूता नाकु सक्‍कगा मिटकरा मनना पिस्वरता एर हिय्यना बेरेटुन हुपिस्‍ता. अद बेरेड पेनदा आनि गोर्रे पोरिना राजगद्‍देताल सुरुव आसि, अद सहरता पेद्‍दा हरदा नड्‍डुमताल पोंगसेक मनुंदु. अद बेरेटा ओड्‍डुंक रोंडु पक्‍काने पिस्वर हियना मराक मत्‍तां. अव मराक वर्साता हरेक नेलाते पन्‍नेंड तीरकुना पंडि हादसेकेन मनुंदु. दुनियाता अन्‍नि देसेल्‍कुना लोकुल्‍क अव मराकुना आकिने बेस आयुंदुर. 
अद सहरते वायना रोजकुने बस्‍केने सापनेम मन्‍नो. बारित्‍ते अगा पेनदा आनि गोर्रे पोरिना राजगद्‍दे मनंता. अवुना सेवाकुल्क पेनदा सेवा कियानुर. 
ओर दाना मोकोम हूळांतुर. ओरा कपालमपोर्रो पेनदा पोरोल रासि मनंता. 
अगा हीकट बस्‍केने मन्‍नो. ओर्कु पोळ्‍दु, वेडसि वेलगुना अव्‍सरम मन्‍नो. बारित्‍ते सामि पेनबाबाले ओर्कु वेलगु हियानुर. युगा-युगाल्‍कुनदाका ओरे राज्येम ताकसंतोर. 
पजा अद पेनदा दूता नातोनि, “इदवेरादाका बतल अय्ते वेहामळ जर्गता अव पोल्‍लें विस्वासमलायक आनि सत्‍तेम पोल्‍लें आंदुं, बव पोल्‍लें अय्ते बिराना जर्गमळ अव्‍सरम मंता, अव पोल्‍लेन दाना सेवाकुल्कुंक हुप्‍सानाहाटीं, कबुरतोरा आत्मान ताकसाना पेने दाना दूतातुन लोहता,” इंचि इत्‍ता. 
इवन्‍नि आता पजा येसु सामि, “हुळाट! नना बिरानेन वासेक मंतन. इद पुस्तकमते वेह्‍चि मत्‍ता पोल्‍लेन परकारम बोर अय्ते ताकंतोर, ओरे आसिर्वाद दोर्कुतोर आंद,” इंचि वेहतोर. 
नना योहानुन, इव पोल्‍लें केंजतन, हूळतन. केंजुड, हूळुड आतस्के, अव पोल्‍लें वेहता दूताता काल्क मोळ्‍कानाहाटीं दाना काल्कुनपोर्रो अरतन. 
गानि अद नाकुन, “निमे नावा काल्क मोळ्‍कमा, ननागुडा नीलेसीं, नी दंटाता कबुरतोरलेसीं, इद पुस्तकमते वेह्‍चि मत्‍ता पोल्‍लेन परकारम ताकानोरलेसीं पेनदुन मोळ्‍कानोने आंदुन. निमे सिराप पेनदुने मोळ्‍का,” इंचि इत्‍ता. 
अद दूता मर्रा नातोनि, “इद पुस्तकमते वेह्‍चि मत्‍ता पोल्‍लें निजम आयाना वेला दग्‍गेरा एवता, अदुनहाटीं इद पुस्तकमतुन निमे मक्‍किचि इर्रुमा,” इंचि इत्‍ता. 
“अन्‍यायम कीसेके मनानोर अन्‍यायम कीसेकेन मन्‍निरकांटी, हेळ्‍सोत्‍तोर ओर हेळ्‍सोंचे मन्‍निरकांटी, नीतिमंतुड मत्‍तोर, ओर नीतिमंतुडे मन्‍निरकांटी, पवित्र मत्‍तोर, ओर पवित्र मन्‍निरकांटी,” इंचि इत्‍ता. 
पजा येसु सामि, “हुळाट! नना बिरानेन वासेक मंतन. हरेक मनकंक ओर कीता कबाह्‍कुन पीसि, ओन्क इनाम हींतन. 
ननाने अल्‍पा, ननाने ओमेगा आंदुन. ननाने मोदाटोन, ननाने आकिर आंदुन. इंका ननाने सुरुव कियानोन, ननाने महानोन आंदुन. 
बोर अय्ते ओरा कपडिं हुक्‍सि बेस साप कीतुर ओर आसिर्वाद दोर्कतोर आंदुर. ओर्क पिस्वर हियना मराता पंडि तिनालय आनि आ गल्‍माताल सहरते होळियालय अदिकारम दोर्कार. 
गानि नयकस्‍केल लोकुल्‍क, होदेगाह्‍कु, बोगमतनम कियानुर, हव्कानुर, बोम्मांक मोळ्‍कानुर, आबद्‍दमतुन पावरम कियानुर, आबद्‍दम वळ्कानुर अंटोरगुडा सहरता पलातेन मनांतुर. 
येसुन आंदुन. दाविदना वंसंमतोन ननाने आंदुन. हक्‍केटा मेर्सना सुक्‍कातुनगुडा ननाने आंदुन, इंचि इव पोल्‍लेना बारेमता गवाइ कलिसियातोर्क वेहनाहाटीं नावा उंदि दूतातुन मिहगा लोहतन” इंचि वेहता. 
पेनदा आत्मा आनि मरमिना पेगिड, “हिक्‍के वा” इंचि वेहांता. केंजानोरगुडा, “वा” इंचि इन्‍निरकांटी. दूपा आसि मत्‍तोर बोरे आयिर इद पिस्वर हियना एतुन पुक्‍कटते उन्‍ना वच्‍चु. 
इद पुस्तकमते वेह्‍चि मत्‍ता वायाना कालमते जर्गना पोल्‍लेन केंजना हरेक मनकंक इल्‍हा गट्‍टिगा वेहासेक मंतन गदा, बोरन्‍ना इव पोल्‍लेन बतलन्‍ना एक्‍को कल्‍पानय्ते, इद पुस्तकमते रासि मत्‍ता गंडाल्कु पेनबाबाल ओनपोर्रो वायागोटनुर. 
अल्‍हेने ओक्‍कला बोरन्‍ना, इद पुस्तकमते रासि मत्‍ता मुन्‍ने जर्गाना पोल्‍लेनाल, बदन्‍ना पोल्‍लेतुन तक्‍को किय्‍यिना, इद पुस्तकमते वेह्‍चि मत्‍ता, पिस्वर हियना मरा आनि पवित्र सहरताल पेन ओना हिस्सातुन तेंडकुंता. 
इव अन्‍नि पोल्‍लेना गवाइ हीता येसु सामि, “हो नना बिरानेन वासेक मंतन” इंचि वेहासेक मंतोर. आमीन! वा! येसु सामि वा! 
पेनदा अंटोर लोकुल्‍कुनपोर्रो येसु सामिना कुर्पा मन्‍निकांटी! आमीन!
